ترانه این روزها؛ هرکه از ما نیست، با ما نیست

اکبر آزاد؛ شاعر و ترانه‌سرا در روزنامه آرمان نوشت: اگر بخواهیم در مورد وضعیت ترانه سرایی در کشور صحبت کنیم، ابتدا باید ببینم ترانه چیست و بعد بگوییم ترانه سرا کیست؟ زمانی که ترانه را شناختیم و تعریف درستی از ترانه سرا ارائه دادیم، آن وقت می‌توانیم ترانه‌هایی را عرضه کنیم که در خاطره‌ها ماندگار شوند.

ترانه‌ای که از مفاهیم عمیق برخوردار باشد را یک آهنگساز با صدایی که روی آن می‌گذارد ماندگار می‌کند و مردم آن ترانه را سال‌ها در ذهن خود سپرده و سینه به سینه به نسل‌های بعد منتقل می‌شود.متاسفانه در شرایط فعلی حضور در عرصه ترانه‌سرایی به قدری راحت و سهل شده که افرادی بدون داشتن تخصص و سواد کافی وارد این زمینه می‌شوند و نوشته‌هایی را به نام شعر و ترانه عرضه می‌کنند که هیچ کیفیتی ندارند. در گذشته افرادی که در شورای شعر رادیو انتخاب شده بودند از شاعران و نویسنده‌گان توانای مملکت و اغلب ترانه سراهای با ذوق و نوآور و باسوادی بودند.بسیاری از این افراد از اساتید دانشگاه بودند و در این زمینه صاحب تفکر بودند.

در عین حال نباید فراموش کنیم که مردم ما شعر را می‌شناسند، چون زندگی ایرانیان از دیرباز با شعر و ادبیات رابطه تنگاتنگی داشته است.مخاطبان شعر و موسیقی کلام خوب و نو را به خوبی از کلام سخیف تمییز می‌دهند و دقیقا به همین جهت هر خزعبلاتی را ترانه نمی‌دانند و شعر نمی‌نامند.بسیاری از کسانی که در گذشته ترانه سرایی می‌کردند، امروز نیز در قید حیات هستند و می‌توانند در این عرصه فعالیت کنند اما متاسفانه بنا به دلایلی خانه نشین شده و دیگر کسی سراغی از آنها نمی‌گیرد.

شرایط این روزهای موسیقی ما در بخش شعر و ترانه مصداق هر که از ما نیست با ما نیست شده و در اینجا هیچ‌کس صدق گفتار بنده را برنمی‌تابد. وقتی همه درها را بسته ایم و از موسیقی خوب و فاخر حمایت نمی‌کنیم و صدا وسیما تولید موسیقی اش را به‌خاطر نداشتن بودجه تعطیل کرده، سخت است بتوانیم افقی روشن در ذهن مان ترسیم کنیم.تنها امیدوارم حداقل بتوانیم راهکارهایی بیندیشیم که به همان مسیر گذشته بازگردیم.