مهدیه الهی قمشه‌ ای نماد اخلاص بود

خبرگزاری ایسنا: فاطمه راکعی درباره مهدیه الهی‌ قمشه‌ای می‌گوید:‌ او عمیق‌ترین اخلاص را داشت و برای من نماد اخلاص عمیق بود.

این شاعر در پی درگذشت مهدیه الهی‌قمشه‌ای اظهار کرد: ‌یکی از مهم‌ترین خصوصیت‌های اخلاقی مهدیه اخلاص او بود که فقط در بندگان خاص خدا می‌توان دید. همیشه تسلیم مشیت الهی بود و ما این موضوع را در رفتارهایش می‌دیدیم. پس از فوت دو فرزند برومندش آن هم به فاصله دو سال خم به ابرو نیاورد و با روی گشاده‌ای که داشت با مهمان‌ها در مراسم برخورد می‌کرد.

او با بیان این‌که «این توکل ناب و تسلیم خداوند شدن در زندگی مرحوم الهی قمشه‌ای دیده می‌شد»، اظهار کرد: پس از فوت فرزندانش به گونه‌ای رفتار می‌کرد که انگار اتفاق خاصی نیافته است. من این رفتار را فقط درکتاب‌ها خوانده بودم که مادری در سوگ فرزندش تضرع و ناله نکند. این رفتار از توکل ناب برمی‌آید. رفتار او برای کسانی که از نزدیک می‌شناختندش بسیار آموزنده بود.



راکعی مهدیه الهی قمشه‌ای را از نوادر دوران خواند و بیان کرد: او زنی با خصلت‌های عرفانی و اخلاقی والا و ضمیر روشن بود. از قدرت بالای بیان، حافظه‌ای قوی و هوشی سرشار برخوردار بود. همچنین به خاطر تعلق به خانواده الهی‌ قمشه‌ای از خصلت‌های انسانی و عرفانی آن‌ها بهره برده بود.

او سپس با اشاره به شباهت مهدیه الهی‌ قمشه‌ای به برادرش حسین الهی قمشه‌ای متذکر شد: ‌قدرت بیان و تسلط خاص به ادبیات کلاسیک و حتی معاصر و سخنوری - چنانکه بر دل مخاطب بنشیند و بر آن تاثیر بگذارد - از خصوصیاتی است که بین او و برادرش مشترک بود. همچنین مثل برادرش قدرت تبیین دانسته‌هایش را داشت و از آن به خوبی استفاده می‌کرد.

این شاعر ادامه داد: ‌آثار گران‌سنگ فارسی از نکته‌های اخلاقی و عرفانی مملو است. او به خوبی از حفظیاتش در این حوزه استفاده می‌کرد و به نحوی آن‌ها را تحلیل می‌کرد که با وضع امروز منطبق شود. نحوه رویکرد ایشان به مسائل و تطبیق آن با مسائل روز جامعه انسانی بسیار آموزنده بود.