مواجهه مردم با گفتار نمایندگان‌شان

غلامعباس توسلی . جامعه شناس در روزنامه شرق نوشت: فارغ از آنکه اظهارات اخیر یکی از اعضای شورای شهر تهران، خطاب به چه کسی، از چه صنفی و در چه خصوصی بوده، نفس هتاکی او به‌عنوان نماینده مردم در یک نهاد مدنی باید بررسی شود.

اعضای شورای شهر مانند بسیاری از منتخبان مردم در عرصه‌های مختلف فعالیتشان این حق را دارند که نسبت به مسائل رایج، مسائل تخصصی حوزه عملکردشان و منافع عمومی حوزه انتخابیه خود اظهارنظر کنند اما بیان کلمات ناشایست و... پذیرفتنی نیست، خصوصا از سمت فردی که با رأی مردم در شورای شهر پایتخت کشورمان، حضور یافته است.

وقتی به تاریخ سی‌وچندساله اخیر نگاه می‌کنیم، بیش و کم شاهد مواردی از این دست هستیم اما واقعیت این است که بخش عمده‌ای از این گفتارها، صرفا در پروسه انتخابات و به قصد پیروزی در این رقابت بوده و نه بعد از آن. کیفیت نظارت بر انتخابات در دوره‌های مختلف، گاه توانسته از عمق این ناراستی‌ها بکاهد و گاه در برابر این کج‌رفتاری‌ها کاری نکرده است اما همیشه با پایان‌یافتن یک رقابت، نمایندگان مردم سعی کرده‌اند در اظهارات رسمی خود، جانب منافع عمومی را در نظر گرفته و اخلاقیات را مشی خود قرار دهند.

گاهی در برنامه‌های خبری تلویزیون، شاهد زدوخورد نمایندگان در پارلمان کشورهای مختلف دنیا هستیم، اما برای کشوری مثل ایران که تجربه انقلاب اسلامی را پشت‌سر گذاشته، فحاشی و هتاکی نماینده مردم، می‌تواند بازتابی بدتر از رفتار آنها در جامعه داشته باشد چراکه به‌هرحال بددهانی از مذموم‌ترین رفتارهای انسانی شهروندان به شمار می‌رود.

اتفاق اخیر را هم می‌توان از این زاویه بررسی کرد؛ فردی که از سوی این عضو شورای شهر مورد اهانت قرار گرفته باید از طریق مجاری قانونی ادعای شرف کرده و پیگیری قضائی این اظهارات را در دستور کار قرار دهد اگرچه به نظر می‌رسد فعلا دستش کوتاه و خرما بر نخیل است اما مردم که به نوعی شنونده این اظهارات بوده‌اند چطور؟ آنها چطور می‌توانند ناراحتی خود را از انتشار چنین سخنانی آن هم از سوی یکی از نمایندگان خود در نهادی مدنی نشان دهند؟