استخوان در گلوی جمهوری خواهان آمریکا

عصر ایران: برای نخستین بار در تاریخ سیاسی آمریکا ، حزب جمهوریخواه و یا دستکم بخش بزرگی از نخبگان و متنفذان این حزب در آستانه برگزاری یک انتخابات سرنوشت ساز در آرزوی شکست نامزد خود و پیروزی نامزد حزب رقیب در انتخابات است و دونالد ترامپ نامزدی که خود را به این حزب تحمیل کرد، حمایت های بخش مهمی از چهره های متنفذ حزبی را از دست داده است.

"پل رایان" رییس جمهوریخواه مجلس نمایندگان آمریکا و عالی رتبه ترین مقام جمهوریخواه، پس از مناظره یکشنبه شب دو نامزد اصلی انتخابات ریاست جمهوری، اعلام کرد که دیگر از ترامپ حمایت نخواهد کرد. دهها چهره متنفذ حزب جمهوریخواه در روزهای گذشته و همزمان با افشای اظهارات سخیف جنسی ترامپ درباره زنان از او اعلام برائت کرده و گفته اند از ترامپ حمایت نکرده و به او رای نخواهند داد.

جنجال افشای اظهارات رکیک ترامپ درباره زنان، بخش بزرگی از متنفذان جمهوریخواه را بر آن داشت تا پشت ترامپ را خالی کنند؛ آنها که غالبشان ترامپ را به اکراه پذیرفته بودند حالا با افشای اظهارات ۱۱ سال پیش او درباره زنان، بهانه خوبی یافته اند که از غالب های حزبی بیرون بیایند و به پیروزی هیلاری کلینتون رقیب دموکرات ترامپ تن دهند.

رایان گفته است فعالان حزبی جمهوریخواه در ایالت های مختلف آمریکا به جای انتخابات ریاست جمهوری روی انتخابات کنگره تمرکز کنند تا اکثریت این حزب بر کرسی های دو مجلس نمایندگان و سنا را همچنان حفظ کنند.

این توصیه بدان معناست که جمهوریخواهان و یا دستکم بخش بزرگی از آنها، پیروزی هیلاری کلینتون را محتمل و حتی مطلوب تر یافته اند و به جای تمرکز بر انتخابات ریاست جمهوری وجهه همت خود را در حفظ اکثریت خود بر کنگره قرار داده اند.

تا کنون سابقه نداشته است که این حزب سیاسی با سابقه آمریکا در آستانه انتخابات ریاست جمهوری و در حالی که در کنوانسیون سراسری خود نامزدی را نهایی کرده است، یک ماه مانده به زمان برگزاری انتخابات عملا پشت نامزد خود را خالی کند.

حالا به نظر می رسد ترامپ همان طور که در هفته ها و ماه های حضور خود در گردونه رقابت های درون حزبی جمهوریخواهان، خود را تنها یافته و در واقع خود را به حزب جمهوریخواه تحمیل کرد، مجبور است به تنهایی و تنها با اتکا به کمپین انتخاباتی خود به مصاف رقیب متنفذ دموکرات برود.

شاید متنفذان حزب جمهوریخواه آمریکا در این اندیشه اند که سپردن ۴ ساله کاخ سفید به هیلاری کلینتون مطلوب تر از راه یافتن نامزدی جنجالی به کاخ سفید است که ممکن است در ۴ سال آتی با اتخاذ تصمیمات اشتباه به نام و با هزینه کردن از اعتبار جمهوریخواهان، آینده سیاسی این حزب را بیش از این تهدید کند.

البته هیچ بعید نبود که ترامپ نیز در صورت راه یابی به کاخ سفید خود را متعهد به حزبی که حمایت آن را در انتخابات در پشت سر خود داشته است، نبیند.

وضعیت کنونی بین ترامپ و حزب جمهوریخواه علاوه بر اینکه نشانگر بحرانی جدی در داخل این حزب آمریکاست، وضعیتی مشابه گیر کردن یک "استخوان بزرگ در گلو" است که چه این استخوان بیرون بیاید و چه پایین برود در هر دو صورت هزینه های زیادی بر حزب جمهوریخواه وارد خواهد آورد، اما به نظر می رسد ، بسیاری از متنفذان جمهوریخواه بر این گمانند که بیرون کشیدن استخوان ترامپ از گلوی خود و حاکمیت آمریکا به مراتب کم هزینه تر از تحمل ۴ ساله او در کاخ سفید است.

البته "شوک ترامپ" برای حزب جمهوریخواه می تواند از یک زاویه نیز مفید باشد. به گمان بسیاری از ناظران سیاسی در آمریکا حزب جمهوریخواه در ۳ دهه گذشته نتوانسته آن گونه که باید با تغییرات جامعه آمریکا و فضای سیاسی این کشور جلو برود و نیازمند اصلاحاتی ساختاری در درون خود است ؛ شاید بحران نامزدی ترامپ برای این حزب بهانه ای برای یک خانه تکانی در آن شود.

این حزب در نزدیک به ۳ دهه گذشته ( از سال ۱۹۸۸ و از زمان پایان ریاست جمهوری رونالد ریگان ) نتوانسته شخصیتی کاریزما - همچون ریگان - در درون حزب خلق کند و به جای تربیت "ژنرال های چهارستاره"، با بحران وجود انبوهی از "ژنرال های تک ستاره" و یا حتی بی ستاره مواجه است که نه در میان افکار عمومی محبوبیت آن چنانی داشته و رای آور هستند و نه می توانند با ایجاد کاریزما نخبگان حزبی را پشت سر خود بسیج کنند.

شاید شوک ترامپ برای حزب جمهوریخواه آمریکا لازم بود تا این حزب برای یک بار هم که شده برای جلوگیری از تکرار این وضعیت در انتخابات آینده اقدام به اصلاح و بازنگری جدی درون خود کند.

آن گونه که از شواهد و قراین پیداست دونالد ترامپ در انتخابات آتی آمریکا تنها خواهد ماند و بخش بزرگی از نخبگان جمهوریخواه آرزو خواهند کرد گزینه ای که خود را به نام نامزد نهایی حزبشان به این حزب تحمیل کرده است در مقابل رقیب دموکرات خود شکست خورده و از راه یابی به کاخ سفید بازماند و این وضعیت در تاریخ سیاسی آمریکا و حزب جمهوریخواه بی سابقه است.