رد صلاحیت کمتر؛ مجلس قوی تر

هادی غفاری گفت: هرقدر در تایید صلاحیت ها سخت گیری کمتر شده، مجلس قوی تر بوده است. در مجلسی که همه گروه ها در آن حضور داشتند، قوی ترین مجلس بود، بنابراین باید به تصمیم مردم احترام گذاشت.

خبرآنلاین: هادی غفاری گفت: هرقدر در تایید صلاحیت ها سخت گیری کمتر شده، مجلس قوی تر بوده است. در مجلسی که همه گروه ها در آن حضور داشتند، قوی ترین مجلس بود، بنابراین باید به تصمیم مردم احترام گذاشت.

مراسم رونمایی از کتاب بازیگران و بازیگردانان مجلس که به همت گروه وبسایت تاریخ ایرانی در محل روزنامه اطلاعات در حال برگزاری است.

در این مراسم هادی غفاری به عنوان نماینده مجلس اول سخن گفت. او در ابتدا به آیه «و امرهم شوری بینهم» اشاره کرد و گفت: قرآن به اهمیت موضوع شورا اشاره می کند. «امرهم» یعنی امر همه مردم، فارغ از جنسیت، فارغ از قومیت، فارغ از ثروت، فارغ از مواضع سیاسی، یعنی هر کس که در دارالاسلام زندگی می کند که امروز به آن شهروند می گویند.

وی با بیان اینکه همه امور شهروندان با مشورت با یکدیگر صورت می گیرد، اظهار کرد: البته برای تصمیم گیری شرایطی لحاظ می شود، مثلا یک دزد، یک جاسوس، یک دشمن علیرغم شهروند بودن، نمی تواند بر جایگاه تصمیم سازی بنشیند. این یک شرط عقلی است و نه یک شرط فقهی.

او سپس به کتابی که مراسم رونمایی آن در حال برگزاری است اشاره کرد و گفت: کتاب خانم وزیری بسیار زیباست و جای آن در مطالعات تاریخی ما واقعا خالی بود. برای ایشان آرزوی توفیق دارم. از موسسه اطلاعات هم تشکر می کنم که این جلسه را راه انداختند

غفاری در ادامه به حوزه های کار تاریخی اشاره کرد و گفت: یکی تاریخی نگاری به عنوان وقایع نگاری صرف است و تحلیل و موضع گیری ندارد. من زمانی به در ایتالیا رفته بودم، دیدم در میدان بزرگی مجسمه بزرگ موسیلینی گذاشته شده است. پرسیدم چرا مجسمه اش را گذاشته اید؟ گفتند بخشی از واقعیت کشور است و نمی توان او را انکار کرد. موضوع دوم کشف قواعد تاریخی است. کار مورخ در این دو حوزه کار می کنند و در قرآن هم به آن اشاره شده است.

وی افزود: تاریخ نگار همه هم و غمش این است که دروغ ننویسد و حب و بغض نداشته باشد. در عاشورا حمیدابن مسلم؛ کسی تاریخ نگاری کرده که به شدت با ما دشمن است اما یک کلمه دروغ ننوشته است. و حالا ما هم به نوشته های او استناد می کنیم در حالی که کارمند دربار عبیدالله زیاد است.

غفاری در ادامه با طرح این سوال که مجلس شورای اسلامی از دیدگاه اسلام چه جایگاهی دارد؟ پاسخ داد: کار طلبگی ما می گوید که مردم باید در سرنوشت خود مسلط باشند. بحث معصوم را جدا کنید. پس از معصوم مساله عوض می شود و مردم جایگاه ویژه ای دارند. البته خود پیامبر هم با اینکه معصوم بودند همه مسائل روزمره زندگی را با مردم حل و فصل می کنند.

او با تاکید بر اینکه نقش مردم را در حکومت حضرت علی هم می توان مشاهده کرد، خاطرنشان کرد: یکی از کسانی که با حضرت دشمنی داشت، وقتی نیروهای خودجوش او را کشتند، حضرت علی ناراحت شد و فرمود این کشتار کورکورانه بود و چون مشخص نشد ضربه چه کسی او را از پا انداخته است، از بیت المال مسلمین دیه او را بدهید.

نماینده مجلس اول سپس به ذکر روایت دیگری از زمان حضرت علی پرداخت و گفت: زمانی همه نشسته بودند و یک خانم زیبایی رد می شوند، چشمها به آن طرف می رود. حضرت فرمود نگاهتان را برگردانید همان که در خانه دارید همین خانومی است که از اینجا رد شد. بعد یک خوارجی رد شد و گفت خدا این کافر را بکشد، چقدر خوب می فهمد. عده ای ناراحت شدند، حضرت فرمود ساکت باشید. ایشان یک کلمه بد در حق من گفته، شما فقط اجازه دارید یک کلمه بگویید و اگر آدم حسابی هستید ببخشیدش. این حضور مردم در جمع است که حضرت علی به عنوان رهبری یک نظام در آن حضور داشتند.

وی با بیان اینکه دین اسلام حق اکثریت و اقلیت را به رسمت شناخته است، اظهار کرد: در موضع اراده ملی هم امام (ره) به شدت پشت موضوع ایستاده است. در مجلس اول گفته شد که فقط علما تصمیم بگیرند، امام (ره) موضع سختی گرفت و گفت شما چه حقی دارید برای مردم این بلاد تصمیم بگیرید؟

غفاری درباره مجلس اول نیز اظهار کرد: ما در مجلس اول هیچ تجربه ای نداشتیم، من 29 ساله بودم. در آن زمان، موج انقلاب وجود داشت و روحیه انقلابی زنده بود. توقع احزاب سیاسی مبارز زمان شاه هم مطرح بود. همه توقع داشتند در کادر تصمیم گیری مجلس حضور داشته باشند. موضوع دیگر فرصت طلبی نیروهای غیرکارآمد و فرصت گرا بود.

وی با بیان اینکه بحث عمده اش درباره مجلس اول همان است که رئیس جمهور گفته است، توضیح داد: صحبت آقای روحانی را می خوانم: هرقدر در تایید صلاحیت ها سخت گیری کمتر شده، مجلس قوی تر بوده است. من حرفی روی آن ندارم. در زمانی که همه گروه ها در مجلس حضور داشتند، قوی ترین مجلس بود، بنابراین باید به تصمیم مردم احترام گذاشت. حالا هم باید همین باشد. تا خدای نکرده بوی استبداد یا ملاتاریسم به مشام نرسد