حق آرایش برای پرستاران!

روزنامه آرمان- صبا حسینی: همزمان با ادامه یافتن هشدارها درباره عوارض مصرف بیش از اندازه لوازم آرایشی برخی از گزارش های منتشر شده در روز گذشته از پرداخت حق آرایش به پرستاران در برخی از بیمارستان های خصوصی در تهران حکایت دارد.

بسیاری از آسیب شناسان مسائل اجتماعی در سال های اخیر نسبت به سوء استفاده از جذابیت های زنانه برای جلب مشتری در جوامع مختلف هشدار دادند. تشویق زنان پرستار به آرایش غلیظ در برخی از بیمارستان های خصوصی مصداق بارز این نوع سوء استفاده است که پیش از این در ایران تا این حد جنبه رسمی و عمومی پیدا نکرده بود.

سال ۹۲ به یکباره آمار دادن در مورد میزان آرایش دختران و زنان ایرانی همزمان با توجه یک نشریه آمریکایی به این مساله قوت گرفت و ناگهان چندین آمار تامل‌برانگیز به فاصله کمی از هم در مورد مصرف لوازم آرایش در زنان ایرانی منتشر شد. آمارهایی مانند مصرف ۳۰ درصد لوازم آرایش خاورمیانه در ایران، یا هزینه سالانه دو میلیارد دلاری مصرف لوازم آرایش در بین ۱۴ میلیون زن ایرانی در کنار آماری وحشتناک تر که عنوان می کرد ۸۰ درصد این لوازم آرایش به صورت قاچاق وارد کشور می شود؛ همه و همه کافی بود تا مردم و مسئولان بفهند گوی سبقت را از بسیاری از کشورهای اروپایی، ربوده ایم.

با تمام این تفاسیر، این مساله تا پیش از این، مساله‌ای تا حدودی فردی و شخصی قلمداد می شد که دولت به جز هشدارهایی در مورد تقلبی بودن این محصولات و توجه به سلامتی نمی توانست مستقیما در آن دخالتی کند، اما ‌این روزها زمزمه استفاده از زنان در مشاغل مختلف برای جلب مشتری و اجبار در پیراستن ظاهر تا جایی که یکی از شروط استخدام یا ادامه کار فرد منوط به این مساله باشد، بحث آرایش را از یک موضوع فردی و خصوصی به بحثی عمومی و اجتماعی تبدیل می کند. سوء استفاده از زنان و زیبایی آنها در کار و مشاغل مختلف در کنار اینکه از نظر شرعی و عرفی با دین و قوانین کشور ما منافات دارد از نظر عالیه شکربیگی، دبیر کارگروه خانواده سالم معاونت امور زنان و خانواده نهاد ریاست جمهوری مصداق بارز سوءاستفاده از سرمایه جنسی زنان به شمار می رود.

هشدار درباره افزایش بی‌رویه استفاده از لوازم آرایشی

روز گذشته در حالی که رئیس اداره آرایشی و بهداشتی سازمان غذا و دارو به مصرف کنندگان فرآورده‌های آرایشی هشدار داد که در صورت استفاده بیش ازحد تعادل از لوازم آرایشی، دچار عوارض می شوند واین امر، خطر آفرین است، خبری دیگر از یک بیمارستان خصوصی در پایتخت در مورد پرداخت حقوقی اضافه بر حقوق ماهانه بابت آرایش کردن پرستاران روی خروجی خبر گزاری ها قرار گرفت.

مصطفی اسماعیلی گفت: استفاده بی رویه و غیر منطقی از فرآورده های آرایشی، مشکلاتی ایجاد کرده است که برای کاهش آنها ابتدا باید چاره ای فرهنگی اندیشید ودر مرحله بعدی باید تدابیری اندیشید تا جلو تبلیغات بی حد و مرز لوازم آرایشی گرفته شود. او تصریح کرد: متاسفانه برخی ارائه دهندگان محصولات آرایشی در فروشگاه ها و حتی برخی داروخانه ها صرفا به منافع مادی فکر می کنند و برخی اقلام آرایشی را تبلیغ می کنند که مردم نیازی به آن ها ندارند.

۱۴۰ هزار تومان حق آرایش!

