دو بازنده اصلی انتخابات ۷ اسفند

روزنامه جمهوری اسلامی نوشت: «هفتم اسفند دو دسته هستند. دسته اول که منتظر خودداری مردم از حضور در پای صندوق‌های رأی بودند و برای فاصله گرفتن ملّت ایران از نظام و انقلاب اسلامی لحظه‌شماری می‌کردند و دسته دوم کسانی که مرزهای اخلاقی را در تبلیغات انتخاباتی شکستند، حرمت‌ها را لگدمال کردند و جامعه را به دروغ و تهمت آلودند.»

در ساعات و روزهای آینده نتایج انتخابات مهم هفتم اسفند که ترکیب مجلس دهم و خبرگان پنجم را مشخص می‌کند اعلام خواهد شد. با این حال، از هم‌اکنون مشخص است برندگان و بازندگان اصلی این انتخابات چه کسانی هستند.

اصلی و فرعی کردن برندگان و بازندگان، یک امر واقعی است و باید به آن توجه جدی شود. بی‌توجهی به این واقعیت بسیار مهم در سال‌های اخیر، ضربه مهمی به بنیان‌های اخلاقی جامعه وارد کرده و متاسفانه هنوز اقدامی برای مقابله با آن صورت نگرفته است درحالی که چنین اقدامی از حیاتی‌ترین نیازهای انقلابی است که به نام اسلام صورت گرفته و نظام حکومتی مبتنی بر آن نیز نام اسلام را با خود دارد.

برندگان اصلی انتخابات هفتم اسفند، مردم ایران هستند. حضور حماسی مردم در پای صندوق‌های رای در درجه اول سرنوشت خودشان را رقم زد، سپس اعتبار نظام جمهوری اسلامی را بالا برد و در بالاترین مرحله، دشمنان این نظام و این ملت را یکبار دیگر مایوس کرد. اهمیت این مأیوس شدن در اینست که دشمنان بارها به خودشان وعده فاصله گرفتن مردم ایران از انقلاب و نظام جمهوری اسلامی را داده بودند و هرگز فکر نمی‌کردند حتی در سی و هشتمین سال عمر این انقلاب هنوز مردم ایران به نظام و انقلابی که اینهمه مورد تهاجم تبلیغاتی و سیاسی و حتی نظامی قدرت‌های سلطه‌گر جهانی قرار گرفته علاقه‌مند باشند و با اشتیاق در پای صندوق‌های رای حاضر شوند. این حضور حماسی، واقعاً یک پیروزی بزرگ برای مردم ایران و یک شکست بزرگ برای دشمنان این مردم است.

بدین ترتیب، کسانی که اسامی آنها به عنوان برندگان این انتخابات، چه برای ورود به مجلس خبرگان رهبری و چه برای ورود به مجلس شورای اسلامی، اعلام شود، برندگان فرعی هستند. خود این افراد نیز باید این واقعیت را در نظر داشته باشند که تمام اعتبار خود را مرهون حضور مردم در انتخابات هستند و باید با تمام توان در خدمت مردم باشند.

کسانی که در این انتخابات نتوانستند آراء‌ لازم را برای ورود به مجلس خبرگان یا مجلس شورای اسلامی کسب کنند، هر چند در ظاهر بازنده به حساب می‌آیند اما اولاً بازنده فرعی هستند و ثانیاً از این جهت که با تلاش خود موجب آمدن مردم به پای صندوق‌های رای شده‌اند قطعاً آنها هم برنده هستند البته درصورتی که در تمام مراحل به ویژه در تبلیغات انتخابات به موازین قانونی و چارچوب‌های اخلاقی پای بندی نشان داده باشند. حتی کسی که اخلاقی عمل کرده و پیروز نشده ولی رقیب او که اخلاقی عمل نکرده، قطعاً آن رقیب، بازنده واقعی است. این نکته را برای دلجوئی نمی‌نویسیم، بلکه برجسته‌ترین واقعیت جامعه انسانی همین است واقعیتی که به هیچ‌وجه قابل تردید نیست.

