بزرگداشت مردی که هرگز نمی میرد

خبرآنلاین: عصر دیروز هفتاد و چهارمین مراسم باشگاه هنر و طبیعت در خانه هنرمندان برگزار شد، این باشگاه در سال ۸۴ توسط محمد علی اینانلو تاسیس شد و جلسات مختلفی برگزار کرد.

اما جلسه دیروز تفاوت های زیادی با جلسات قبلی داشت؛ بعد از مدت ها طبق خواسته اینانلو که قبل از مرگش مطرح کرده بود، این جلسه دوباره در خانه هنرمندان برگزار شد و قاعدتا موضوع این مراسم یادبود محمدعلی اینانلو بود.

محمدعلی اینانلو مجری تلویزیون، بازیگر، صداپیشه، کارشناس ورزشی، روزنامه‌نگار و مستندساز طبیعت بود که ۱۲ دی ماه سال گذشته براثر یک ضایعه مغزی درگذشت.

خواسته اینانلو دو هفته قیل از مرگ

این مراسم با سخنرانی رجبی معمار رئیس خانه هنرمندان آغاز شد، او با اشاره به مرگ محمدعلی اینالنو گفت: اصلا فکر نمی کردم به این زودی ها در مراسم اینانلو شرکت کنم، من سال ها قبل در شبکه ۵ با او آشنا شدم، اما حس می کردم او را ده ها سال است می شناسم.

او در رابطه بازگشت هنر و طبیعت به خانه هنرمندان گفت: دو هفته قبل از مرگش اینانلو به من گفت می خواهیم برگردیم خانه و من گفتم ما آماده هستیم.

رجبی معمار همچنین با تمجید از اینانلو ادامه داد: جای تاسف است که قدر این کشور و را محیط زیست نمی دانیم. امیدوارم مسئولان قدر این کشور بدانند.

قلم بلند اینانلو

با اتمام صحبت های رجبی معمار، ناصر عظیمی دوست ۵۱ ساله محمدعلی اینانلو و رئیس مجمع پیشکسوتان ورزشی به سخنرانی پرداخت، او در ابتدا از نحوه آشنایی خود با اینانلو گفت: ما در مطبوعات همکار بودیم، قلم او بلند تر و قلم من کوتاه تر بود.

ناصر عظیمی از جمعی گفت که در سال ۱۳۵۷ به همراه محمدعلی اینانلو ساخته بودند، جمعی برای سالمندان ورزشکار: «اینانلو به من می گفت: «یک تنه ایران را به جهان می شناسانم.»ما همه کنار او بودیم و هیچ وقت باور نداریم او کنار ما نیست، آدم های بزرگ هیچ وقت نمی میرند.»

شعر وطن

پس از آن نوبت به سخنرانی شاعری رسید که اینانلو در رابطه با او گفت: من وطن را گشتم و او وطن را سرود.علیرضا شجاعپور حرف های خود را اینگونه آغاز کرد: اینانلو شکلی زندگی می کرد که برای کسانی که او را می شناختند مرگش باورنکردنی است.

پس از این سخنان فیلمی نشان داده شد که در آن محمد اینانلو در آن شعر وطن را می خواند.

اینانلو و والیبال

محمدعلی اینانلو نه تنها یک فعال محیط زیست و ایرانگرد بلکه یک کارشناس والیبال هم بود، برای همین دوست ۴۵ ساله و بازیکن سابق والیبل هم در این مراسم بزرگداشت حضور داشت؛ ناصر میرفخرایی.

او گفت: خانواده والیبال پشتوانه بزرگی را از دست داد. اینانلو دوست داشت صعود تیم ملی را به المپیک ببیند.

انسانم آرزوست

پس از آن نوبت اسماعیل میر فخرایی مجری و تهیه کننده برنامه‌های علمی تلویزیون بود که شروع به سخنرانی کند.

او در بخشی از سخنرانی هاش که دست نوشته بود، گفت: دوست داشت همه افکارش را رک و ساده بیان کند و برایش مهم نبود که این صدا را چه کسی می شنود. او بزرگ بود و نباید اشخاص کوچک او را سرزنش می کردند. او از به ظاهر انسان ها گریخت و با طبیعتش در هم آمیخت. سلول های او زنده اند و تا ابد می گویند " از دیو و دد ملولم انسانم آرزوست."

گفتنی است در این مراسم خبر داده شد که تمبرهای محمدعلی اینانلو با شعار "ایران، جهانی در یک مرز" طراحی شده است.

در قسمتی دیگر از مراسم اسعد تقی زاده محیط بانی که ۷ سال زندانی بود به طور تلفنی حرف زد: اینانلو من را دلداری می داد، برای من زحمت می کشید، واقعا دوستش دارم.

خودمان به عزیزان خود زخم می زنیم

پساز پخش مستندی دیگر، نوائیان رئیس موزه دارآباد به سخنرانی پرداخت. او گفت: خودمان او را خانه نشین کردیم، خودمان به عزیزان خود زخم می زنیم.

نوابیان سپس به مرگ سه نفر در سال پیش اشاره کرد و گفت: سال پیش اینانلو، صدوق و مهران دوستی ۳ یار بسیار خوب خود را از دست دادیم.

این مراسم با صحبت های کوتاه آرش اینانلو، فرزند محمدعلی اینانلو به پایان رسید.