حد و مرز اخلاقی در آزادی مطبوعات

محمدرضا رسولی در فرهیختگان نوشت: برای اینکه بخواهیم از حدود آزادی بیان مطبوعات صحبت کنیم ابتدا باید آزادی را تعریف کنیم مبنی بر اینکه آزادی چه مفهومی دارد؟ آزادی به این مفهوم است که تا جایی آزاد هستی که آزادی دیگران را به خطر نیندازی. در رابطه با مطبوعات هم به همین شکل است و باید در چارچوب اصول اخلاقی و قانونی حرکت کنیم.

در نوشته‌ها و مسائل خبری، رعایت مصالح ملی و اخلاقی باید در نظر گرفته شود؛ نه اینکه به اسم آزادی بیان، هر حرف زننده و خارج از عرف و اخلاق زده شود. متاسفانه آنجایی ما با مشکل رو‌به‌رو می‌شویم که دایره آزادی را خودمان برای خودمان تعریف می‌کنیم و به خودمان اجازه می‌دهیم در این دایره؛ که نه با قوانین کشور و نه با اخلاقیات مطابقت دارد، حرکت کنیم. افرادی که دایره آزادی‌شان را خودشان تعریف می‌کنند برای ضربه زدن به رقیب یا رقابت با طرف رو‌به‌‌رویشان، دست به هتک حرمت و گذشتن از تمام خطوط قرمز اخلاقی می‌زنند. برای این افراد صرفا هدف‌شان اهمیت دارد.

آزادی بیان مطبوعات بر پایه اصول مشخص است. در قانون آمده است که تا کجا آزاد هستیم و در این قانون تعریف شده حق نداریم به افراد توهین کنیم و اخلاق را زیر پا بگذاریم. قانون در این رابطه مشخص است، اما گاه نادیده گرفته می‌شود و گاه با شدت عمل برخورد می‌شود. در رابطه با هفته‌نامه «یالثارات» این نشریه پیش از این به دلیل زیر پا گذاشتن اصول اخلاقی و قانونی و توهین به افراد، لغو مجوز شده و انتشار مجدد آن جای سوال دارد. آنچه مشخص است اینکه آزادی بیان و آزادی مطبوعات، دارای حد و مرزی است که در تمام کشورها وجود دارد و تمامی افرادی که در این حوزه کار می‌کنند باید این حدود را رعایت کنند.