بازندگان انتخابات هفتم اسفند دو دسته هستند. دسته اول که منتظر خودداری مردم از حضور در پای صندوق‌های رأی بودند و برای فاصله گرفتن ملّت ایران از نظام و انقلاب اسلامی لحظه‌شماری می‌کردند و دسته دوم کسانی که مرزهای اخلاقی را در تبلیغات انتخاباتی شکستند، حرمت‌ها را لگدمال کردند و جامعه را به دروغ و تهمت آلودند. گروه اول، در ظاهر و باطن ناامید شدند و گروه دوم، چه به پیروزی ظاهری رسیده باشند و چه نرسیده باشند، دچار شکستی سخت شده‌اند. این بازندگان انتخابات، از مصادیق کسانی هستند که معتقدند «هدف وسیله را توجیه می‌کند».

آنها با دروغ گفتن، تهمت زدن، ولخرجی کردن، شام و ناهار دادن و حتی به سیگاری‌ها سیگار دادن و محفل قلیانی‌ها را تأمین کردن، برای به دست آوردن رأی و از میدان خارج کردن رقیب تلاش کردند. متاسفانه در این انتخابات این قبیل اقدامات خلاف، رشد بیشتری داشت و هرچه زمان می‌گذرد جریان‌های سیاسی به جای آنکه در جهت رشد اخلاقی پیش بروند در جهت عکس حرکت می‌کنند.

تأسف بالاتر آنکه بعضی جریان‌های سیاسی برای خارج ساختن رقیب به خوراکی که دشمنان آماده کرده بودند متوسل شدند تا بهترین نیروهای انقلاب را به وابستگی به بیگانگان متهم کنند. این جریان‌ها برای رسیدن به هدفشان حتی حاضر شدند به دروغ‌های آشکار متوسل شوند و با بزرگ جلوه دادن بیگانگان به شعور مردم اهانت کنند.

دیدیم که روز هفتم اسفند هم گذشت و این انتخابات نیز به پایان رسید ولی روسیاهی نصیب کسانی شد که مرزهای اخلاق و انصاف را شکستند و برای رسیدن به مناصب اعتباری دنیائی حتی حاضر شدند جامعه اسلامی و انقلابی را آلوده کنند.

این، درست است که هر انتخاباتی عوارض منفی هم دارد، ولی بپذیریم که عوارض منفی این انتخابات در کشور ما بسیار بیشتر از حد نصاب یک جامعه اسلامی و انقلابی است و متأسفانه همچنان در حال افزایش است. مبادا اشتغال فکری مسئولان نظام به جوانب معمولی انتخابات و اینکه کدام جریان سیاسی برنده شده و کدام شکست خورده و اینکه ترکیب این مجلس چگونه است و آن مجلس چگونه و برای اینکه منافع خود را تأمین کنند باید چه برنامه‌هایی در پیش بگیرند، آنان را از توجه عمیق به گسترش بداخلاقی‌ها غافل کند و این سیل بنیان کن با شتاب و حجم بیشتر به راه خود ادامه دهد.

مسئولان نظام بیش از هر چیز در قبال اخلاق و حرمت‌ها مسئولیت دارند و نباید اجازه بدهند افراد و جریان‌های سیاسی برای تامین منافع خود، بنیان‌های اخلاقی جامعه را به خطر بیاندازند. آنها باید از هم‌اکنون به رصد دقیق باخت واقعی و اصلی این انتخابات بپردازند و درصدد معالجه عملی - نه لفظی - آن باشند، تا درآینده رقابت‌های انتخاباتی با سلامت همراه باشد و نظام جمهوری اسلامی افتخار دیگری بر افتخار حضور حماسی مردم در انتخابات بیافزاید، افتخار برگزاری «انتخابات اخلاقی».