«کشمیر» در آتش و خون

روزنامه ایران و وصال روحانی مقاله ای را از نیوزویک ترجمه کرده که در ادامه می خوانید:روابط اغلب بد و بندرت خوب هند با کشمیری‌ها یک بار دیگر به تیرگی گراییده است. حقیقت امر این است که حتی در نهادهای آرامش طی دهه‌های اخیر نیز دو طرف و بخصوص دولت هند در حال طراحی حرکت تهاجمی بعدی خویش بوده‌اند و نه صلحی ریشه‌ای بلکه آتش‌بسی سست میان آنها برقرار بوده است.

در یک ماه و نیم اخیر آتش اختلاف دوباره بین دو طرف زبانه کشیده است و به نظر می‌رسد این دولت بزرگ جنوب آسیایی (هند) یک بار دیگر در حال ترسیم مجدد سیاست‌های خود در قبال کشمیری‌ها است. شروع برخوردهای تازه به قتل یکی از کماندوهای شورشی کشمیر به نام بورهان مظفر وانی در روز ۸ جولای در کشمیر جنوبی بر می‌گردد و در یک چشم به هم زدن دوباره کشمیر شعله‌ای از آتش شد. در مراسم تشییع پیکر این مبارز ۲۱ ساله بیش از ۲۰۰ هزار کشمیری شرکت کردند و آن هم در حالی که دولت هند تهدید کرده بود، هرگونه اجتماع افراطی و بیش از اندازه را سرکوب خواهد کرد. از آن پس اوضاع آشفته‌تر و برخوردها جدی‌تر شده است. با این وجود در ۵۱ روز گذشته، ۷۰ کشمیری معترض و حتی ناظران این درگیری‌ها در تیراندازی نیروهای دولتی جان باخته‌اند و ۸۵۰۰ مجروح جزیی و کلی در بیمارستان‌ها مداوا شده‌اند.

در حالی که دولت هند مدعی شلیک گلوله‌های مشقی و غیرواقعی به تظاهرکنندگان کشمیری است، مشاهدات عینی و آمار تلفات خبر از به کارگیری گلوله‌های جنگی و مماشات نکردن از جانب هندی‌ها می‌دهد و همین مسأله آتش انتقام را در کشمیر سوزان‌تر کرده است. از همه بدتر و دردناک‌تر پیدا شدن ۳۰۰ گلوله ساچمه‌ای در بدن یک پسر بچه کشمیری در دو هفته پیش است که طبعاً جان وی را ستاند و روابط را بیش از پیش غیرقابل ترمیم ساخت. تلخ‌تر از آن مجروح شدن حدود هزار و ۴۰۰ کشمیری از ناحیه چشم بر اثر پخش شدن انفجار گلوله‌ای ساچمه‌ای و پریدن قطعات مشتعل به درون چشم آنها و از بین رفتن بینایی‌شان است. با اینکه پارلمان هند نیز تأکید کرده که این گلوله‌ها کشنده نیستند و فقط هشدار دهنده‌اند اما در هفته‌های اخیر همین سلاح‌های به اصطلاح غیر کارآمد جان افراد بسیاری را گرفته است. کشمیری‌ها و حامیان آنها استفاده هندی‌ها از این وسیله تخریبی را با رویکرد رژیم غاصب صهیونیستی به گازهای فسفری در نوار غزه مقایسه کرده‌اند و دولت هند بابت گلوله‌های مرگبار مشقی‌اش تحت انتقاد فراوانی قرار گرفته است؛ طبق برخی اخبار هند قصد استفاده از سلاح‌های سمی تازه‌ی را دارد تا لااقل از تبعات سترگ گلوله‌های مشقی رهایی یابد!

پزشکان هندی معتقدند افزایش استفاده از چنین سلاح‌هایی سلامت عمومی و حتی شرایط جسمانی افراد غیرفعال در برخوردهای سیاسی منطقه را به طور جدی به خطر انداخته است و این قضایا باید هر چه سریع‌تر برچیده شود. تظاهرکنندگان کشمیری تأکید کرده‌اند به‌رغم دادن تلفات گسترده فوق دست از مبارزه‌جویی نمی‌شویند و تا زمانی که دولت هند نپذیرد یک رفراندوم آزاد و واقعی با نظارت و مشارکت سازمان ملل در منطقه برگزار کند، آرام نخواهند گرفت. این عرصه‌ای است که براساس شواهد قدیم و جدید هرگز با آرامش همسو نشده و دخالت‌های پاکستان در این قضیه به سبب ارتباطات اقلیمی و فرهنگی گذشته و امروزش با کشمیر نیز نه تنها یک اثر درمانبخش نداشته بلکه بر شدت حساسیت‌ها و عمق تنش‌های سیاسی افزوده است.

پاکستان در جدیدترین اقدامش ۲۲ نماینده ویژه را راهی نقاط سوق‌الجیشی دنیا و دولت‌های ذی نفوذ جهان کرده تا با افزایش اهرم‌های فشار روی هند از کشتار کشمیری‌ها جلوگیری کند. چیزی که فقط در ترسیم سیاستگذاری‌ها و تعیین نوع مبارزه‌جویی هندی‌ها با اهالی کشمیر مؤثر واقع خواهد شد وگرنه اصل رویارویی را هرگز جمع و نقض نخواهد کرد.