انتخابات آمريكا و هراس از ايران

فريدون مجلسي در روزنامه آرمان نوشت: برخلاف آنچه كه تصور مي‌رود هیلاری كلينتون ديدگاهي ايران ستيز ندارد، زيرا همان طور كه ايران آمريكا را دشمن خود مي‌پندارد بديهي است كه آمريكا نيز ايران را دشمن خود بپندارد. بنابراين اين نگاه سبب مي‌شود در صورتی كه هر يك از دو گزينه كلينتون يا ترامپ در ايالات متحده به قدرت برسد، ناگزير رويكرد منفي و مخالفي نسبت به ايران در پيش مي‌گيرد.

چراكه رئيس‌جمهور كنوني آمريكا يك استثناء بود كه همواره تلاش نمود رويكردي معتدل نسبت به ايران در پيش بگيرد. اوباما بسيار علاقه‌مند بود كه به نحوي با ايران كنار بياييد كه در حقيقت اين مساله خود را در موضوع برجام به نحوي نشان داده است. علت تمايل و كنار آمدن آمريكا با ايران را مي‌توان در افزايش بي‌اعتمادي‌هاي اخير آنها نسبت به اعراب دانست اما به هر حال ايران معمولا تهران همواره رويكرد خودش را نسبت به واشنگتن داشت.

دفاع از فلسطين و مخالفت با رژيم صهيونيستي يكي از دلايلي است كه هر يك از دو نامزد حزب دموكرات و جمهوريخواه را به مخالفت با ايران سوق مي‌دهد. ترامپ به خاطر نگاهي كه نسبت به اين رژيم دارد همواره نگران است در صورت رياست‌جمهوري كلينتون ارتش ايران قدرتمند شود و همچنين ايران به خاطر سياست‌هاي كلينتون در منطقه تقويت شود. به همين علت مي‌گويد كه رويكرد اوباما و كلينتون موجب تقويت ارتش ايران مي‌شود. در حالي كه ترامپ نامزد حزب جمهوريخواه تجربه سياسي ندارد و بيشتر سوابقش در مسائل اقتصادي بوده است .به همين علت چندان نمي‌توان سخنان او را جدي گرفت.

از سويي حتي رسانه‌هاي آمريكايي هم اين نامزد جمهوريخواه انتخابات رياست‌جمهوري را چندان جدي نمي‌گيرند. زيرا سخنان او معمولا پايه علم و منطق ندارد. در مقابل كلينتون شرايط متفاوتي دارد او با توجه به تجربه و سوابق سياسي اش باز هم شانس برد دارد. كلينتون اگرچه مساله تحريم‌ها را عنوان نمود اما ايران را به پاي مذاكره كشاند. در حقيقت او سبب شد شرايط بهتري پس از عبور از تحريم براي ايران رقم بخورد.

خانم كلينتون گشايش گر درهاي توافق به سوي ايران بوده است. در حقيقت با مذاكره تهران- مسقط و دور زدن احمدي‌نژاد زمينه را براي توافق هسته‌اي نهايي به وجود آورد. بر اين اساس پيروزي كلينتون باتوجه به فضاي موجود در انتخابات آمريكا تضمين شده است و شكست ترامپ در انتخابات كاملا روشن است. مگر آن كه اتفاق خاصی بیفتد.

به هر روي نمي‌توان انتظار داشت كه در آمريكا رئيس‌جمهوري بر روي كار بياييد كه مخالف سياست‌هاي رژیم صهيونيستي باشد.آمريكا اين رژيم را نماينده خود در خاورميانه مي‌داند و ادامه حيات اين رژيم سياست استراتژيكي آمريكا تلقي مي‌شود به همين علت نگرانند كه افزايش قدرت ايران موجب به خطر انداختن حيات رژيم صهيونيستي در منطقه شود.