عضویت ریاض در شورای حقوق بشر و بازی آمریکا

دکتر مرتضی خوانساری؛ دیپلمات سابق وزارت امورخارجه در خبرآنلاین نوشت: تحلیل های مختلفی در خصوص انتخاب مجدد سعودی در شورای حقوق بشر سازمان ملل ارائه شده است و بستری فراهم کرده تا از زاویه دیگر به این موضوع نگریسته شود.

بدیهی است نگاه آمریکایی به مسئله عضویت عربستان در شورای حقوق بشر تحمیلی است که تصمیمات سازمان ملل و نظام حاکم بر فعالیت آن، نشان از شرایط جهانی و مدیریت آینده جهان دارد.

این امر مهم را گردانندگان اصلی سازمان ملل با ۲۱ سازمان و کمیسیون در زمینه های مختلف سیاسی، اقتصادی،فرهنگی،امنیتی، دریانوردی، مخابرات و هواشناسی و.... به پیش می برند. به این دلیل که در برخی مقاطع اعضای کمیسیون حقوق بشر مشکوک به نقض حقوق بشر بودند. در ۱۵ مارس ۲۰۰۶ مجمع عمومی به اتفاق آراء رای داد، شورای حقوق بشر به کمیسیون حقوق بشر تبدیل شد.

کوفی عنان دبیر كل سازمان ملل در شصت و یكمین نشست سالانه این كمیسیون با بیان این که اعتبار در حال تنزل كمیسیون حقوق بشر باعث تضعیف سازمان ملل شده، اعلام كرد: قصد دارد این كمیسیون را به علت ناكارایی تغییر ساختار داده و هیأت و ساختار جدیدی را جانشین آن سازد. یکی از محورهای عمده اصلاحات جدید سازمان ملل در گزارش کوفی عنان «ایجاد شورای حقوق بشر» بود .


ایده تشكیل شورای حقوق بشر سازمان ملل با هدف ارتقای نهاد مسؤول در سازمان ملل از سطح كمیسیون حقوق بشر به نهادی هم‌شأن شورای امنیت، برای نخستین بار از سوی سوییس مطرح و سپس از سوی كمیسیون اصلاحات حقوق سازمان ملل متحد پذیرفته شد.

کوفی عنان در خصوص چرایی تصمیم برای ایجاد سازوکاری جدید به نام «شورای حقوق بشر» عقیده داشت که اعتماد عمومی به سازمان ملل متحد خدشه دار شده و اگر بخواهیم این اعتماد را دوباره به دست آوریم باید ساختار کمیسیون حقوق بشر را تغییر دهیم .

در راستای اقدامات کوفی عنان آمریكا یک جنگ زرگری را شروع و بارها اعلام کرد که كمیسیون حقوق بشر نهادی بی‌اعتبار و ناكارآمد است و باعث بی‌اعتباری كل سازمان شده است. متقابلا آمریکا هم اعتقاد داشت چنانچه کشورهایی که خودشان در مظان اتهام هستند، اگر به عضویت کمیسیون در آیند، جلوی كار مؤثر این كمیسیون را خواهند گرفت. کشورهایی مثل لیبی، کوبا، سودان، چین و روسیه که در مجامع بین المللی به عنوان ناقض حقوق بشر شناخته می شدند، ‌توانسته بودند در مقاطعی به عضویت این کمیسیون درآیند.

انتقاد از این كمیسیون از سال ۲۰۰۴ هنگامی شدت یافت که لیبی ریاست آن را به عهده گرفت.

بسیاری از کشورها از جمله آمریكا، لیبی را از ناقضان حقوق بشر می‌دانستند و ریاست آن بر كمیسیون حقوق بشر را مضحك می‌خواندند. در آن زمان حتی آمریکا تهدید کرد تا وقتی ساختار کمیسیون اصلاح نشود، سهم خود در بودجه این كمیسیون نمی‌پردازد.

از نظر آمریکا، عضویت كشورهایی كه به اعلامیه جهانی حقوق بشر پایبند نباشند باید لغو میشد و كشورهایی كه ‌از تروریسم بین‌الملل حمایت كرده‌اند یا در تولید سلاح‌های كشتار جمعی نقش داشته‌اند باید از این كمیسیون كنار گذاشته می شدند .

اینکه فکر شود که کوفی عنان و آمریکا در روند کار بایکدیگر هماهنگ نبودند مضحک تر از ریاست لیبی براین شورا بود. اما آمریکا به کمک کوفی عنان و سایر متحدین خود در کنار سروصداهای مربوط به حضور ناقضین بین ا لملل در شورای حقوق بشر دو موضوع را در روند بحث های مربوط به حقوق بشر جا انداخت .

1- وظیفه مند کردن نهادهای وابسته به کمیسیون حقوق بشر سازمان ملل و آژانس‌های در ارتباط با آن، برای کمک به کشورهایی که فرایند گذر به سوی دموکراسی را تجربه می‌کنند.

2- تقویت سیستم نظارت بر رفتار نظام های حکومتی باتاسیس صندوق دموكراسی و ایجاد شورای حقوق بشر.

لذا اینکه عربستان عضو شورای حقوق بشر شده هم مضحک و هم بسیار برای جهان اسلام خطرناک است .

عضو یت عربستان در این نهاد بزرگ حقوق بشری ، در دراز مدت می تواند به مثابه معاهده ان پی تی برای ایران باشد که با استناد به آن حق هسته ای ما برجامی شد.

آمریکا برای عراق و عربستان با ترفندهای مختلف برای زمان بعد از جنگ یمن و تسخیر موصل از هم اکنون برنامه ریزی کرده است. فکر کنید اگر قرار باشد عربستان حقوق بشر را رعایت کند، اول قربانی آن وهابی ها و سلفی ها خواهند بود که راه را باید برای برنامه 2030هموار نمایند. برای ترساندن سران سلفی و وهابی هم آمریکا چاقوی دخالت آنها در حادثه یازده سپتامبر را تیز کرده است .

بنابراین اگر عضویت عربستان در حقوق بشر را در کنار طرح فرهنگی چشم انداز 2030 قرار دهیم چه اتفاقی در ده سال آینده روی خواهد داد؟ برخی از آنها را می توان به قرار ذیل بر شمرد:


-ایجاد مناطق ساحلی برای پروژه‌های گردشگری و سفر گردشگران غربی به عربستان

- ارائه تفسیر جدید از ارزش های فرهنگی و دینی عربستان با هدف ساختن یک واتیکان در مدینه و مکه برای مفتی ها و خادم الحرمین و نهایتا تبدیل شهرها و سواحل دریاهای عربستان به جاذبه های گردشگری مانند دبی

-نظارت نهادهای سازمان ملل در تبدیل ساختار حکومت عربستان از یک نظام مذهبی به سکولار

بنظر می رسد دامی برای عربستان گسترانده اند که هدف اصلی آن در بلند مدت مکه و مدینه و بی اعتباری سرزمین وحی است .

اکنون وظیفه رسانه های کشور اطلاع رسانی جهت بیداری ممالک اسلامی است که چه اتفاقی در حال انجام است .
در غیر اینصورت موج ایجاد شده به آرامی در ساحل مناسبات مختلف کشورمان آرام و سپس محو می گردد.