آمارهای جعلی فروش در سینماها!

روزنامه بانی فیلم: ورود به باشگاه میلیاردی های سینمای ایران در شرایطی که طبق نظرسنجی اخیر یکی از سایتها، بخش عمده ای از مردم ما، ماهی یک بار هم به سینما نمی روند، می تواند برای هر فیلمی، تجربه ای موفقیت آمیز و شیرین جلوه کند. با این حال شاید رقم یک یا دو میلیارد فروش با توجه به افزایش هزینه های تولید در سینمای ایران، خیلی هم گیشه مناسب و دندانگیری نباشد.


با این حال به نظر می رسد لفظ میلیارد می تواند اهرم توجیهی خوبی برای سازندگان برخی فیلم ها قرار بگیرد که با گذشت یک ماه از فروش خود، همچنان اندر خم یک میلیارد مانده اند. اما آیا واقعاً این اعلام های میلیاردی قرین واقعیت هستند یا بیشتر در حکم خبر سازی و شگردهای تبلیغاتی عمل می کنند. در واقع این اعلام های فروش صد یا بیش از میلیونی روزانه که برای برخی فیلم ها از سوی دفاتر پخش یا سازندگان و روابط عمومی فیلم ها صورت می گیرد، گاه برای رُند شدن چند میلیون تومان ناقابل رو به بالا اضافه می شوند، ولی گاه این چند به چندین میلیون افزایش یافته و در نهایت با کنار رفتن فیلم از روی پرده، در نهایت یک گیشه کذایی را برای فیلم ایجاد می کند که در منابع سینمایی و رسانه ها نیز ماندگار می شود. اقدامی که صرفاً برای نجات ظاهری یک فیلمساز و فیلمش صورت می گیرد و تبعات منفی آن برای تاریخ سینمای ایران وقوع یک سند سازی جعلی و غیر واقعی است.

یک منبع آگاه در این باره به ما می گوید: «نگرانی عوامل برخی فیلم ها از نزول کف فروش و فراهم شدن زمینه پایین آمدن آنها از پرده حتی زودتر از موعد، یکی از دلایل اصلی آمارسازی های جعلی فروش است. ضمن اینکه کارکرد این رقم های نادرست فروش، در کنار رقابت غیرواقعی برای فیلم های روی پرده، گاهی باعث فریب سینماروها نیز می شود و آنان را تشویق به تماشای فیلم می کند که البته درصد پایینی را شامل می شود».

گرچه شورای صنفی نمایش ملاک اصلی خود برای ارزیابی پایین آمدن کف فروش را در چرخه اکران، سینمای سرگروه می داند، اما حتی با وجود راهکارهایی همچون تحقیق از مدیران سینماها، بررسی سیستم مکانیزه فروش بلیت و… نیز هنوز نتوانسته به طور قطعی در این باره راهگشا باشد.