مردم چه گناهی دارند؟

مهدی حاج محمود عطار در خبرآنلاین نوشت: آیا نگرانی مردم از خسارت‌های مالی و معنوی حاصل از برخی تصمیمات مدیران به حق است یا مردم خود باید تاوان هر بی‌تدبیری را بدهند؟

در طول تاریخ اتفاقات زیادی برای ملت ایران و ایرانیها روی داده که برخی از آنها سبب شده تا این ملت از جیب خودشان، تاوان تصمیمات یکطرفه و خلق الساعه مدیران خود را بپردازند، و البته معلوم نیست چرا قانون گذاران برای این موضوع فکر چاره نیستند؟!

از بی تدبیری حکام خوارزمشاهی که با کشتن سفرای مغول کاری کردند که به گفته مورخان در نیشابور جوی خون براه افتاد و بسیاری از ذخائر علمی و فرهنگی و مادی ایران آن زمان - که از مرز چین تا اروپای شرقی گسترده بود- نابود شد و چه بر سر این ملت نیامد بگیرید، تا برخی تصمیمات عجولانه و احساسی که در دنیای مدرن امروزی برایمان غرامت های فراوانی به ارمغان آورده. در اینجا قصد واکاوی برخی از این رویدادها مثل حمله به سفارتخانه های انگلیس و عربستان یا کرسنت یا هر آنچه در دعاوی بین المللی برایمان غرامت های مادی و معنوی به بار می آورد، را نداریم، اما آنچه به نظر لازم می آید تا وکلای ملت در مجلس نمایندگان و یا نهادهای موثر در قانون گذاری کشور، باید توجه بیشتری به آن معطوف دارند اینست که، راهکار های قانونی مدونی را برای جلوگیری از تضییع حقوق ملت به واسطه ی خطاهای بعضا جبران ناپذیر مسئولین ترسیم نمایند.

ملت نباید هم به فکر علاج مشکلات و معضلات فرهنگی، معیشتی و اجتماعی خود باشند و هم مراقبت کنند از اینکه جیبشان بخاطر برخی بی تدبیری ها و سوء مدیریتها خالی تر از قبل نشود. همانگونه که مرسوم شده است تا مسئولین مثلا صورت اموال خود را قبل و بعد از تصدی برخی پست های حاکمیتی گزارش کنند، حتما باید مسیری را ترسیم نمود تا همین ها مجبور باشند ضمانت اجراهای مستحکمی در برابر جلوگیری از برخی سوء مدیریت های خود را واسپارند.

صرف عذر خواهی و یا عزل یک نفر نمی تواند ضرر را جبران نماید. آنچه در مسائل حقوقی اعم از کیفری یا مدنی اظهر من الشمس است "اصل جبران خسارت" بوده و ملت باید مطمئن باشند تا آنها که ذی مدخل در تصمیم گیری های کلان مملکتی هستند، تصمیماتشان برخواسته از خرد جمعی و کاملا بر اساس مسیرهای قانونی از پیش تعیین شده است، و الا هر شب و روز باید نگران این باشند که هر تصمیمی در هر موضوعی می تواند ثروت آنها را تهدید نماید.