مشکل همه ما افراط و تفریط است

تارخ در مورد چاپ تصویرش بر روی جلد یک نشریه در دهه ۶۰ گفت که این مساله برای او باعث دردسر شده؛ چراکه در آن مقطع سیاست​های حاکم بر این حوزه مخالف ستاره سازی در سینما بوده​است.

او افزود:«حتی در قرارداد​ها این مساله عنوان می​شد که عکس بازیگر نباید روی جلد مجلات کار شود، اما در حال حاضر این وضعیت وجود ندارد و ما با وفور تصاویر بازیگران روی جلد مجلات زرد مواجه​ایم.»

به عقیده این بازیگر سینما و تلویزیون، این رویکرد​ها ناشی از افراط و تفریط​هایی​ است که در این حوزه صورت می​گیرد،در حالی که نه آن افراط خوب بود و نه این تفریط، ما باید اعتدال داشته باشیم.

او استفاده بیش از حد مطبوعات از یک چهره سینمایی را مانند استفاده بیش از حد از یک بازیگر در سریال​ها و فیلم​ها دانست و گفت:«به هرحال انگار یک قانونی وجود دارد که هر بازیگری حدود ۵۰ فیلم باید کار کند، حالا ممکن است یک نفر ظرف ۱۰ سال با عجله این ۵۰ فیلم را بازی کند و یک بازیگر هم ظرف ۵۰ سال به این سقف برسد.»

امین تارخ ادامه داد:« کسانی هستند که می​خواهند راه اول را بروند و همه تجربیات​شان را ظرف ۱۰ سال اول به صحنه بیاورند و مصرف کنند. در حالی که این رویکرد غلط است.»

او استفاده بیش از حد از تصاویر یک بازیگر روی جلد مجلات را یکی از عواملی دانست که می تواند باعث لطمه زدن به یک چهره شود. تارخ گفت:«هم مجلات باید این مساله را رعایت کنند و هم بازیگران همانطور که در انتخاب فیلم و سریال دقت می​کنند در این حوزه هم خست به خرج دهند و مانع از افراط در مصرف شدن چهره​شان شوند.»

او در بخش دیگری از این نشست و در مورد ورود بازیگران جدید به سینما و بحث پول دادن برای گرفتن نقش، گفت:« البته باید در این مسائل دقت کنیم و خودمان فضا را بر علیه خودمان منفی نکنیم. یک وقت هست که یک نفر می​آید و پول می​دهد به کارگردان یا تهیه کننده که نقش بگیرد و یک زمانی هم هست که او در تولید مشارکت می​کند و نقش هم می​گیرد.»

فریدون جیرانی مجری برنامه «هفت» نیز در پاسخ به تارخ گفت که به هرحال در وضعیت فعلی مرز​ها به هم ریخته و خیلی نمی​شود این مسائل را از هم تفکیک کرد.

تارخ اما از زاویه دیگری یه این مساله پرداخت و گفت:« من مشارکت یک نفر در زمینه تولید فیلم را رد نمی​کنم، اما دو طرف ماجرا - چه کسی که مشارکت می​کند در ساخت یکی فیلم و چه تهیه کننده و کارگردان- باید به این مساله توجه داشته باشند که این فرد استعداد و توان بازیگری را دارد و می​تواند کارش تداوم داشته باشد.»

او به ذکر چند مثال در این زمینه پرداخت و گفت:«یکی از شاگردان من در کلاس​های آزاد بازیگری​ام، روزی پیش من​​ آمد و گفت که به من پیشنهاد شده ۱۰۰ میلیون در یک فیلم سرمایه گذاری کنم و نقش اول را هم بگیرم. من به او گفتم این کار را نکن چون ضرر می​کنی. اما او گوش نکرد و کار خودش را کرد، فیلم تولید شد اما موفق نبود. او برای بار دوم در یک فیلم دیگر مشارکت کرد و این بار ۱۵۰ میلیون تومان سرمایه گذاری کرد. بازهم جواب نگرفت و فعالیت در این زمینه را کلا تعطیل کرد و رفت دنبال کار دیگری.»

این بازیگر سینما و تلویزیون مثال دیگری هم زد و به شانسی که یک بازیگر برای حضور در فیلم «مهمان مامان» مهرجویی آورده اشاره کرد. بازیگری که چون کار و تمرین در این حوزه را جدی نگرفته بوده و آن توان لازم را نداشته، در تست​های اولیه رد شده​است.

او نتیجه گرفت:« پول، پارتی و شانس در تداوم حضور یک بازیگر و موفقیت او در این حوزه هیچ نقشی ندارد، و تنها این هنر و توان بازیگر است که می​تواند باعث ماندگاری او در این عرصه شود.»

منبع: خبرآنلاین

باز نشر: مجله اینترنتی Bartarinha.ir