چند توصیه برای رئیس جمهور آینده ایالات متحده

همین‌طور که از پنجره، بندر زیبای شهر ناکازاکی در ژاپن را تماشا می‌کنم، دو مسئله در ارتباط با رئیس‌جمهور بعدی ایالات متحده به ذهنم رسید.ناکازاکی بدترین جنایت بشری را متحمل شده است.

برگردان یادداشت کریس پتن در شرق: همین‌طور که از پنجره، بندر زیبای شهر ناکازاکی در ژاپن را تماشا می‌کنم، دو مسئله در ارتباط با رئیس‌جمهور بعدی ایالات متحده به ذهنم رسید.

ناکازاکی بدترین جنایت بشری را متحمل شده است. یک بمب هسته‌ای در آگوست ١٩٤٥ شهر را نابود کرد و خسارات فیزیکی و آلام بشری ناگفته بسیاری به بار آورد. البته از آن زمان تاکنون شهر به لطف همت زنان و مردان ژاپنی بار دیگر جان گرفته و دستاوردهای بسیاری هم داشته است. برای مثال، برپایی کارخانه کشتی‌سازی میتسوبیشی که امروزه محصولاتش در همه جهان معامله می‌شود.

اما ناکازاکی و در مقیاس وسیع‌تر ژاپن، هیچ‌گاه درهایشان کاملا به روی جامعه جهانی باز نبوده و با کشورهای دیگر ارتباط نزدیکی نداشته‌اند؛ از چین در همسایگی‌اش گرفته تا ایالات متحده، متحد نزدیک اما دور فراسوی اقیانوس. ذهنیت‌های ژاپنی و مرزهای ژاپنی برای قرن‌ها کاملا از جامعه جهانی جدا شده بود.

ژاپن در اواخر دهه ١٨٦٠ بود که با شروع اصلاحات بلندمدت «میجی» به روی مدرنیته آغوش گشود. ژاپنی‌ها در این زمان با حفظ فرهنگ و سنت‌های خود، بدون اینکه هرگز نگاه به گذشته را از دست دهند، حرکت رو به جلو را آغاز کردند. این رویکرد حفظ سنت‌ها را امروز هم می‌توان در معماری بسیار پیشرفته اما غرق در سنت ژاپنی مشاهده کرد.

خب اینها چه ارتباطی با انتخابات ریاست‌جمهوری ایالات متحده دارد؟ در یک مورد برای ایالات متحده هم، مانند بخشی از اروپا، این خطر وجود دارد که وارد دایره بسته ذهنیت آمریکایی و مرزهای بسته آمریکایی شود. گرچه این احتمال بسیار قوی است که هیلاری کلینتونِ دموکراتِ میانه‌رو بتواند دونالد ترامپِ جمهوری‌خواهِ انزواطلب را در روز انتخابات شکست دهد، اما واقعیت این است که احساسات ضدجهانی که به ظهور سیاست‌مدار جنجالی‌ای مانند دونالد ترامپ در جامعه ایالات متحده دامن زده، با اتمام انتخابات و اعلام نتایج شمارش آرا از میان نخواهد رفت.

البته رئیس‌جمهور جدید در کنار سایر سیاست‌گذاران آمریکایی نقش رهبری خود را به‌خوبی ایفا خواهند کرد، اما هیلاری کلینتون همچنین باید به این نکته توجه کند که بسیاری از نارضایتی‌ها از اقتصاد باز ایالات متحده، ریشه‌ها و دلایلی واقعی دارند. بر این اساس، تمرکز بر یک برنامه زیرساختی با هدف ایجاد شغل و توزیع برابر ثروت می‌تواند شروع خوبی برای دولت کلینتون باشد؛ به‌ویژه اینکه دموکرات‌ها از همین‌حالا خود را برای کسب اکثریت مجلس سنا آماده می‌کنند. چنین برنامه‌ای قطعا کار دموکرات‌ها را در انتخابات سنا بسیار راحت‌تر خواهد کرد.

کلینتون همین‌طور که در داخل کشور تلاش می‌کند تا بر اختلافات داخلی فائق‌ آید، در سیاست خارجی هم کارهای زیادی برای انجام‌دادن دارد. این دومین عبرتی است که کلینتون می‌تواند از ناکازاکی بگیرد: مقابله با تهدید قریب‌الوقوع تسلیحات هسته‌ای.

امروز کره‌شمالی عینی‌ترین مظهر تهدید هسته‌ای است. رژیم سرکش این کشور به رهبری کیم جونگ اون نه فقط تسلیحات هسته‌ای در اختیار دارد، بلکه در حال توسعه قابلیت‌های نظامی خود برای هدایت آنها در مسافت‌های دور است. آزمایش‌های اخیر هسته‌ای و موشک‌های دوربرد نشان می‌دهد این کشور منزوی تا چه اندازه در این مسیر پیشرفت کرده و به اهداف خود نزدیک شده است.

درصورتی‌که کره‌شمالی از قابلیت‌های خود در یک حمله هسته‌ای استفاده کند، دولت جدید آمریکا حتی اگر - مانند باراک اوباما در هشت سال گذشته- رویکرد استفاده محدود از زور در مناقشات بین‌المللی را در پیش گرفته باشد، نمی‌تواند در برابر چنین اقدامی سکوت کند. در این شرایط ایالات متحده مجبور خواهد شد که از متحدان آسیایی خود حمایت کند. در این شرایط اقدام یک‌طرفه قطعا بهترین گزینه نیست. خیلی بهتر است که واشنگتن با ترغیب چین به میانجیگری، از پکن بخواهد رژیم کیم جونگ اون را به زانو درآورد و این نیازمند یک دیپلماسی استادانه است.

مقام‌های چینی هنوز هم اصرار دارند نمی‌توانند کره‌شمالی را کنترل کنند. شاید این گفته درست باشد، اما یک چیز مشخص است: هیچ‌کس به اندازه حزب کمونیست چین روی پیونگ‌یانگ نفوذ ندارد. بسیار محتمل است که مقام‌های چینی در پشت درهای بسته همین‌حالا هم، توانایی خود را برای دست‌کاری برخی از چهره‌ها در سایه کیم جونگ اون محک زده باشند؛ کسی که این‌روزها بیشتر از هر موقعی نگران وقوع کودتایی احتمالی است.

اما این احتمال هم وجود دارد که چین بدون امتیازگیری با مداخله مستقیم برای کنترل کره‌شمالی موافقت نکند.

شاید ایالات متحده و متحدان آسیایی‌اش بتوانند در رویکرد خود نسبت به ادعاهای ارضی چین در دریای جنوبی تغییراتی دهند و کمی مواضع خود را معتدل‌تر کنند. این رویکرد قطعا گزینه مطلوبی نخواهد بود، به‌ویژه در میان همسایگان چین، اما شاید برای خنثی‌کردن تهدید هسته‌ای کره‌شمالی ضروری باشد. خنثی‌کردن جاه‌طلبی‌های هسته‌ای کره‌شمالی ارزش این فداکاری را دارد. وقتی جهان را از افق ناکازاکی نگاه می‌کنید، نیاز به حفظ کثرت و جهانی‌بودن کاملا روشن می‌شود. این چیزی است که رئیس‌جمهوری آینده ایالات متحده باید با آغوشی باز پذیرایش باشد.