گلایه های آقای بازیگر درباره وضع استاد سینما

شبکه ایران: امروز پنجم دی ماه سالروز تولد بهرام بیضایی است؛ سینماگری که شاید یکی از معدود آدمهای سینمای ایران باشد که لایق صفت مولف است.

به بهانه تولد این اسطوره هنر سینمای ایران بد ندیدیم گپی بزنیم با یکی از شاگردان خلفش عزت ا.. انتظامی. آنچه در ادامه می خوانید بخشی از دل گفته های انتظامی به بهانه تولد بیضایی است.

من فارغ از اینکه در دانشکده هنرهای زیبا شاگر بیضایی بودم در سالهای بعدتر که وارد سینما شدم هم همواره کارهای استاد بیضایی را با دقت فراوان می دیدم و تجزیه و تحلیل می کردم. بیضایی نبوغی دارد که کمتر سینماگری از آن برخوردار است.

من فارغ از اینکه فیلمهای بیضایی را دیده ام اغلب نمایشنامه ها و فیلمنامه های او را هم خوانده ام. این مطالعات باعث شد به این باور برسم که به لحاظ آشنایی با اساطیر ایرانی بیضایی واقعا کارگردان یکتایی است.

در میان آثار بیضایی «مرگ یزدگرد» را بیشتر از بقیه دوست دارم چون از نمایشنامه گرفته تا نمایش و بعدترها نسخه سینمایی-تلویزیونی اش جذاب و تحسین برانگیز بوده است. بیضایی چنان در قالب یک داستان تودرتو قوه حافظه مخاطب ایرانی را به کار گرفته و او را با پرسشهایی اساسی درباره تاریخش روبرو می کند که متحیر می مانی او یک فیلمساز است یا مورخ!

بهرام بیضایی آدم بزرگی است و حالا حالاها باید درباره اش مطالعه کنیم تا دریابیم او که بوده است. شخصا با اینکه به طور مداوم با جهان نوشتاری او در ارتباط بوده ام اما فکر می کنم همچنان نیاز دارم به اینکه آثارش را مرور کرده و با ریزه کاریهای دقیقتری در آثارش آشنا شوم.

در سالروز تولد این استاد فرزانه هم همگان را دعوت می کنم به مطالعه آثار این بزرگمرد و بازبینی مجدد آثارش. آرزوی سلامتی و عزت برای این پیر فرزانه را دارم. افسوس که تا بیضایی زنده است قدرش را نمی دانیم...