«ماه در آب» با علی سرابی

خبرآنلاین: علی سرابی می‌گوید سال ۸۵ دو سال از آخرین حضورش روی صحنه می‌گذشت و «ماه در آب» بعد از این وقفه مجددا او را روی صحنه برگرداند و اجرای مجدد این نمایش در سال ۹۵ به یاد همان دوران می‌اندازدتش.

نمایش «ماه در آب» پس از ۱۰ سال مجددا روی صحنه می‌رود. این اثر به نویسندگی و کارگردانی محمد یعقوبی، سال ۸۵ به مدت ۲۰ شب در سالن سایه مجموعه تئاتر شهر اجرا شد و این بار از ۲۳ آبان تا ۱۰ آذر مهمان تماشاخانه باران خواهد شد.

یکی از تغییرات این اجرا نسبت به ۱۰ سال پیش جایگزین شدن مهدی کوشکی و پدرام شریفی با سعید چنگیزیان و امیرحسین حسینی است اما باقی بازیگران همان کسانی هستند که سال ۸۵ بودند و یکی از آن‌ها علی سرابی بازیگر نقش مازیار؛ شوهر سابق شخصیت اصلی نمایش با بازی آیدا کیخایی است.

علی سرابی جدا از آن که از ۲۳ آبان روی صحنه تماشاخانه باران می‌رود، با نقش امید در «خشکسالی و دروغ» به نویسندگی محمد یعقوبی و کارگردانی پدرام علیزاده هم روی پرده سینما است که نسخه سینمایی‌اش نتوانست موفقیت نسخه صحنه‌ای را تکرار کند، با این‌حال سرابی ترجیح می‌دهد در این گفت‌و‌گو بر «ماه در آب» تمرکز کند و از شخصیت مازیار، ضرورت بازتولید آثار نمایشی و تماشاخانه‌های خصوصی بگوید.

شما سال ۸۵ هم نقش مازیار، شوهر سابق آی‌سودا را در نمایش «ماه در آب» بر عهده داشتید. اکنون بعد از گذشت ۱۰ سال احساس درونی‌تان نسبت به تکرار دوباره این نقش چیست؟

سال ۸۵ دو سال از آخرین حضور من روی صحنه می‌گذشت و «ماه در آب» بعد از این وقفه مجددا مرا روی صحنه برگرداند. اجرای دوباره این نمایش در سال ۹۵ مرا به یاد همان دوران می‌اندازد.

بازتولید یک نمایش احساس جالبی برای گروه ایجاد می‌کند. تئاتر هنری میراست و مختص زمانی است که اجرا می‌شود و مخاطبانی به تماشایش می‌نشینند. در نتیجه اجرای مجدد آن مانند تولدی دوباره است و شما را در مقام بازیگر در مقابل تماشاگرانی جدید قرار می‌دهد. «ماه در آب» در سال ۸۵ با استقبال بسیار خوبی مواجه شد و اجرای دوباره آن برای من هیجان‌انگیز است و تردید ندارم که باز هم مخاطب بسیاری خواهیم داشت.

سال ۸۵ ایفای نقش مقابل شما (بهرام) بر عهده سعید چنگیزیان بود و اکنون بر عهده مهدی کوشکی است. این تغییر پارتنر چه تغییری در بازی شما ایجاد می‌کند؟

با توجه به خاطراتی که با سعید چنگیزیان در «ماه در آب» داشتم بازی کردن دوباره در مقابل او برایم خاطره‌انگیز بود اما به علت درگیری‌اش در کار دیگری نتوانست به ما بپیوندد. طبیعتا با مهدی کوشکی هم تجربه جدیدی را از سر خواهیم گذراند.

اصلی‌ترین ویژگی شخصیت مازیار از دید علی سرابی چیست؟

یکی از نکات جذاب این کاراکتر از دید من، این است که حضور چندانی روی صحنه ندارد اما مکررا در مورد او حرف زده می‌شود. در نتیجه پیشاپیش انتظار دیدن او روی صحنه در مخاطب ایجاد می‌شود.

کاراکتری که محمد یعقوبی در «ماه در آب» ترسیم کرده، بسیار مورد علاقه شخص من است. او در قسمتی از نمایش به همسرش آی‌سودا می‌گوید: «این نقطه ضعف منه، می‌دونم. مردی که نمی‌تونه بگه نه. تو بچه می‌خواستی و من باید می‌گفتم نه ولی نمی‌تونستم چون نمی‌خواستم ناراحتت کنم. فکر می‌کردم این حق تو‌ئه که بخوای بچه داشتی باشی. این تخصص من‌ئه که به دیگران حق بدم چیزی رو بخوان که من نمی‌خوام. تحمل کنم تحمل کنم تا جایی که حس کنم دیگه نمی‌تونم. این تخصص من از بچگی بود. سکوت و تحمل تا جایی که وضعیت از حد توان من خارج بشه و من شروع کنم به خداحافظی کردن. یک زمان خداحافظی با پدرم بود، بعد خداحافظی با شهری که توش به دنیا اومدم، بعد خداحافظی با دوست‌های دوران مجردیم، بعد خداحافظی با زنم، بعد خداحافظی با کشورم.»

مازیار مردی پویا و در حرکت است که خداحافظی کردن را هم خوب بلد است. او تلاش می‌کند بدون آن که کسی را از خود برنجاند به دنبال چیزی برود که مورد علاقه‌اش است اما در مسیر رسیدن به اهدافش، بسیاری از چیزها را هم از دست می‌دهد. پویایی این شخصیت از جمله نکات مورد علاقه من است.

شخصیت مازیار را به شخصیت علی سرابی نزدیک می‌دانید یا برای رسیدن به آن ناچار به تلاش بسیار بودید؟

بعضی از نقش‌ها نیازی به تلاش آن چنانی بازیگر ندارند. مخصوصا این نقش که حضور کوتاهی هم روی صحنه دارد با وجود این من به خوبی می‌توانستم مازیار را درک کنم چون نزدیکی‌هایی با او احساس می‌کردم.

شما «خدای کشتار» را به عنوان دومین نمایش به کارگردانی خودتان در تماشاخانه خصوصی و تازه تاسیس تئاتر مستقل تهران روی صحنه بردید. «ماه در آب» هم در تماشاخانه خصوصی باران اجرا می‌شود. نظرتان در مورد اجرا در تماشاخانه‌های خصوصی چیست؟

من برای اجرای «خدای کشتار» با مجموعه تئاتر شهر تماس گرفتم و جوابی که شنیدم این بود که الان نمی‌توانیم نوبت اجرا بدهیم. بلافاصله تئاتر مستقل تهران از من حمایت و زمان اجرایم را مشخص کرد. از این که آن نمایش و «ماه در آب» را در تماشاخانه‌های خصوصی اجرا می‌کنیم بسیار خوشحالم و این کار را در کنار کمک به رشد تئاتر، رهایی از گیر و دار بوروکراسی و نامه‌نگاری‌های اداری می‌دانم.

و برنامه‌تان پس از «ماه در آب» چیست؟

من سال ۹۵ را با «خدای کشتار» آغاز کردم و با «خدای کشتار» هم به پایان می‌برم. پایان سال جاری مجددا این نمایش را اجرا می‌کنم و در کنار آن در حال ترجمه و بررسی متنی برای سومین تجربه کارگردانی‌ام در سال آینده هستم.