مرجانه گلچین: حالمان خوب نیست

یادداشت مرجانه گلچین در روزنامه اعتماد: درگذشت ايشان را هم به خانواده محترم‌شان و هم به جامعه هنري تسليت مي‌گويم. تا جايي كه اطلاع داشتم اين اواخر وضعيت مالي و معيشتي خوبي نداشتند. مانند بسياري از هنرمندان كه زماني پركار هستند و در كارنامه كاري خود آثار متفاوت و هنري بسياري ارايه مي‌كنند اما بنا بر دلايلي از جايي به بعد ديگر از آنها استفاده نمي‌شود و از جامعه هنري كنار گذاشته مي‌شوند و به اجبار گوشه عزلت مي‌گزينند، در حالي كه همانند ديگران وقتي پا به سن مي‌گذارند نياز دارند ديده شوند و مورد توجه باشند اما در چنين غربتي جان‌شان را از دست مي‌دهند. وقتي اين اتفاقات را مي‌بينم براي خودم و آنهايي كه هنوز در اين عرصه فعاليت مي‌كنند نگران مي‌شوم، چراكه ممكن است چنين سرنوشتي در انتظار ما هم باشد. وضعيت خيلي غم‌انگيزي است؛ تنها وقتي بازيگري فعاليت مي‌كند و انرژي دارد به ياد او باشيم و وقتي درگير بيماري و مشكلات مالي شد فراموشش كنيم.

اين اتفاق براي دخترعموي من ناديا گلچين نيز رخ داد. وقتي به بيماري كليه دچار شد به دليل هزينه‌هاي سنگين بيماري تمام زندگي‌اش را فروخت. هرچند مرگ باعزتي داشت و هرگز دستش را جلوي كسي دراز نكرد و مثل هميشه با تلاش خودش به درمان ادامه داد. با ديدن چنين اتفاق‌هايي براي هنرمندان متاثر و از مسوولاني كه بايد به وضعيت معيشتي هنرمندان توجه كنند نااميد مي‌شوم. من به عنوان بازيگر در ميانسالي هستم و همين آينده پيش روي هر كدام از ما مي‌تواند باشد. همه ما بازيگران، از خانه سينما به عنوان نهادي كه مي‌توانيم به آن رجوع كنيم انتظار داريم.

در ارتباط با حق مسكن و حقوق مستمري بازيگراني كه ديگر در عرصه بازيگري فعال نيستند تاكنون صحبت‌هاي زيادي شده اما عمق فاجعه خيلي زياد است. تازه از سني به بعد بيماري و مشكلات آغاز مي‌شود. بايد مدام براي بررسي و پيشگيري به پزشك مراجعه كرد اما به دليل هزينه‌هاي بالا خيلي از همكاران ما نمي‌توانند براي معاينه‌هاي پيشگيري به پزشك مراجعه كنند و وقتي از بيماري خود مطلع مي‌شوند كه كار از كار گذشته است. اگر خدماتي از طرف خانه سينما ارايه شود و از طرف دولت حمايت شويم مي‌توانيم از بسياري مشكلات پيشگيري كنيم. از طرف ديگر حرفه ما به‌گونه‌اي است كه به دليل شرايط كاري اغلب از تغذيه مناسب و به موقعي برخوردار نيستيم كه همين در آينده زمينه‌ساز مشكلات بسياري مي‌شود. چرخه‌اي است كه هر اندازه هم درباره آن صحبت كنيم حق مطلب درباره عمق فاجعه ادا نمي‌شود. چرخه معيوبي كه خيلي وسيع و زنجير‌هاي آن به هم متصل است.

حال‌مان خوب نيست و اوضاع جامعه هنري تاسف‌برانگيز است. چند روز پيش از طريق شبكه‌هاي مجازي مطلع شدم خانم ثريا حكمت در كما به سر مي‌برد و امروز شنيدم فوت كرده‌اند. مثل هميشه مراسمي براي او گرفته مي‌شود و دسته‌گل‌ها است كه مي‌فرستند اما پس از هفتم همه دوباره فراموش مي‌كنند كه چه چيزي بر اين هنرمند گذشته است. چرا فقط به فكر مرده‌ها هستيم و تا زنده‌ايم قدر هنرمندان را نمي‌دانيم؟ به تغيير اين وضعيت خوش‌بين نيستم. خبرهاي بد و بدتر مدام شنيده مي‌شود. از طرف ديگر توليدات سينمايي و تلويزيوني بسيار محدود است. از همكاران كه سراغي مي‌گيريم يكي دو سال و يكي سه سالي مي‌شود كه بيكار است! بيكاري آن هم با چنين وضعيت اقتصادي و هزينه‌هاي سرسام‌‌آور زندگي فاجعه است. در چنين شرايطي فقط آرزو مي‌كنم هيچ‌كس گرفتار بيماري و مشكل نشود؛ چراكه اميدي به چاره‌انديشيدن براي هنرمندان ندارم. ٭ بازيگر