هيلاری كلينتون و انتخابات ۲۰۱۶ آمريكا

صباح زنگنه در روزنامه آرمان نوشت: هيلاري‌كلينتون درحالي به عنوان نامزد نهايي حزب دموكرات در انتخابات ریاست‌جمهوری ايالات متحده انتخاب شده كه وي از جناح تندرو حزب دموكرات است و به لحاظ اعتقادي با ميانه‌روهاي اين حزب فاصله محسوسي دارد.

كلينتون درمعرفي برنامه‌هاي انتخاباتي درطول رقابت‌هاي درون و برون‌جناحي رياست‌جمهوري مواضع سرسختانه‌اي نسبت به ايران اتخاذ كرده است. البته این موضوع به اثبات رسيده سخناني كه توسط نامزدهاي احزاب در رقابت هاي انتخاباتي در آمريكا گفته مي‌شود، با مواضع آنها در زمان تصدي رياست‌جمهوري متفاوت است، زيرا واقعيت‌هاي صحنه‌هاي مختلف باعث مي‌شود كه رئيس‌جمهور آمريكا سياست‌هاي خود را درعمل نسبت به زمان تبليغات تعديل كند.

در هرصورت حضور يك زن درانتخابات ریاست‌جمهوری آمريكا براي نخستين‌بار است و اگركلينتون بتواند پيروز رقابت شود، او نخستين زن رئيس‌جمهور درآمريكا خواهد بود. اگرصحنه وتمايلات بازيگران اصلي درآمريكا را مورد بررسي قرار دهيم، به اين نتيجه مي‌رسيم که وقتی يك رئيس‌جمهور سياه‌پوست توانسته درآمريكا حاكم شود، زمان آن رسيده كه يك زن رئيس‌جمهور هم درتاريخ آمريكا وجود داشته باشد، تا ازاين طريق ثابت شود كه درآمريكا به حقوق زن و مردم به صورت برابر توجه می‌شود.

ازسوي ديگر درايران نيز به دليل توافق هسته‌اي واجرايي شدن برجام، انتخابات آمريكا مورد رصد قرار گرفته و اينكه با حضور يك رئيس‌جمهور از حزب دموكرات وحمايت از اين توافقنامه تداوم خواهد داشت يا اينكه با انتخاب ترامپ برجام با مشكلات بيشتري روبه‌رو مي‌شود،مورد توجه مردم ايران است. دريك سال گذشته تعهدات آمريكا به بهانه‌هاي گوناگون در توافق با تعلل مواجه شده است.

از سوي ديگر نقش آمريكا دراعمال فشار برساير دولت‌ها و به ويژه كشور‌هاي اروپايي درباره مبادلات بانكي با ايران موضوعی مهم است و رئيس‌جمهور بعدي بايد در اين زمينه به تعهد به برجام پايبند باشد. همچنين مساله خاورميانه وفلسطين به عنوان يك سياست اصلي مدنظر آمريكايي‌ها در غرب آسيا وخاورميانه قابل طرح است و جهان درانتظار است كه ببیند آمريكا تا چه اندازه درمقابل سياست‌هاي اشغالگرايانه صهيونيست‌ها حساسيت نشان مي‌دهد و آيا گامي درجهت احقاق حقوق مردم فلسطين برمی‌دارد؟

يا اينكه سياست‌هاي صهيونيست‌ها دراين منطقه را ناديده خواهند گرفت. بايد درنظر داشت كه خانم كلينتون با توجه به نقشي كه درموضوع تقويت داعش در سوريه در دوران وزارت خارجه خود ايفا كرده است، تا چه ميزان مي‌تواند از اين موضوع فاصله بگيرد و نسبت به حاميان اين پديده شوم مانند عربستان، قطر و تركيه فاصله گرفته و به صلح بين‌المللي و مبارزه واقعي با تروريسم پايبند باشد.