بازگشت کيت بکينسل به فيلم هاي سطحي

خبرگزاری صبا: کیت بکین سیل هنرپیشه زن بریتانیایی در ۲۰ سال اخیر راه پر تضاد و رنگارنگی را طی کرده است. وقتی او در فیلم «پرل هاربور» در اوایل دهه ۲۰۰۰ درخشید، براساس ذات کلاسیک آن فیلم (که البته خیلی ها منکر و نافی آن بودند) هنرپیشه ای جلوه کرد که می تواند سال ها در کارهای سنگین و ادبی سینما بدرخشد و از پایه های اصلی این فیلم ها باشد. با این حال بکین سیل با رویکرد به برخی فیلم های علمی- تخیلی و یا حادثه ای و اکشن و خیالی و فضایی و ماوراالطبیعه در سال های بعدی نشان داد که نمی خواهد در یک ژانر و عرصه محدود و اسیر بماند و در این راه حاضر است حتی در فیلم های سطحی و معمولی هم ظاهر شود و از ایده آل طلبی فاصله گیرد.

پس از داستان جین آستینی

کیت بکین سیل در بهار امسال حضوری خوش در فیلم «عشق و دوستی» براساس داستانی از جین آستین داشت و موضوع کلاسیک و سنگین و وزین آن فیلم این باور را ریشه دواند که وی با پشت کردن به سوژه های سطحی تر می خواهد یک بار دیگر ستاره فیلم های عمیق و کلاسیک وار باشد و در وادی های ادبی گام بردارد اما عرضه فیلم اخیر «اتاق ناراحتی ها» که یک فیلم از ژانر هارور (وحشت) و کاری از تبار تریلرها (دلهره آورها) است آن باور را زدوده و ثابت کرده که بکین سال باز هم خیال تمرکز در نقطه ای خاص را ندارد و ترجیح می دهد از راههای مختلف وارد شود و در دنیاهای گونه گون و رنگارنگ طی طریق کند و سوژه ها آن قدرها نیز برای او مهم نیستند.

اتفاقات لحظه ای

شاید هم بهتر باشد متذکر شویم که ساخت «اتاق ناراحتی ها» پیش از تهیه فیلم ویت استیلمن («عشق و دوستی») صورت پذیرفت و اگر در عرضه آن تاخیر افتاد، به خاطر مسایل و بحران هایی بود که در کار شرکت توزیع کننده آن یعنی ریلی تیویتی مدیا بوجود آمده بود. با این اوصاف بکین سیل این روزها در عرصه و فیلمی دیده می شود که محل ترس های گذرا و اتفاقات لحظه ای است و در آن ثباتی نیست و اینکه «اتاق ناراحتی ها» مثل اکثر فیلم های کم هزینه سبک وحشت معمولاً ماندگاری زیادی در سینماها و در عرصه فروش ندارد، شاید سبب شود که او دیر یا زود به عرصه کارهای کلاسیک تر و مبتنی بر آثار ادبی و یا سوژه های تاریخی برگردد و از سوژه های سطحی روز فاصله گیرد.

برای دوری از خاطرات

هر چه هست، در این فیلم کیت بکین سیل ایفاگر رل «دانا» است که زنی است که هنوز از غم عظیم مرگ دختر کوچکش رهایی نیافته و بابت آن رنج می برد. اینجا است که همسر او به وی پیشنهاد می کند برای دوری جستن از محل ها و خاطرات تلخ قدیمی به خانه ای بزرگتر در دل فضاهای سبز در حومه شهر کوچ کنند و پا به عرصه ای تازه تر بگذارند و این امر به سود پسر نوجوان شان هم تمام می شود که برخلاف دختر کوچک از دست رفته هنوز زنده و پر شور است و باید به او رسیدگی کرد. اینگونه پیشنهادات دست کم در عرصه فیلم های ترسناک معمولاً موقعیت های خوب و مثبتی نیستند زیرا ناگفته پیدا است که در تاریکی ها و زوایای آن خانه ها خاطراتی بروز می کند و نیروهایی پنهان و ناشناخته ماوا کرده اند و آماده اند تا سر بیاورند و اسباب بدبختی و حتی موجب مرگ افراد شوند. شاید هم بکین سیل از این موقعیت استقبال می کرده زیرا دلش می خواسته توان بازیگری خود را در قالب زنی که در یک اندوه بزرگ گرفتار آمده و در سوگ واقعه ای خاص است، به نمایش بگذارد.

