توپ فیش گیت این بار در زمین سینمایی ها

اکنون مطابق با این اسناد، محمدرضا عباسیان مدیرعامل پیشین موسسه رسانه‌های تصویری در دوره ۳۴ ماهه مدیریتش (از مرداد ۸۹ تا اردیبهشت ۹۲)، ۱۴۶۹۹۸۶۹۴۷ تومان (یک میلیارد و چهارصد و شصت و نه میلیون و...) دریافتی داشته و عباس اسداللهی خزانه دار پیشین موسسه رسانه‌های تصویری نیز در دوره ۵۱ ماهه فعالیتش (از تیر ۸۹ تا شهریور، ۶۸۲۲۸۳۵۴۸ میلیون تومان (ششصد و هشتاد و دو میلیون و... تومان) دریافتی داشته است.

مجموع دریافتی این دو مقام مسئول در دوره زمانی فعالیت‌شان معادل ۲۱۵۲۲۷۰۴۹۵ تومان (دو میلیارد و صد و پنجاه و دو میلیون و دویست و هفتاد هزار تومان) بوده که البته بخشی از این دریافتی، هزینه‌های نمایشگاهی (نظیر هزینه طراحی غرفه موسسه رسانه‌های تصویری در بازار فیلم کن)، هزینه‌های پرسنلی و جاری موسسه رسانه‌های تصویری و همچنین خرید امتیاز فیلم عباسیان پس از کناره گیری از مسئولیتش توسط خزانه دارش که سرپرست این موسسه شده بوده نیز می‌شود؛ اما حتی با کسر این هزینه‌ها که در حسابرسی جزو دریافتی این دو مدیر آمده، رقم دریافتی بسیار قابل توجه است.

نکته قابل توجه اینکه «حقوق» مدیرعامل پیشین موسسه رسانه‌های تصویری در همین دوره زمانی بیش از شش میلیون در ماه نبوده اما وقتی صخبت از «دریافتی» می‌شود، رقم‌ها و اعداد طور دیگری خود را نشان می‌دهند. به همین دلیل تمرکز بیش از حد بر «فیش‌های حقوقی» آدرس غلط دادن است، چرا که معمولاً دریافتی مدیران بیش از آنچه در فیش‌های حقوقی‌شان ذکر می‌شود، است.

اما علاوه بر این دریافتی که برخی نهادهای مسئول نامتعارف خوانده‌اند، ریز پرداخت این ارقام نیز قابل تامل است که علاوه بر حجم بالایی از دریافتی‌ها تحت عنوان سفرهای خارجی -که توجیه انجامش مشخص نیست، شامل پرداخت‌های دیگری نیز می‌شود. بر اساس بررسی‌های «تابناک» و متکی بر گزارش‌های موجود، رئیس پیشین موسسه رسانه‌های تصویری در دوره فعالیتش حداقل به بیست کشور دنیا سفر کرده‌ که در میان این کشورها می‌توان به تانزانیا می‌توان اشاره کرد.

این سفر مدیرعامل پیشین موسسه رسانه‌های تصویری احتمالاً برای شرکت برخی فیلم‌های ایرانی از طرف موسسه رسانه‌های تصویری در جشنواره فیلم «زنگبار» انجام شده است؛ اتفاقی که به واسطه کم اهمیت بودن جشنواره «زنگبار» برای سینمای ایران اتفاق مهمی محسوب نمی‌شود اما به هر حال ما به التفاوت حق ماموریت را برای عباسیان مدیران وقت در پی داشته و چنین ماموریت‌هایی هزاران یورو به عنوان بخشی از «دریافتی» مدیرعامل وقت بوده است.

۸۴۰ یورو مابه التفاوت ماموریت فرانسه، ۲۱۰۰ یورو حق ماموریت بازار فیلم کره، ۲۱۰۰ یورو برای حق ماموریت بازار فیلم MIPCOM فرانسه، ۱۴۰۰ یورو حق ماموریت آلمان جهت بازدید از پروژه گمگشته، ۱۸۰۰ یورو حق ماموریت بازار کن فرانسه (۱۳۹۱)، ۵۴۰ یورو حق ماموریت شرکت در هفته فیلم آلمان، ۶۰۰ یورو حق ماموریت هفته فیلم لیتوانی، ۳۵۰۰ یورو حق ماموریت دو بازار فیلم، ۶۰۰ یورو حق ماموریت هفته فیلم مسکو، ۷۰۰ یورو حق ماموریت لبنان، ۱۴۰۰ یورو حق ماموریت چهار روزه برلین، ۳۸۵۰ یورو حق ماموریت یازده روزه بازار کن (۱۳۹۲) بخشی از دریافت‌های مشروع این مدیر در قالب ماموریت‌های خارجی است.

پرسش مهم این است که این سفرها و به خصوص سفرها به هفته‌های فیلم و بازارها چه دستاورد فرهنگی ملموس یا چه آورده اقتصادی بزرگی برای ایران داشته است؟ اساساً چرا باید مدیرعامل موسسه رسانه‌های تصویری از شرق تا غرب دور در حال سفر باشد و آیا برآوردی درباره نسبت هزینه و درآمد این سفرها می‌شود و اساساً اراده‌ای در دولت‌ها برای «هدفمندسازی» سفرهای خارجی و در نظر گرفتن نسبت سود و ضرر این سفرها وجود دارد؟

از اعداد و ارقام جالب در گزارش مالی این مدیر، اهدای کارت هدیه به او با رقم یازده میلیون و صد و یک هزار تومان در مراسم تودیع و معارفه‌اش است که نشان می‌دهد تودیع یک مدیر می‌تواند چقدر گران تمام شود!

البته اساساً حتی دریافتی قابل ملاحظه یک مدیر اگر منجر به خروجی ارزشمندتری از میزان دریافتی برای سیستم شود، قابل اغماض است اما آیا واقعاً محمدرضا عباسیان برای موسسه رسانه‌های تصویری مدیریتی قابل دفاع داشته است؟ این پرسشی است که «تابناک» در روزهای آینده با انتشار مجموعه‌ای از اسناد به آن پاسخ خواهد داد.