تولید مستقل رنو در ایران

روزنامه دنیای اقتصاد: با امضای توافق‌نامه میان سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران و شرکت رنو، برای اولین بار، حضور مستقل یک خودروساز خارجی در صنعت خودروی کشور کلید خورد.

طبق این تفاهم‌نامه که در حاشیه نمایشگاه خودروی پاریس به امضا رسید، سایت بن‌رو به‌عنوان آورده سازمان گسترش، در اختیار رنو قرار می‌گیرد. برای فاز اول این همکاری طی سال ۲۰۱۸، تیراژی ۱۵۰ هزار دستگاهی در نظر گرفته شده که قرار است در ادامه به سالانه ۳۰۰ هزار دستگاه برسد.

با امضای تفاهم‌نامه مشترک میان رنوی فرانسه و سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران (ایدرو)، یکی از وعده‌های دولت یازدهم در خودروسازی محقق شد تا برای اولین بار، فعالیت مستقل یک شرکت خارجی در صنعت خودرو کشور کلید بخورد.دیروز و در حاشیه نمایشگاه ۲۰۱۶ خودرو پاریس، با حضور مسوولان بلندپایه وزارت صنعت،معدن و تجارت ایران و مدیران ارشد رنو، تفاهم‌نامه‌ای مشترک میان این خودروسازفرانسوی با ایدرو امضا شد. در این نشست که محمدرضا نعمت زاده وزیر صنعت،معدن و تجارت و منصور معظمی مدیرعامل ایدرو به همراه کارلوس گوسن مدیرعامل رنو-نیسان و همچنین پیمان کارگر مدیرعامل رنوپارس، از جمله چهره‌های شاخص آن بوده‌اند، تفاهم‌نامه مشترک میان رنو و ایدرو نهایی شد و دو طرف قرار است فعالیت مشترک خود را در قالب جوینت ونچر پیش ببرند.

آن طور که منابع آگاه می‌گویند، دو طرف قرار است در آینده شرکتی مشترک راه اندازی کرده و برنامه‌های خود را در قالب آن پیش ببرند. اگرچه ایدرو و رنو پیش‌تر نیز به واسطه قرارداد پلت‌فرم مشترک X۹۰، شرکتی مشترک به نام «رنوپارس» را تاسیس کرده‌اند، با این حال در شرکت جدید، سهم خودروساز فرانسوی بیش از گذشته است. بر این اساس، گفته می‌شود رنو سهمی ۶۰ درصدی را در شرکت مشترک خواهد داشت و ایدرو به سهمی تنها ۴۰ درصدی قناعت کرده است. نکته مهم دیگر در مورد تفاهم‌نامه رنو و ایدرو این است که شرکت «بن رو» (زیرمجموعه سایپا) به‌عنوان آورده ایدرو، برای تولید محصولات جدید رنو در ایران، انتخاب شده است.

به‌عبارت بهتر، طبق تفاهم‌نامه امضا شده، بن رو به رنوی فرانسه واگذار شده است. اما بنابر روایت خبرگزاری آسوشیتدپرس، طبق توافق رنو با ایدرو، قرار است سالانه ۱۵۰ هزار دستگاه خودرو در قالب تفاهم‌نامه ایدرو و رنو در ایران به تولید برسد که داستر جدید و سیمبول اولین خودروهای تولیدی به‌شمار می‌روند. بر این اساس، این دو محصول از سال ۲۰۱۸ تولید می‌شوند و رنو برای اولین بار در ایران، شبکه توزیع مستقل خود را خواهد داشت. آن طور که این خبرگزاری از قول کارلوس گوسن مدیرعامل رنو-نیسان عنوان کرده، «ایران در سال ۲۰۲۰ تقاضایی بالغ بر ۲ میلیون دستگاه خودرو خواهد داشت و این پتانسیل‌ها، بازار این کشور را غیرقابل انکار می‌کند.»

همچنین محمدرضا نعمت زاده وزیر صنعت،معدن و تجارت در حاشیه مراسم امضای تفاهم‌نامه رنو و ایدرو، گفت که سهم رنو در این سرمایه‌گذاری، ۶۰درصد و سهم طرف ایرانی ۴۰ درصد در نظر گرفته شده است. وی با اشاره به اینکه تفاهم‌نامه مشترک رنو و ایدرو دو فاز دارد، تاکید کرد «برای فاز اول، تولید ۱۵۰ هزار دستگاه در سال و برای فاز دوم تیراژی ۳۰۰هزار دستگاهی لحاظ شده است.» به گفته نعمت زاده، با احتساب تولید خودروهای تندر-۹۰ و ساندرو و همچنین محصولات جدید، سبد خودروهای رنو در ایران به ۵۰۰ هزار دستگاه در سال خواهد رسید.اما امضای این تفاهم‌نامه در حالی است که انتظار می‌رفت رنو ابتدا با خودروسازان ایرانی به توافق رسیده و قرارداد امضا کند، با این حال خودروساز فرانسوی پروژه بزرگ خود یعنی «فعالیت مستقل در ایران» را زودتر از آنچه پیش‌بینی می‌شد، کلید زد.

هرچند به باور کارشناسان، تفاهم رنو و ایدرو به معنای فعالیت مستقل این خودروساز در ایران است، اما این موضوع نافی همکاری مشترک رنویی‌ها با ایران خودرو و گروه سایپا نیست. در واقع تفاهم‌نامه با ایدرو، بخشی از پروژه رنو در ایران است، چه آنکه این خودروساز فرانسوی قصد دارد علاوه‌بر فعالیت مستقل در کشور، به‌طور همزمان با ایران خودرو و سایپا نیز شراکت کند. با این حساب، همچنان باب مذاکره و همکاری رنو و غول‌های جاده مخصوص باز است و شاید در آینده‌ای نه‌چندان دور، قرارداد و تفاهم‌نامه‌ای مشترک میان آنها به امضا برسد.

اتفاق بزرگ رخ داد

اما جدای از اینکه سرنوشت رنو با خودروسازان ایرانی در نهایت به کجا خواهد رسید، اتفاق بزرگ و مهمی که رخ داده، فعالیت مستقل یک خودروساز خارجی در کشور است. هرچند ایدرو و رنو در بحث «تولید» به نوعی با یکدیگر به‌طور مشترک کار خواهند کرد (زیرا بن رو آورده ایدرو محسوب می‌شود)، با این حال اتفاق اصلی در حوزه فروش و خدمات پس از فروش رخ خواهد داد. آن طور که کارشناسان می‌گویند، تفاهم‌نامه رنو و ایدرو به معنای فروش و خدمات پس از فروش مستقل این شرکت در ایران است.

به‌عبارت بهتر، رنو می‌تواند به واسطه این تفاهم‌نامه، کل سیستم فروش و خدمات پس از فروش محصولات تولیدی‌اش (در بن رو) را خود به دست گرفته و در مسائلی مانند قیمت‌گذاری، تامین قطعات و سیستم‌های نوین خدماتی، به میل و سلیقه خود رفتار کند. این موضوع به خصوص در حوزه قیمت‌گذاری می‌تواند به نفع مشتریان ایرانی تمام شود، چه آنکه رنویی‌ها معتقدند محصولات فعلی آنها در ایران (آنهایی که ازسوی خودروسازان ایرانی عرضه می‌شوند)، با قیمتی بالاتر از آنچه مدنظر این شرکت است، به فروش می‌رسند. با این حساب، انتظار می‌رود محصولات آینده رنو در ایران دارای قیمتی واقعی‌تر باشند و این موضوع با استقبال مشتریان روبه‌رو خواهد شد.