در حد متوسط

در این میان سناریوی نوشته شده توسط دی.جی.کاروسو که برای فیلم های «چشم عقابی» و «Disturbia» هم سناریو نگاشته است و همچنین حاصل کار ونت وورت میلر که شریک او در فیلمنامه نویسی بوده است، چیزی نیست که از حد متوسط رایج در فیلم های معمولی ترسناک فراتر برود. عنوان فیلم اشاره ای به یک فرضیه و تصور رایج در غرب به حساب می آید که بر طبق آن کودکان دچار اعتشاش های روانی و یا معلولیت های جسمانی همیشه در محیط و محل زندگی افراد حاضرند اما دور از چشم و در جایی محفظه وار و موسوم به اتاق ناراحتی ها بسر می برند و در نتیجه هر لحظه برای خراش دادن مجدد خاطرات وابستگان خود آمادگی دارند. البته بدیهی است که این کودکان رها شده و یا جان باخته و به هدر رفته هیچگاه آرام نمی گیرند و به گونه ای ابراز وجود می کنند و در فیلم فعلی نیز پیشینه منفی و تاریک خانه جدیدی که کاراکترهای اصلی به آن پا می گذارند و اوضاع آشفته روانی دانا به این معناست که دردسرهای جدی و شدیدی برای این زن و خانواده اش در راه است و می تواند جان آنها را هم به خطر بیندازد.

وام های متفاوت این فیلم

«اتاق ناراحتی ها» از این منظر به فیلم های دیگری با این تم وامدار است و از آن قبیل اند «نفرین شده»، «وحشت امیتی ویل» و «Poltergeist» ولی می کوشد با الگوبرداری از روی ورسیون اورسون ولز افسانه ای از روی داستان کلاسیک «جین ایر» خودش را به شرایط و سطوحی متفاوت برساند و به گونه ای به روز شود زیرا داستان یک فرد نه چندان دلپذیر است که در یک اتاق زیر شیروانی گرفتار آمده و بر سر ساکنان منزل و اتاق های زیرین بلاهایی را نازل می کند. دی جی کاروسو که کارگردانی را هم برعهده دارد، سعی کرده با حذف صحنه های زاید سرعت اتفاقات را بیشتر کند و روگی یر استافرز هم در مقام مدیر فیلمبرداری و فردی که پیشینه تصویربرداری در فیلم های «Quills» و «مدرسه صخره ای» را نیز دارد، توانسته است با انتخاب درست تصاویر و نورپردازی صحیح به ثبت صحنه های نگران کننده کمک قابل توجهی کند و گوشه های خانه با تصاویر او و به مدد متد و اسلوب کاری وی بسیار خطرناک نشان بدهد و این همان چیزی است که کارگردان و قصه گو و متن داستان می طلبیده اند.

برخوردها شدت می گیرد اما…

کیت بکینسل به رغم مسایلی که مطرح شد، از عهده نقش اش برآمد، ولی مل رایدو در رل دیوید، همسر بی صبر او چندان احساسی را نسبت به خود بر نمی انگیزد. در نهایت ترس ها و برخوردها و موارد سحرکننده در سکانس های پایانی فیلم شدت می گیرد اما «اتاق ناراحتی ها» هرگز به درجه ای از ایجاد نگرانی و استرس نمی رسد که تعدادی بارزتر از فیلم های ژانر وحشت و امثال آن بدان دست یافته اند.

مشخصات فیلم

عنوان: «اتاق ناراحتی ها»

محصول: کمپانی های دیمارست و مدیا تالنت

تهیه کنندگان : سم انگل بارد، ویلیام دی جانسون و گایر کاسینسکی

سناریست ه ا: ونت وورت میلر و دی.جی.کاروسو

کارگردان: دی.جی.کاروسو

مدیرفیلمبرداری : روگی یر استافرز

تدوینگر : وینس فیلی پون

موسیقی متن: برایان تایلر

طول مدت : ۹۲ دقیقه

بازیگران: کیت بکینسل، مل رایدو، لوکاس تیل، دانکان جونیر، سلیا وستون، جرالد مک رینی و مارسیا دی روس.