برگزاری مراسم یادبود داوود رشیدی

خبرگزاری مهر: مجلس یادبود زنده یاد داوود رشیدی امشب دهم مهر ماه با حضور هنرمندان تئاتر، سینما و تلویزیون در سالن اصلی مجموعه تئاتر شهر آغاز شد.

علیرضا تابش، کیومرث پوراحمد، محمود دولت آبادی، ایرج راد، محمود عزیزی، خشایار اعتمادی، بیتا فرهی، اصغر همت، پرویز پورحسینی، ابوالحسن داوودی، سعید و کمند امیرسلیمانی، اکبر زنجانپور، محمود بنفشه خواه، پانته آ پناهی ها و محمود بصیری از جمله مهمانان این مراسم هستند.

اجرای این مراسم را منصور ضابطیان بر عهده دارد که در ابتدا با یادآوری اینکه ۴۰ روز از رفتن داوود رشیدی گذشته است از داوود رشیدی به عنوان اولین سخنران این مراسم یاد کرد و مخاطبان را دعوت کرد تا سخنانش را بشنوند. سپس فیلمی با روایت و تصاویر وی پخش شد که شامل زندگینامه اش می شد.

در بخشی از این مراسم نیز نمایش کوتاهی به نویسندگی و کارگردانی محمد رحمانیان اجرا شد که احسان کرمی بازیگر آن بود. اجرای زنده رضا یزدانی و پخش بخش هایی از نمایش های زنده یاد رشیدی در قالب چند ویدیو از دیگر بخش های این مراسم بود.

سپس حمید امجد روی سن آمد و درباره دهه ۴۰ و چهره های آن نسل یادداشتی خواند.

بعد از سخنان امجد درباره نسل طلایی دهه ۴۰، ضابطیان از دولت آبادی به عنوان یکی از غول های این نسل مثال زد و خواست وی بایستد تا مخاطبان او را تشویق کنند. دولت آبادی در حین تشویق ها روی سن آمد و بیان کرد: من به خانم برومند و عزیز صحنه تئاتر یعنی لیلی رشیدی ادای احترام می کنم و از این همه ذوق و سلیقه ای که به کار رفته تا اینجا مجموعه ای زنده ارایه شود، تشکر می کنم.

وی در پایان سخنانش گفت: مرگ همیشه هست اما زندگی است که فقط یک بار است.

سپس محمد رحمانیان در پشت تریبون قرار گرفت و با اشاره به فیلم تجاوز و اینکه هیچ گاه روی پرده نرفت، اظهار کرد: رشیدی بعد از بهمن ۵۷ از تلویزیون اخراج شد و در شرایطی که هنوز تئاتر ایران شکل نگرفته بود می خواست تئاتر را به معنای واقعی روی صحنه های ایران ببرد.

وی اضافه کرد: رشیدی به همراه سمندریان دیدگاه مدرنی را وارد تئاتر ایران کرد. البته در حوزه نمایش های خارجی و معرفی و آموزش این آثار، افرادی مثل بهرام بیضایی و پرویز صیاد و دیگرانی هم بودند که خواستند شکل دیگری از تئاتر را معرفی کنند.

این کارگردان و نمایشنامه نویس با اشاره به تاثیر رشیدی در تئاتر عنوان کرد: رشیدی در دهه ۷۰ خانواده تئاتر را کنار هم جمع کرد. او هیچ گاه ادعای سازندگی نداشت بلکه مرمت کرد. قبل و بعد از انقلاب نکاتی از تئاتر مانده بود و او این نکات را مرمت و رفو کرد و تئاتر تازه ای را بوجود آورد.

وی در ادامه با اشاره به نظر یکی از وزرا که پیری را برای بهرام بیضایی نوعی ناتوانی در کار کردن دانسته است، گفت: داوود رشیدی در نمایش هایی که کار کرد نشان داد که پیری بخش شیرینی از زندگی است.

رحمانیان با ذکر خاطره ای از علاقه رشیدی به خبرنگاران گفت و یادآور شد: من خیلی ممنونم که آقای شهردار خانه عروسک می سازد اما درست نیست که به خاطر خبررسانی بچه ها به حبس بروند.

مرضیه برومند هنرمند بعدی بود که پشت تریبون آمد و درباره اهمیت حضور داوود رشیدی در شکل گیری کار کودک سخن گفت و بیان کرد: یکی از وجوه مغفول رشیدی دینی است که به گردن ما افرادی دارد که کار کودک می کنیم. شاید باور نکنید اما اگر رشیدی نبود شاید من هم نمی توانستم در خدمت مردم باشم. تاریخ کار عروسکی در تلویزیون، نمایش و حتی سینما مدیون اوست.

