رمز خوانی از نزدیک شدن تهران و قاهره

جمهوری اسلامی ایران که همواره همه بازیگران درگیر در بحران سوریه را به انتخاب راهکار سیاسی، آتش‌بس فراگیر و مبارزه با تروریسم ترغیب کرده بود، این‌بار به دلایلی در دقیقه ۹۰ در نشست بین‌المللی سوریه در شهر لوزان سوئیس شرکت کرد تا به‌عنوان یک قدرت منطقه‌ای ذی‌نفوذ، وزن ائتلاف روسیه به‌علاوه جبهه مقاومت را تقویت کند. این نشست که به گفته حسین جابری‌انصاری، معاون وزیر امور‌خارجه دوسوم آن به موضوعات امنیتی و آتش‌بس در سوریه اختصاص داشت، چهار محور اصلی را مورد بررسی قرار داد که می‌تواند در روند بحران در سوریه و فرآیندهای آتی آن موثر باشد. این چهار محور عبارت بودند از: «آتش‌بس و عوامل اصلی برهم خوردن آن، تفکیک بین گروه‌های تروریستی به‌ویژه النصره و داعش از سایر گروه‌های سوری، مساله انسانی و فوریت‌های امدادرسانی در حلب و دیگر مناطق سوریه و تداوم گفت وگوها در اسرع‌وقت بر مبنای جدول زمانی.»

تقویت مواضع متحدان اسد

مصر و عراق هر دو از موضع ایران در قبال بشار اسد حمایت می‌کنند، اما مصر به دلیل اینکه پرجمعیت‌ترین کشور عرب سنی در منطقه است و از وزن و جایگاه سیاسی-تاریخی مهمی در منظومه دولت‌های عربی برخوردار است، قاعدتا همراهی یا عدم همراهی آن در یکی از جبهه‌های نبرد و ائتلاف‌های منطقه‌ای دارای اهمیت بیشتری است و می‌تواند صحنه میدانی تحولات در سوریه را به سمتی هدایت کند که به نفع یکی از این قطب‌ها تمام شود. در واقع از این زاویه است که ایران و به‌خصوص عربستان سعودی نسبت به تحرکات قاهره در قبال تحولات سوریه حساس بوده و به دنبال آن بوده‌اند تا به نوعی حمایت مصر را به سمت خود جلب کنند و از وزن و اعتبار آن در خاورمیانه بهره گیرند. این موضوع به‌خصوص زمانی اهمیت دارد که وضعیت میدانی در سوریه تا حد زیادی توانسته است به سمت برتری متحدان نظام سوریه پیش برود و در چنین شرایطی تقویت رویکردهای سیاسی همراستا با تحولات میدانی از اهمیت اساسی برخوردار است.

جلوگیری از برتری ائتلاف ضد رژیم سوریه

استفاده از اختلافات قاهره و ریاض