حضور حداکثری از دیدگاه کرباسچی

غلامحسین کرباسچی در اعتماد نوشت: حضور گسترده و پرشور مردم، پاي صندوق‌هاي راي قابل تقدير و ستايش است؛ حضور بي‌سابقه‌اي كه طبق گزارش‌هايي كه از شعبات مختلف اخذ‌ راي در سراسر كشور و به خصوص در تهران به گوش مي‌رسد، حكايت از شوق مردم براي رقم زدن سرنوشتي چند ساله در نهادهاي مهم حاكميت دارد.

هرچند هنوز نمي‌توان قبل از اعلام نتيجه آرا از سوي وزارت كشور، پيروزي جناحي خاص را پيش‌بيني كرد، اما به نظر مي‌رسد كه تغييرات جدي در تركيب مجلس ايجاد شود. اما نتيجه هر چه باشد بايد اميدوار بود كه از همه ابزارها در جهت كمك به حل مشكلات و مسائل و از همه مهم‌تر ياري رساندن به دولت براي اجرايي كردن برنامه‌هاي پس از برجام استفاده شود. حضور گسترده مردم پاي صندوق‌هاي راي كه چندين بار مسوولان وزارت كشور را مجبور به تمديد زمان راي‌گيري كرد، پيام‌هاي زيادي با خود به همراه داشت.

فكر نكنيم كه مردم بي‌دليل به كسي راي مي‌دهند يا از كسي روي برمي‌گردانند. اين رفتارها و تصميم‌گيري‌ها، حاصل مجموعه عملكردها و تجربه‌ چند ساله مردم از افراد و گروه‌ها است. اما بايد دانست كه عمده‌ترين مساله براي مردم حل مشكلات و معضلات كشور است. مردم ايران خيلي علاقه‌مند نيستند كه در درگيري‌ها، بحث‌ها و جدل‌هاي قواي مقننه و مجريه مسائل كشور به فراموشي سپرده شود.

آنها اميدوار هستند كه در يك هماهنگي بين مجلس و دولت و همين‌طور ساير نهادها و ارگان‌ها بتوان مسائل كشور را حل كرد، بتوان مسائل سياست داخلي را كه مهم‌ترين آن در حوزه اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي است حل كرد. پس كساني كه راي لازم را از سوي مردم كسب مي‌كنند و به مجلس مي‌‌آيند بدون اينكه بخواهند خود را اسير بحث‌هاي سياسي كرده و آراي به دست آمده را محصول مسائل جناحي و سياسي بدانند، بايد آن را حاصل اعتماد مردم به وعده حل مسائل، همكاري با دولت و در نظر گرفتن منافع ملي درنظر بگيرند.

واقعيت اين است كه مردم ايران هر جايي احساس كنند حضورشان، در تغيير شرايط يا حفظ آن موثر است حتما حضور مي‌يابند. اما اتفاقي كه در اين انتخابات افتاده نتيجه عقلانيتي است كه بر جناح‌هاي سياسي به خصوص جناح‌ اصلاح‌طلب حاكم بوده است. اعضاي اين جناح با لحاظ قرار دادن منافع ملي و با وجود اينكه گلايه‌مند از بسياري از رفتارها و برخوردها در اين دور از انتخابات بودند، همه‌چيز را ناديده گرفتند، هم خود به پاي صندوق‌هاي راي رفتند و هم خيلي تلاش كردند تا دلسردي از شركت در انتخابات را از مردم دور كنند و چه خوب كه واكنش مردم به اين دعوت با صف‌هايي طويل پاسخ داده شد.

ايرانيان در تجربه‌اي كه سال ٩٢ داشته‌اند و در واقع تغييراتي در دولت و در تركيب مجموعه نيروهاي اجرايي كشور ايجاد كردند اين درس را آموختند كه حضور مجددشان به صورت يكپارچه و به خصوص با لحاظ قواعد بازي سياسي، يقينا به ثمر خواهد نشست. ممانعت از آراي پراكنده و كناره‌گيري كانديداهايي كه اطمينان داشتند فرصت حضور در مجلس را نخواهند يافت، از بزرگ‌ترين حمايت‌هايي بوده كه در سايه توجه به منافع ملي شكل گرفت.

شركت در انتخابات به صورت يك مجموعه سياسي به هم پيوسته در سراسر كشور اين اميدواري را در مردم به وجود آورده كه اين جريان سياسي با اين خصوصيات مي‌تواند عملكرد خوبي را در مجلس داشته باشد؛ عملكردي يكپارچه كه همراه و پشتيباني دولت را به همراه دارد و مي‌تواند ياوري براي حل مسائل كشور باشد. قبل از اعلام نتيجه آرا چه خوب است كه مساله‌اي را يادآور شويم؛ هر شخصي كه موفق به اخذ آراي مردم شد و هر فردي كه نتوانست آراي لازم را كسب كند بايد اخلاق پيروزي و شكست را حفظ كند.