اکثریت مجلس دهم با کیست؟

مصطفی ایزدی - فعال سیاسی در روزنامه شرق نوشت: فراموش نکرده‌ایم که پس از پیروزی دکتر روحانی در خرداد ٩٢، رسانه‌های اصولگرا، ظاهرا خود را پیروز انتخابات فرض کردند؛ چراکه رئیس‌جمهور منتخب را یک اصولگرا از جنس خودشان می‌پنداشتند. آنها بدون اینکه به مخاطبان خود بگویند اگر روحانی یک اصولگرای مخالف اصلاحات است، چرا دکتر عارف به نفع او کناره‌گیری کرد و چرا همه جبهه اصلاحات از وی حمایت کردند؟

به طور مرتب خبر و تحلیل می‌زدند که با پیروزی حسن روحانی، اصولگرایان پیروز شدند. چندروزی گذشت و روحانی بر شعارهای خود که نزدیک به شعارهای اصلاح‌طلبان بود، پافشاری کرد، تندروها که خود را بازنده دیدند، پا پس کشیدند و دست از تبلیغ اینکه ما پیروز شدیم برداشتند و آرام‌آرام به مخالفت با رئیس‌جمهور برخاستند و علیه وی موضع‌گیری، آن هم از نوع افراطی آن، کردند. هنگامی که منتخب مردم وزرای خود را به مجلس معرفی کرد، آنها همه توان رسانه‌ای و سیاسی خود را به کار گرفتند تا نگذارند رئیس‌جمهور در پیشبرد اهداف خود موفق شود.

اکنون که انتخابات مجلس دهم انجام و نتایج آن اعلام شده است، باز هم همان سناریوی خرداد ٩٢ در عرصه تبلیغات و اطلاع‌رسانی در اين بخش به کار گرفته شده است. از صبح یکشنبه (٩/١٢/٩٤) به بعد، عمده روزنامه‌ها و رسانه‌های همسو با جبهه پایداری، خبرها و تحلیل‌هایی را منتشر کردند که ثابت کنند اصولگرایان در انتخابات تهران و سایر استان‌ها اکثریت مجلس دهم را در اختیار دارند. البته این حرف درستی است، اما چرا اولیای جراید و سایت‌های مذکور حاضر نیستند دسته‌بندی‌های اصولگرایان را توضیح دهند؟

درحال‌حاضر سه دسته اصولگرا در صحنه سیاسی ایران داریم؛ یک دسته اصولگرایان افراطی که مخالفان دولت یازدهم را نمایندگی می‌کنند. یک دسته اصولگرایانی که نه به اصلاح‌طلب‌ها نزدیک‌اند و نه به اصولگرایان تندرو. یک دسته هم اصولگرایانی هستند که به‌مرور از آن جبهه ریزش کردند و ضمن حفظ پرچم اصولگرایی خود، پابه‌پای اصلاح‌طلبان گام برمی‌دارند.

این سه دسته که بعضی از چهره‌های آنان وارد مجلس دهم شدند، چه به کمک اصلاح‌طلبان و چه مستقل، دیگر مجلس نهم را تشکیل نمی‌دهند. اصلاح‌طلبان پس از آن رد صلاحیت گسترده روبه‌رو شدند، دو هدف را برای مجلس دهم ترسیم کردند، یکی اینکه از ورود افراطیون به مجلس شورای اسلامی جلوگیری کنند. دوم اینکه با حامیان دکتر روحانی همراهی کنند که مجلسی توانمند و علاقه‌مند به پیشرفت اقتصادی، سیاسی و بین‌المللی ایران تشکیل شود.

بنابراین فهرستی را تهیه کردند و به رأی مردم گذاشتند که بعضا از شخصیت‌های اصولگرای نزدیک به دولت هم در آن دیده می‌شد.با توجه به آنچه گذشت، رسانه‌دارهای مدعی اصولگرایی برای همیشه فراموش کنند که اصولگرایان نزدیک و همراه با اصلاحات و نیز اصولگرایان حامی دکتر روحانی، از جنس آنها هستند؛ به ویژه نمایندگان مردم تهران در مجلس دهم، یکپارچه ندای اصلاح‌طلبی سر می‌دهند و شعارهای سازنده اصلاحات را تعقیب می‌کنند.

اگر معدود چهره‌های منتسب به پایداری در بعضی از شهرستان‌های دور و نزدیک به مجلس دهم راه پیدا کرده‌اند، دیگر نمی‌توانند شرایط مجلس نهم را فراهم کنند. اینها آن‌قدر در اقلیت‌اند که در مقابل چهره‌های معتدل راه‌پیداکرده به مجلس چندان به حساب نمی‌آیند.آمار نشان می‌دهد در بین اصولگرایان مجلس دهم آن عده افراطی، از وزن قابل‌توجهی برخوردار نیستند و این اصلاح‌طلبان و معتدلین موردحمایت مردم‌اند که توانستند جمع کثیری از اصولگرایان منطقی و منصف را جذب کنند؛ اینها در مجلس اکثریت را دارند.