یادداشت آزیتا حاجیان در مورد «کیمیا»

یادداشت آزیتا حاجیان در مورد سریال کیمیا را در روزنامه آرمان می خوانید

یادداشت آزیتا حاجیان در مورد سریال کیمیا را در روزنامه آرمان می خوانید: چند صباحي است كه با آغاز پخش سريال«كيميا» از شبكه دو سيما مهمان خانه‌هاي مردم هستيم. اگر بخواهيم درباره موفقيت اين سريال صحبت كنيم مي‌توانيم از دلايل متعددي نام ببريم كه يكي از آنها مي‌تواند تجديدنظر در تصميم‌گيري توسط مديران سازمان صدا و سيما باشد. اگر بخواهم تجربه حضور در دو سريال«تا ثريا» و «كيميا» را با يكديگر مقايسه كنم، تفاوت از زمين تا آسمان است. تصميم‌گيرندگان سازمان صدا و سيما در قبال سناريو و ارائه سريال كيميا با ديد گسترده‌تري ماجراي مميزي را اعمال كردند و به جرات مي‌توانم بگويم چيزي از فيلمنامه اين سريال حذف نشده است كه همين امر باعث مي‌شود كه مخاطب از قسمت اول تا الان كه حدود هفتاد قسمت از پخش سريال گذشته است، با آن همراهي كنند.

در مقابل، زماني كه سريال«تا ثريا» پخش شد مخاطبان از ابتدا با اين سريال همراهي كردند اما زماني كه به دليل اعمال مميزي حدود هشت قسمت ۴۵ دقيقه‌اي از اين سريال حذف شد، ناگهان مخاطبان اعتماد خود را نسبت به اين سريال از دست داده و ديگر مانند سابق با اشتياق آن را دنبال نكردند. زماني كه كيفيت آثار توليدي در رسانه ملي افت كرد، متاسفانه عده‌اي ناخودآگاه به سمت سريال‌هاي آمريكاي لاتين و تركي رفتند كه بدون داشتن محتوا (يا محتوايي مناسب) و تنها با پرداختن به موضوعاتي مانند عشق و خيانت و... و با اتكا به خلق جذابيت‌هاي بصري و توجه به عنصر زيباشناسي توانستند«جمال‌گرايي» را به جاي«كمال‌گرايي» وارد سليقه مخاطبان كنند.

هرچند ما همچنان بنا به دلايل اعتقادي و سنتي به هيچ عنوان قصد نداريم منظر«زيبايي‌شناسي» با آنها مقابله به مثل كنيم اما مي‌توانيم با افزايش كيفيت آثار توليدي به راحتي رقباي خود را پشت سر بگذاريم. اگر مديران سازمان صدا و سيما همچنان به اين روند جديد خود ادامه دهند و بگذارند كه در فيلم‌ها و سريال‌هاي توليدي اين سازمان، لب مطلب ادا شود و سريال‌ها با اعمال مميزي‌هاي سليقه‌اي تبديل به شيران بي‌يال و كوپال نشوند، قطعا ما پيروز خواهيم شد.

هرچند براي رقابت با مشكلاتي عديده‌اي مواجه هستيم. يكي از اين مشكلات برمي‌گردد به مشكلات سخت‌افزاري كه گريبان فيلمسازاني كه مي‌خواهند سناريويي در دوران انقلاب بسازند، گرفته است. متاسفانه ما شهركي مانند شهرك سينمايي و دفاع مقدس براي ساختن سريال‌هاي دوران انقلاب در اختيار نداريم و فيلمبرداري سريال كيميا در شهرك خاوران انجام مي‌گيرد كه معماري آنجا همچنان حال و هواي دهه پنجاه را دارد و اگر بخواهيم آرمان‌گرايانه به موضوع نگاه كنيم، مسئولان مي‌توانند بخشي از آنجا را خريداري كرده و تبديل به شهرك سينمايي كرده و ساماندهي كنند. شايد اگر مخاطبان و روزنامه‌نگاران بدانند كه ساخت سريالي در آن حال و هوا در شرايط فعلي چقدر سخت است، سطح توقعات خود را پايين‌تر بياورند. متاسفانه در اين ميان برخی می‌آیند و يك عكس پشت صحنه كه توسط دختر بنده گرفته شده و در اينستاگرام گذاشته را دست‌مايه انتقاد خود قرار مي‌دهند، در حالي كه آن عكس در حين فيلمبرداري برداشته نشده و ماشيني كه در پشت سر مهراوه قرار دارد، در سريال جلو دوربين نبوده است.

بياييم و اين دشمني‌ها و بغض‌هاي بي‌دليل را كنار بگذاريم و به هم كمك كنيم تا مسير رشد و تعالي فرهنگي كشور با سرعت بيشتري طي شود. سريال كيميا فارغ از همه مسائل مثبت و منفي كه دارد، از زماني كه وارد دوران دفاع مقدس شده، براي بنده كه در دوران جنگ تحميلي در تهران حضور داشتم و جنگ را مانند مردم شهرهاي جنگ‌زده تجربه نكردم، حال و هواي ديگري دارد. در اين سريال در كنار مردم خرمشهر و آبادان توانستم براي نخستين بار با واقعيت‌هاي جنگ روبه‌رو شوم و از نزديك شاهد از خودگذشتگي‌ها، رشادت‌ها، دلاوري‌ها و رنجي كه كشيدند، باشم. اين سريال باعث شد كه يك بار ديگر دست مردم شهرهاي جنوبي و غربي كشور را كه هشت سال دلاورانه در مقابل دشمن بعثي ايستادند ببوسم و قدم زدن و نفس كشيدن بي‌دغدغه امروز خود را مديون ايستادگي آنها دانسته و سپاسگزارشان باشم.