وی با اشاره به تشکیل اولین گروه تئاتر عروسکی در سال ۵۲ و ۵۳ توضیح داد: بعد از چند سال این گروه به دلیل اختلافات سلیقه ها از هم جدا شد اما مدتی بعد با حضور رشیدی در گروه فیلم و سریال تلویزیون، گروه تئاتر عروسکی ما با نام «امروز» دوباره شکل گرفت و ما در تلویزیون در واحد نمایش مشغول به کار شدیم.

برومند درباره رشیدی یادآور شد: او یکی از پاکدست ترین مدیران قبل و بعد از انقلاب بود اما بعد از پاکسازی تلویزیون کنار گذاشته شد. بسیاری از کارهای تلویزیون مثل مدرسه موشها و یا خونه مادربزرگه در واحد نمایش و در زمان داوود رشیدی راه اندازی شد اما واحد نمایش سال ۶۷ منحل شد.

این کارگردان نمایش های عروسکی در پایان گفت: داوود رشیدی من از تو ممنون هستم که شرایطی را فراهم کردی که بچه های امروز بگویند ما تئاتر کودک، سینما و برنامه عروسکی کودک داریم.

علی دهکردی سخنران بعدی بود که درباره اهمیت حضور داوود رشیدی در انجمن بازیگران گفت و اینکه در تشکیلاتی صنفی مدیریتی عالی داشت.

فرهاد توحیدی فیلمنامه نویس نیز به عنوان سخنران بعدی درباره رشیدی و کیارستمی گفت: نمی دانم از سوگ های اخیر باید بگرییم یا باید خوشحال باشیم که این افراد پیش از آنکه تندباد نسیان از یاد ببردشان رفتند.

تلاش رشیدی برای سر پا ماندن انجمن بازیگران

وی به سابقه حضور رشیدی در انجمن بازیگران اشاره و بیان کرد: دورانی که رشیدی به انجمن بازیگران بازگشت دولت دهم مستقر شده بود و بنای آن دولت بر تعطیلی همه نهادهای صنفی از جمله خانه سینما بود. در آن زمان اولین کار قطع آب باریکه ای بود که مجلس تصویبش کرده بود و آن ۲ درصد عوارضی بود که می بایست از فیلم های سینمایی به تشکل صنفی خانه سینما تعلق می گرفت.

توحیدی به تلاش رشیدی برای تعطیل نشدن انجمن بازیگران اشاره و عنوان کرد: زمانی که انجمن تعطیل شد باید ۳۰ نفر از شورای اصناف جمع می شدند تا درباره مسایلی تصمیم گیری کنند. مدتی جلسات در دفتر من برگزار شد و بعد از آن مدتی هم این جلسات در دفتر رشیدی برگزار شد.

وی با اشاره به ویژگی های فردی رشیدی اظهار کرد: در طول همه این سال ها من ندیدم که رشیدی حتی یک خط برای خودش بنویسد و درخواستی برای خودش داشته باشد. او آدم اصیلی بود و اعتبارش را خرج چیزهایی می کرد که به آنها اعتقاد داشت.

در پایان مراسم خانواده رشیدی روی صحنه حاضر شدند و احترام برومند همسر زنده یاد رشیدی گفت: وظیفه ما اکنون این است که نام رشیدی را زنده نگه داریم و ابعاد مختلف زندگی و اعتقادات و علایقش به تئاتر را به جوانان معرفی کنیم.

نمایشنامه خوانی و اهدای تندیس به یاد داوود رشیدی

وی با تقدیر از برگزارکنندگان مراسم امشب تصریح کرد: مراسم امشب بسیار خوب بود و من تاکنون ندیده بودم رشیدی را این چنین معرفی کنند. من و فرزندان رشیدی تصمیم گرفتیم که هر سال بین تولد و رفتن او که بین ۲۵ تیر تا ۵ شهریور است یک روز را به نفع خیریه نمایشنامه خوانی داشته باشیم و جایزه نقدی و تندیسی هم به یک نفر در عرصه سینما و یک نفر در عرصه تئاتر اهدا کنیم.

همسر رشیدی در پایان با اشاره به روحیات هنرمند فقید اظهار کرد: ما از رشیدی یاد گرفتیم که هیچ گاه شکایت نکنیم و همیشه از محدودیت ها برای خود امکان جدیدی بسازیم.

لیلی رشیدی هم هنگامی که خواست از مردم تشکر کند بغض اجازه نداد حرفش را کامل بیان کند.

طراحی و کارگردانی این مراسم بر عهده امیر اثباتی بود.