«آرایش غلیظ» شرط ادامه کار در بعضی بیمارستان‌های خصوصی تهران؛ ادعایی که حکایت از بروز تخلف در بعضی بیمارستان های خصوصی تهران دارد و اینکه برخی بیمارستان های بخش خصوصی در تهران، پرستاران خانم خود را با پرداخت مبالغی تحت عنوان «حق آرایش»، آن‌هم خارج از پرداخت های قانونی و البته بدون اینکه ردی از این پرداخت در فیش حقوقی شان باقی بماند، مجاب به داشتن رنگ و لعاب های آنچنانی و اصطلاحا انجام آرایش های غلیظ می کنند تا شاید از این طریق بیماران بیشتری حاضر به طی کردن ادامه درمانشان در این بیمارستان ها شوند.

اگرچه مسئولان بیمارستان‌های خصوصی در مواجهه با این موضوع به شدت آن را تکذیب و هرگونه پرداخت خارج از فیش حقوقی، آن هم تحت عنوان حق آرایش را به کلی کتمان می کنند اما پیگیری ها از پرستاران شاغل در این بیمارستان‌های خصوصی، حکایتی دیگر دارد.یکی از پرستاران این بیمارستان در این‌باره می گوید: زرنگ تر از این هستند که این پول را تحت عنوان حق آرایش پراخت کنند و در فیش حقوقی هم بیاید، بلکه آخر هر ماه مبلغی را به عنوان پاداش پرداخت می کنند اما به این شرط اصلی که با آن لوازم آرایش بخریم و با ظاهری آراسته در محیط کار حاضر شویم.

به گزارش مشرق، او می افزاید: اینجا تیپ زدن از شرایط مهم کار کردن است .به همین خاطر هم چون لوازم آرایش گران است و پرسنل نمی توانند با حقوق خود آن را آن هم برای آرایش کردن در محیط کار تهیه کنند مسئولان بیمارستان خارج از فیش حقوقی مبلغی را برای تامین هزینه‌های مذکور به حسابشان واریز می‌کنند.البته مبلغ در بیمارستان‌های مختلف متفاوت است و در این بیمارستان ماهیانه ۱۴۰هزار تومان بابت این کار به خانم ها پرداخت می‌کنند.»

استفاده ابزاری از زنان

دبیر کارگروه خانواده سالم معاونت امور زنان و خانواده نهاد ریاست جمهوری در گفت و گو با «آرمان» با بیان اینکه سرمایه جنسی می‌تواند اجتماعی بودن، هدفمند بودن مدیریت بدن (جراحی و هر گونه عملی که انسان در جهت زیبایی خودش انجام دهد) ، شیک‌پوش بودن، استفاده کاربردی از زیبایی‌های تن در محیط کار، استفاده کلامی و غیرکلامی در ادا، ایما و اشارات و بیان و مهیا بودن عرضه و تقاضا برای استفاده از سرمایه جنسی در زنان در محیط‌های دولتی و خصوصی باشد، می گوید: در هر حال، جامعه امروز ایران دارای تغییرات ارزشی در مناسبات جنسیتی گذشته است و تقاضای آزادی زنان را دارد و اینکه در قالب مشاغل مختلف از زنان استفاده ابزاری می شود نشان دهنده فقدان درونی شدن ارزش‌های مدنی در جامعه فعلی است.

این در حالی است که زنان باید بر اساس شایستگی‌هایشان به کار گرفته شوند و رشد ‌کنند نه با تکیه بر ظاهر خود! عالیه شکربیگی می افزاید: در کنار اینکه باید قانونی با این مساله برخورد شود، همچنین اصلاح ساختارهای جنسیتی در جامعه و محیط‌های کاری برای جلوگیری از سوء استفاده از سرمایه جنسی برای رفع نیاز اقتصادی و جنسی هم باید مدنظر قرار بگیرد. این جامعه شناس عنوان می کند: در ادامه استمرار سوء استفاده از سرمایه جنسی زنان در محیط‌های کاری ما شاهد تن‌فروشی هستیم و زنانی که برای ادامه شغل خود چاره‌ای جز تن دادن به خواسته‌های شوم مالکان شرکت ها و سایر بنگاه های اقتصادی ندارند.

شکربیگی عنوان می‌کند: برقراری عدالت اقتصادی در میان طبقات مختلف در جامعه ایران هم می‌تواند به این امر کمک کند. به صورت کلی، یکی از علل عمده استفاده زنان و مردان از سرمایه جنسی خود علاوه بر تمایلات جنسی، برطرف کردن نیاز اقتصادی ازطریق بر جسته کردن سرمایه‌های جنسی خود است. این جامعه شناس می گوید: در حالی که برای مشارکت اقتصادی زنان در کشور اما و اگرهایی وجود دارد برخی زنان با استفاده از سرمایه جنسی خود راه را برای خود باز می کنند که این مساله باید آسیب شناسی شود.