«قاطیغوریاس» آماده اجرا شد

خبر گزاری مهر: امیر گیل کارگردان نمایش «قاطیغوریاس» با اشاره به اینکه در این نمایش به ماهیت وجودی انسان ها توجه می شود، عنوان کرد شیوه اجرایی بازی بازیگران از تابلوهای فرانسیس بیکن تاثیر پذیرفته است.

امیر گیل نویسنده و کارگردان نمایش «قاطیغوریاس» درباره اجرای این اثر نمایشی و انتخاب این نام به خبرنگار ما گفت: «قاطیغوریاس» معادل یونانی واژه «کتگوری» است که برای اولین بار توسط ارسطو استفاده شده و در حقیقت ساختن این واژه را برای اولین بار به ارسطو نسبت می دهند. قاطیغوریاس یکی از اصلی ترین سرفصل های فلسفه منطق ارسطویی است که در باب منطق و فلسفه وجودی و هر آنچه در جهان وجود دارد، توضیح می دهد.

وی ادامه داد: «قاطیغوریاس» از ۱۲ اردیبهشت ماه اجرای خود را در تماشاخانه استاد انتظامی خانه هنرمندان آغاز می کند. این اجرا از نظر مفهوم و زیرمتن نمایشی بیشتر به سمت و سوی شناخت ماهیت اصلی و حقیقی انسان توجه دارد. در این اثر نمایشی چهار نفر به مرور زمان از لحاظ وجودی دچار تغییراتی می شوند و در نهایت ماهیتشان تغییر می کند.

این کارگردان یادآور شد: این نمایش مبتنی بر حرکت و فرم است و در اجرا از چند شیوه کارگردانی تبعیت می کند به این مفهوم که در هر صحنه مخاطب شاهد یک نوع شیوه اجرایی که در کشورهایی مثل لهستان و روسیه استفاده می شود، است. در صحنه اول با یک فضای رئالیستی روبرو هستیم اما به مرور این شیوه اجرایی دستخوش تغییر می شود تا جایی که در صحنه پایانی نمایش کاملا مبتنی بر فرم و حرکت است و کار به شیوه کارگردانی گروتفسکی نزدیک می شود.

گیل در پایان درباره تاثیرگرفتن از آثار فرانسیس بیکن در نحوه بازی بازیگران توضیح داد: بازیگران در حرکات و فرم بدنی شان از تن های دفورمه نقاشی های بیکن تاثیر گرفته اند. در تابلوهای بیکن شیوه به تصویر کشیدن ماهیت انسان و بخش نادیده وجود او از طریق همین دفرمه شدن و از شکل افتادگی به نمایش گذاشته می شود که ما نیز در اجرای این اثر نمایشی از این تابلوها تاثیر بصری گرفته ایم تا دفرمه‌گی ماهیت انسان را به نمایش بگذاریم.

نمایش «قاطیغوریاس» نوشته و کار امیر گیل با نقش آفرینی نوید هدایت‌پور، مهرداد مصطفوى، غزل نعیمى، محسن رستگار از ۱۲ تا ۳۰ اردیبهشت ماه ساعت ۲۱ در سالن استاد انتظامی خانه هنرمندان به صحنه می‌رود. آيدين آغداشلو این اثر نمايشی را افتتاح خواهد کرد.

امیر گیل در یادداشتی نمایش «قاطيغورياس» را اینگونه معرفی کرده است: «فرانسيس بيکن در تابلوى تصليب سه‌لته‌ خود، مسيح دفرمه‎اى را به تصوير مى‎کشد که مسيح نيست، اما در عين حال مسيح است! اين همزمانى معنا و فرم، بيانگر سويه‌های ناخودآگاه و تاريک ماهيت انسان از منظر بيکن است. تئاتر «قاطيغورياس» اين بيانمندى تنانه‌ بيکنى را با ابزارهاى آوايى و اصوات غير انسانى درهم مى‌آميزد و دفرمه‌گى ماهيت انسان را روى صحنه تئاتر مى‌آورد.»