اما و اگرهای پذیرش خانم های تنها در هتل

روزنامه ایران: «مهدی نریمانی» رئیس جامعه هتلداران اصفهان هم از جمله اعضای این جامعه است که اعتقاد دارد همه چیز آرام است. این درحالی است که یکی از شهرهایی که شکایت زیادی از آن به گوش می‌رسد، نصف جهان است.

او تأکید می‌کند که مشکل خاصی برای پذیرش زنان در هتل‌های اصفهان وجود ندارد. نریمانی البته یک تبصره برای حرف‌های خود قائل می‌شود. به گفته او در سراسر کشور یکسری قوانین محدود کننده وجود دارند که در برخی مواقع، اجازه دادن اتاق به زنان را نمی‌دهد. او دخترانی را که هنوز به سن قانونی نرسیده‌اند از جمله اقشاری می‌داند که معمولاً صاحبان هتل‌ها ترجیح می‌دهند عطای درآمد را به لقایش ببخشند و از پذیرش آنها سرباز می‌زنند. البته این ممانعت تنها برای دختران زیر سن قانونی نیست. به گفته نریمانی اگر زنی مدارکش ناقص باشد یا مثلاً شناسنامه اش عکسدار نباشد، باید از اماکن نامه بگیرد.

او همچنین می‌گوید: «برخی موارد رؤسای هتل‌ها بنا به تخصص و تجربه‌ای که دارند، تشخیص می‌دهند یک دختر یا خانم شرایط ویژه‌ای دارد و به او اتاق نمی‌دهند.» به گفته نریمانی این اتفاق در تمام شهرهای کشور از جمله مشهد، تهران و... می‌افتد. مینا.الف درباره سفر به اصفهان می‌گوید: «ما دو تا خانم بودیم که می‌خواستیم در اصفهان اتاق بگیریم. هتل ما را فرستاد «اماکن» که اجازه کتبی بگیریم. برخورد اماکن با ما مثل برخورد با دختران فراری بود.»
او می‌گوید: «به مأمور اماکن گفتم من متأهل هستم، شماره همسرم را بدهم؟ گفت نه شماره خانه را بده با پدرت صحبت کنم! زنگ زد از پدرم پرسید که می‌دانید دختر شما الان کجاست؟» این درحالی است که پیش از این رئیس اماکن عمومی نیروی انتظامی در این مورد گفته بود که هیچ هتل یا مرکز اقامتی حق ندارد برای پذیرش خانم‌ها درخواست نامه کتبی از اماکن کند و اصلاً چنین چیزی وجود ندارد که هتل‌ها زنان را بدون نامه از اماکن نپذیرند.

نریمانی در پاسخ به این سؤال که منظور او از «شرایط ویژه» برخی از خانم‌ها چیست؟ می‌گوید: «مثلاً یک خانم مقیم همان شهر باشد. یک خانم اصفهانی بیاید و در هتل اتاق رزرو کند، این مسأله ممکن است به مشکلاتی برای هتل منجر شود، بنابراین صاحب هتل این مسافر را به اماکن می‌فرستد تا «نامه» بگیرد.»

لزومی به حضور زنان در اماکن نیست

برخی از بانوان می‌گویند این مسأله آنقدر در ذهن آنها حک شده که حتی پیش از رفتن به هتل خود اقدام به گرفتن نامه از «اماکن» می‌کنند. اما محمد علی فرخ مهر، رئیس جامعه هتلداران تهران هم در گفت‌و‌گو با خبرنگار ما برخلاف نظر نریمانی می‌گوید: «براساس مصوبه‌ای که وجود دارد و بخشنامه‌ای که به ما دادند، لزومی به حضور بانوان در اماکن نیست؛ چون رزرو هتل از طریق سیستم به اماکن وصل است و آنها براحتی می‌توانند آمار مسافران را به دست بیاورند.» او البته ممانعت از حضور بانوان در هتل‌های تهران را رد می‌کند ومی گوید: «اماکن سال‌هاست که اعلام کرده تمام بانوان باید از سوی هتل‌ها پذیرش شوند.» به گفته او حتی اماکن تأکید کرده که اگر مدارک خانم مسافری کافی نبود هتل باید او را پذیرش کند اما حضور او را یا از طریق سیستم یا از طریق تلفن به اماکن خبر بدهد.

او پذیرش نشدن زنان توسط هتل‌ها را «جرم» می‌خواند و می‌گوید: «اگر خانمی نتوانست در هتلی اتاق رزرو کند می‌تواند از طریق اتحادیه هتلداران یا سازمان میراث فرهنگی شکایت کند.» او درباره شرایط ویژه برای ممانعت از ورود برخی زنان می‌گوید: «گاهی ممکن است که هتلدار تشخیص بدهد که این فرد معتاد است و به او اتاق ندهد. اینجا شخصیت فرد مهم است.» او در پاسخ به این سؤال که با آقایان هم در شرایط ویژه برخورد می‌شود، می‌گوید: «بله صاحب هتل تشخیص می‌دهد که حضور یک مسافر مرد با توجه به شخصیت و وضعیت ظاهر او به صلاح نیست بنابراین به او اتاق نمی‌دهد؛ چون باید هتل برای مسافران امن باشد.»

درعین حال یکی از شهروندان تهرانی می‌گوید:«یکبار به همراه همسرم می‌خواستیم یک شب در هتلی در تهران بمانیم، راهمان ندادند. گفتند کسانی که کارت ملی آنها برای تهران است برای گرفتن اتاق باید اجازه اماکن داشته باشند.» او حتی می‌گوید: «به هتل... در میدان انقلاب هم زنگ زدیم، گفتند باید نامه اماکن داشته باشید.»

حرمتی رئیس جامعه هتلداران خوزستان هم می‌گوید: «برخی از مشکلات اجتماعی هستند. مثلاً برخی از مسافران دختران فراری هستند. وقتی هتلدار به آنها اتاق بدهد باید پاسخگوی خانواده‌ها و والدین آنها باشد.»

او می‌گوید:«ما در هتل مسافر خانمی داشته ایم که وقتی خانواده‌اش از محل اقامت او خبردار شده‌اند، درگیری شدیدی به‌وجود آمده است.» به گفته حرمتی زنان شاغل یا دانشجویان براحتی می‌توانند هتل رزرو کنند. او می‌گوید: «پیش آمده که یک زن و مرد بدون اینکه با هم نسبت داشته باشند، جداگانه اتاق رزرو کرده‌اند، اما به اتاق همدیگر تردد داشته‌اند.»