ترافیک مذاکرات بزرگان نفتی

نخست اینکه تولیدات نفت روسیه که در حال حاضر در سطح حداکثری قرار دارد، در صورت کاهش تا چه میزان به خروج افزایش عرضه از بازار کمک خواهد کرد؟ چالش دیگری که در این زمینه وجود دارد این است که با وجود امیدواری و تلاش بسیاری از اعضای اوپک برای به نتیجه رساندن تصمیم الجزایر، قرار است هر یک از ۱۴ عضو اوپک در نهایت تا چه سطح تولیدات خود را کاهش دهند و آیا توافقی بر سر این موضوع حاصل خواهد شد؟ سوالات یاد شده در شرایطی مطرح است که با وجود برنامه‌هایی که برای دیدارهای غیررسمی اعضای اوپک وجود دارد، نتیجه‌گیری نهایی در مورد جزئیات سهم کشورها در برنامه کاهش تولید، در نشست ۳۰ نوامبر اوپک در وین رقم خواهد خورد. در این میان یکی از منابع اوپک این روزها را برای اعضای این سازمان بسیار پرکار توصیف کرده و افزوده است: روزهای شلوغ کاری که از هفته گذشته برای اعضای اوپک آغاز شده است تا پایان نوامبر ادامه خواهد داشت. این منبع عضو اوپک در ادامه گفت: انتظار می‌رود نخستین جلسه کمیته اعضای اوپک ۲۸ یا ۲۹ اکتبر در مقر اوپک (وین) رقم بخورد و در ماه نوامبر نیز نشست دیگری از یکم تا چهارم این ماه با حضور نمایندگان هیات عامل اوپک برگزار شود، این جلسات به بحث‌هایی در رابطه با استراتژی‌ بلند‌مدت اوپک اختصاص خواهد یافت. به گفته این منبع آگاه سپس یک جلسه فنی دیگر با حضور نمایندگان ملی اوپک در تاریخ‌های ۲۳ و ۲۴ نوامبر در وین برگزار خواهد شد و احتمالا جلسه دوم کمیته شامل اعضای هیات عامل، در ۲۵ نوامبر برگزار خواهد شد. در نهایت و پس از برگزاری این نشست‌ها، در دیدار اصلی در ۳۰ نوامبر توصیه‌هایی که از جلسات گذشته به دست آمده است به وزرای عضو اوپک برای تصمیم‌گیری بهتر ارائه خواهد شد.

شاید تعداد جلساتی که اعضای اوپک تا نزدیک به دو ماه آینده در برنامه خود دارند، زیاد به نظر برسد اما با نگاهی به گذشته می‌توان دریافت تعداد این جلسات هنوز از آنچه در اوایل سال ۲۰۰۰ میلادی رقم می‌خورد، کمتر است. در آن زمان وزیران انرژی اوپک به منظور مدیریت دقیق عرضه و بازار، هفت‌بار در سال با یکدیگر ملاقات داشتند. با این حال برنامه‌های فعلی اوپک در مقایسه با چند سال گذشته که این سازمان دچار انفعال شده بود نشان از رشد و پویایی بیشتری دارد. آن‌طور که محمد بارکیندو در یک سخنرانی در نشست جی۲۴ در واشنگتن اعلام کرده است «مشاوره و گفت‌وگو در میان ۱۴ عضو اوپک در سطحی بالا آغاز شده و در حرکتی رو به جلو برای اجرایی کردن تصمیم الجزیره در جریان است».

تردید تحلیلگران

در همین زمینه استراتژیست کامرز بانک در رابطه با دستاوردهای قیمتی نشست الجزایر در بازار نفت به وال‌استریت‌ژورنال گفت: این رشد قیمت برای بازار نفت پایدار نخواهد بود. از دیگر سو اجرای طرح کاهش تولید برای پایدار کردن دستاوردهای اخیر اعضای اوپک در بازار نیز بسیار دشوار خواهد بود. موسسه مورگان استنلی نیز اعلام کرده است «این خطر وجود دارد که نشست وین تبدیل به دوحه۲ شود.» در گزارش این موسسه تاکید شده است که «توافق بر سر یک پیشنهاد برای اعضای اوپک یک موضوع است و اینکه تک تک کشورها برای رسیدن به نتیجه حاضر به قبول زحمت شوند، موضوعی دیگر است.» این بخش از گزارش مورگان استنلی در واقع به تصمیم کشورهایی مانند عراق، ایران، لیبی و نیجریه برای افزایش تولید اشاره دارد.

درکنار رشد تولید این کشورها، تقویت قیمت نفت باعث ورود تولیدکنندگان شیل آمریکا به بازار نیز خواهد شد. به این ترتیب از نگاه مورگان استنلی هرگونه افزایش جدی در فعالیت‌های ایالات متحده آمریکا در زمینه افزایش تولید نفت می‌تواند تصمیم‌گیری اعضای اوپک در نشست وین را تحت تاثیر خود قرار دهد.با وجود شک و تردید برخی تحلیلگران و موسسات مطالعاتی اما می‌توان گفت امیدها به نتیجه‌بخش بودن تحولات اخیر کشورهای عضو و غیر‌عضو اوپک نیز در سطح خوبی قرار دارد تا آنجا که اندی هال، تاجر برجسته نفتی در دنیا عقیده دارد همکاری عربستان سعودی با روسیه و ایران برای محدود کردن سطح تولید، کارساز خواهد بود؛ زیرا این کشورها تا اینجای کار برای کنترل بازار نفت شجاعت به خرج داده‌اند. با تمام این تفاسیر باید دید شش هفته پر التهابی که اعضای اوپک پیش رو دارند، چه حاصلی برای اعضای اوپک خواهد داشت؛ از دست دادن سهم بازار در ازای رشد قیمت یا آن‌طور که عربستان سعودی انتظار دارد حفظ سهم بازار در کنار رشد قیمت‌ها؟