گارانتی ساختمان ها به نفع کیست؟
این روزها در سطح کشور شاهد ساخت و سازهای بیکیفیتی هستیم که هر کدام میتواند فاجعهای را در زمانی خاص بهبار آورداز بیکیفیتی در نمای بنا گرفته تا سازه برقی و الکترونیکی که هر کدام از این موارد خرابی جبرانناپذیری را بر جا میگذارند.
بر اساس این فرمول، گارانتی ساختمانها که به عنوان سند دوم برای ملک به شمار میرود، هرگونه خرید و فروش ملک بدون ضمانتنامه فروشنده و بیمهنامه سازنده ممنوع میشود. در صورت تصویب این طرح، شهرداریها موظف میشوند پیش از آنکه پروانه ساختمانی را صادر کنند ابتدا بیمهنامه معتبر مسوولیت حرفهای را از مالک یا سازنده مطالبه کنند و پس از دریافت این بیمهنامه مجاز به صدور پروانه خواهند بود.

اما همانند سایر طرحهای اجراشده و اجرانشده، بر این طرح نیز نقدهایی وارد است، چرا که برخی عقیده دارند با اجرای این فرمول، نقش دولت در امر ساخت و ساز پررنگتر میشود، انگیزه سرمایهگذاران در حوزه ساخت و ساز کاهش مییابد و قیمتها نیز افزایش پیدا میکند.
اما بسیاری از کارشناسان وجود چنین نقدهایی را بیدلیل میدانند و عقیده دارند در صورتی که در این مورد فرهنگسازیهای لازم صورت گیرد و اطلاعات کافی از مزایای این طرح را به گوش مردم برسانند، دیگر دلیلی برای این مخالفتها به وجود نخواهد آمد، زیرا زمانی که مردم بدانند خانه خریداریشده دارای کیفیت بالایی است و در مقابل حوادث طبیعی مانند سیل و زلزله مقاومتر است، حتی حاضر به پرداخت هزینه بیشتری نیز خواهند شد. اما سوالی که مطرح است، این است که اجرایی شدن این طرح بیش از همه به سود چه کسانی خواهد بود؟
بسیاری از کارشناسان معتقدند در این زمینه منفعتکنندگان اصلی مردم هستند، چرا که با اجرای این طرح ضمانتی از جانب پیمانکار سازنده در مورد کارکرد درست و تعهدی برای جبران خسارتهای به وجود آمده در بخشهایی از جمله سازه، سفتکاری، نما، تاسیسات مکانیکی، برقی و الکترونیکی ساختمان به خریدار ساختمان داده میشود. اما در مقابل برخی از کارشناسان بر این باورند که با وجود اینکه این طرح برای مردم منافع زیادی دارد، اما بهطور کلی در صورت تصویب طرح تضمین کیفیت ساختمانها از سوی دولت، بیشترین سود نصیب شرکتهای بیمه خواهد شد.

ارسال نظر