مقایسه استعفاي مهاجرانی و جنتی

احمد شيرزاد؛ فعال سياسي اصلاح‌طلب در روزنامه آرمان نوشت: اكنون زمان تغيير و تحول در كابينه نيست. حتي زمانی كه بحث آن بود؛ حول و حوش انتخابات مجلس و نتايج موفقيت آميز انتخابات اسفند۹۴ آقاي روحاني مي‌توانست كابينه را ترميم كند.

اما به هردليلي اين اتفاق نيفتاد، اكنون نيز زمان مناسبي براي تغييرو تحول در كابينه نيست. بنابراين چه آقاي جنتي استعفا دهد، چه بركنار شود اين اتفاق تحت فشار تلقی می‌شود. كساني كه در زمينه‌هاي فرهنگي ديدگاه‌هاي تنگ نظرانه دارند چنين فشارهايي را مي‌آورند كه اين واقعيت روشني است. مساله اساسي و آنچه كه از دولت آقاي روحاني انتظار مي‌رود اين است كه بر اصول و ديدگاه‌هاي خود ايستادگي و پافشاري بيشتري داشته باشد. شايد افراد مساله اساسي نباشند، براي نمونه اگر به نوعي مصالحه صورت گيرد و فرض بگيريم مدير كل ارشاد قم عوض شود و شخص ديگري جايگزين شود قطعا مساله متفاوتي رخ نمي‌داد، البته اينكه چرا برخي بزرگان بر سر يك‌ مدير مياني اينقدر پافشاري نشان دادند، قابل درك نيست. اما اين كرامت و بزرگي دولت است كه در اين مساله نخواست لجاجت كند.

نگارنده شيوه آقاي روحاني را مي‌پسندم، زيرا اهل مداراست، وقتي سازش و مصالحه را در مسائل بين المللي توصيه مي‌كنيم، در مسائل داخلي نيز مي‌توان توصيه نمود. آنچه كه قابل توصيه نيست واگذاري حق مردم است. دولت نمي‌تواند حق مردم را واگذار كند و افرادي كه با زبان زورسخن مي‌گويند نمي‌توانند با زورگويي حق مردم را تصاحب نمايند. استفاده از تفريحات مجاز و آن مسائلی كه با ارزش‌ها و فرهنگ ايراني مطابقت دارد، همان‌گونه كه براي مردم تهران حلال و مجاز است براي مردم مشهد نيز بايد مجاز باشد.

اين حق مردم است، دولت نمي‌تواند حق مردم را واگذار كند. اتخاذ روش‌هاي مسالمت جويانه و عدم عمل به كارهايي كه ارزش آنچناني ندارد وكشور را به بن بست مي‌كشاند، سياست قابل دركي است. زماني آقاي مهاجراني در دولت اصلاحات وزير ارشاد بود كه با عملكرد متفاوتش هنرمندان به وي علاقه داشتند. در آن زمان فشارهاي زيادي به او وارد شد كه آقاي مهاجراني نمي‌توانست ادامه كار دهد.

آن زمان برخي فكر مي‌كردند كه اگر مهاجراني برود همه سياست‌ها و ديدگاه‌هاي رئيس دولت اصلاحات بر باد خواهد رفت، اما چنين نشد. پس از وي آقاي مسجد جامعي آمد كه آن شهرت مهاجراني را در آن زمان نداشت، اما خيلي خوب مديريت كرد. طوري كه هم حساسيت‌ها كمتر شد و همان سياست‌ها هم پيش مي‌رفت.

دولت اصلاحات به مصالحه‌اي بر سر اصول و ديدگاه‌هايش تن نداد، اما بر سر اشخاص مي‌توان مصالحه نمود و مساله مهمي نيست. خوشبختانه براي پست وزارت ارشاد گزينه کم نیست. اين دولت نيز با كنار رفتن آقاي جنتي به بن بست نخواهد رسيد، البته نبايد ماجراي وزير علوم را فراموش كنيم. با اينكه آقاي روحاني روي وزارت علوم مقاومت كردند اما دانشگاه‌ها متضرر شدند و آنچه كه در پايان اتفاق افتاد يك عقب‌نشيني كاملا جدي بود كه مورد نظر دانشگاهيان نبود.

انتظار داریم با تغيير بافت مجلس، دولت در اين زمينه مقداري جدي‌تر عمل نمايد. اگر تغييري مثل رفتن آقاي مهاجراني و جايگزيني آقاي مسجد جامعي صورت پذيرد، يعني ضوابط و نگرش‌هاي كلي تغيير نكند، فرد جابجا شده مي‌تواند در پست دیگری به خدمت بپردازد. اما اگر قرار باشد اين تغيير مانند تغيير در وزارت علوم باشد و كنار رفتن آقاي فرجي دانا و نفرات بعدي و نهايتا وضعيتي كه اكنون وجود دارد يك عقب‌نشيني جدي است. اميداواريم آقاي روحاني به چنين مساله‌اي تن ندهد.