همدستی BBC با سلطنت طلبان؟

خردادنیوز: روزنامه گاردین می نویسد:"ایا اسناد بی بی سی فارسی درباره کمک ایالات متحده به امام خمینی (ره) برای کسب قدرت سیاسی و پیروزی انقلاب اسلامی درست هستند؟ مقام معظم رهبری ایران این گزارش و اسناد ارائه شده را جعلی خواندند و اظهار فرمودند که با هدف بدنام کردن حافظه تاریخی نسبت به امام خمینی مطرح شده است.

در مقابل ایرانی هایی که پس از سقوط رژیم پهلوی به خارج از ایران گریختند گزارش بی بی سی را قبول دارند. شاه مخلوع در خاطراتش مدعی شده بود که دولت کارتر او را رها کرد و راه رابرای پیروزی انقلاب هموار کرد. بسیاری از مورخان ایران معاصر گفته اند که این ادعا وجود نوعی از پارانویا را در سیاست ایران نشان می دهد. ایرانی ها البته تنها ملتی نیستند که در بین شان تئوری توطئه قوی است تجربه ایران در مشاهده استعمار اروپا و مداخله ابرقدرت ها در دوران جنگ سرد نیز در این باره تاثیرگذار بوده است در این میان می توان به رمان دائی جان ناپلئون اشاره کرد که به خوبی این تئوری توطئه را در بین ایرانی ها نشان می دهد. اما آیا واقعا ادعای بی بی سی قرابتی با پارانویا دارد؟ در هفته اول ژانویه سال ۱۹۷۹ میلادی طرحی امریکایی برای برقراری تماس با حضرت امام (ره) و کسب حمایت ایشان برای گذار به دوران پس از شاه مطرح شد. اما مشکل اساسی برای نظریه پردازان توطئه آن است که در واقع کارتر رییس جمهوری وقت امریکا این طرح را رد کرد. در آن زمان دولت کارتر عمیقا درباره بحران در ایران نگران بود. تا آن زمان بسیاری از مقام های ارشد وخامت موقعیت شاه در ایران را انکار می کردند. پس از آن بود که ویلیام سولیوان سفیر امریکا پایان کار شاه را قبول کرده بود و برای دوران انتقالی و ارتباط گیری با مخالفان سیاسی او برنامه ریزی کرده بود. برژینسکی اعتمادش به دستگاه های دولتی ایران را از دست داده بود و باب کودتای نظامی و ایده آن را باز گذاشته بود. وزیر امور خارجه وقت امریکا نیز مشغول روند صلح اسرائیل و مصر بود و طرح کودتا را رد کرد و توصیه کرد که باید شاه با اصلاحات گسترده راه را برای تقویت دولت اشتی ملی باز کند".

گاردین در ادامه اشاره می کد که سولیوان وزیر امور خارجه امریکا را متقاعد کرد که پیامی را برای دیدار با امام خمینی (ره) به پاریس ارسال کند و تئودور الیوت یک دیپلمات ارشد امریکایی که در ایران خدمت کرده بود برای این کار انتخاب شد اما در اخرین لحظه برژینسکی موفق به متقاعد کردن کارتر برای رد این موضوع شد . هراس آنان از این بود که این اقدام، بختیار نخست وزیر وقت را تضعیف کند".

گاردین در ادامه اشاره می کند که در آن زمان کارتر هنوز امیدش را به بختیار از دست نداده بود و سیاست امریکا درباره چگونگی واکنش به خروج قریب الوقوع شاه منسجم نبود. این روزنامه در ادامه می نویسد:"مدتی پس از آن که کارتر از پایان کار شاه اطمینان کسب کرد با جلسه ای میان وارن زیمرمن و یکی از دستیاران ارشد حضرت امام (ره) یعنی ابراهیم یزدی موافقت کرد. ایا این به معنای چراغ سبز کارتر به حضرت امام (ره) بود؟ این گونه به نظر نمی رسد. زیمرمن تلاش داشت تا یزدی را متقاعد کند که سفر حضرت امام (ره) به یاران به تاخیر بیفتد. امریکایی ها امیدوار به خرید زمان برای دولت بختیار با قصد موفقیت او بودند که در نهایت موفق نشد. در واقع، عنصری از باج خواهی در پیام زیمرمن دیده می شد. کارتر هم نمی توانست ارتش ایران را تشویق به کودتای نظامی خونین کند دولت او با شعار دفاع از حقوق بشر در سیاست خارجی به قدرت رسیده بود و این موضوع می توانست به ضرر اعتبارش تمام شود".

این روزنامه در پایان با رد ادعای بی بی سی فارسی می نویسد:"امریکایی ها حتی فکرش تا هم نمی کردند که طلاب دینی بتوانند در ایران به قدرت برسند. انان بر این باور بودند که دیر یا زود لیبرال ها و سکولارها به قدرت می رسند و سیاست خارجی متمایل به امریکا و ضد شوروی در دستور کار قرار خواهد گرفت اما در نهایت استعفای دولت بازرگان و اشغال سفارت امریکا در تهران در نوامبر ۱۹۷۹ میلادی افکار آنان را نقش بر آب کرد. می تواند از عدم انسجام در سیاست خارجی امریکا در آن زمان انتقاد کرد اما واقعیت آن است که آنچه ببی سی فارسی درباره هموار کردن راه برای بازگشت حضرت امام (ره) توسط امریکا گفته مستند نیست".