جزئیات از کارافتادگی در قانون تامین اجتماعی

خبرگزاری ایسنا: بر اساس قانون تأمین‌ اجتماعی، هر نوع بیماری منجر به کاهش قدرت کار در حد ازکارافتادگی نمی‌شود، بلکه این کاهش باید پایدار باشد زیرا تأیید کاهش توانایی در کمیسیون‌های پزشکی پس از خاتمه درمان و غیرقابل علاج تشخیص داده شدن بیماری و به ثمر نرسیدن خدمات توانبخشی، انجام می‌شود.

براساس ماده ٧٠ قانون تأمین‌اجتماعی، بیمه‌شدگانی که طبق نظر پزشک معالج غیرعلاج تشخیص داده می‌شوند، پس از انجام خدمات توانبخشی و اعلام نتیجه توانبخشی یا اشتغال، چنانچه طبق نظر کمیسیون‌های پزشکی موضوع ماده ٩١ این قانون توانایی خود را کلاً یا بعضاً از دست داده باشند، به ٣ حالت تقسیم می‌شوند.

براین اساس، هرگاه درجه کاهش قدرت کار بیمه‌شده ٦٦ درصد و بیشتر باشد، به نحوی که نتواند با اشتغال به کار سابق یا کار دیگری بیش از یک‌سوم از درآمد قبلی خود را به دست آورد، ازکارافتاده کلی و چنانچه میزان کاهش قدرت کار بیمه‌شده، بین ٣٣ درصد تا ٦٦ درصد و به علت حادثه ناشی از کار باشد، به نحوی که با اشتغال به کار سابق یا کار دیگر، فقط قسمتی از درآمد خود را به دست آورد، ازکارافتاده جزیی شناخته می‌شود.

به گزارش روابط عمومی سازمان تامین اجتماعی؛ همچنین اگر درجه کاهش قدرت کار بیمه‌شده بین ١٠ تا ٣٣ درصد بوده و موجب آن حادثه ناشی از کار باشد، مستحق دریافت غرامت نقص مقطوع می‌شود.

گفتنی است، بیمه شده‌ای که در اثر حادثه ناشی از کار، از کارافتاده کلی شناخته شود، بدون درنظر گرفتن مدت پرداخت حق‌ بیمه استحقاق دریافت مستمری از کارافتادگی کلی ناشی از کار را خواهد داشت.