حدادعادل: این‌ سخنان نشانه ترس آقایان است

روزنامه شرق: غلامعلی حدادعادل، رئيس فرهنگستان زبان و ادب فارسی، برای اصلاح‌طلبان خط‌ونشان کشید. او در گفت‌وگو با هفته نامه‌ای که منتسب به دفتر حداد است، گفته صحبت اصلاح‌طلبان از نامزدنداشتن اصولگرایان، نشان از ترس آقایان است. او پیش‌بینی کرده که انتخابات ریاست‌جمهوری ٩٦ از همه انتخابات‌های ریاست‌جمهوری جدی‌تر باشد. او گفته با نزدیک‌ترشدن به انتخابات شواهد این سخنش را اعلام خواهد کرد.

حدادعادل در این مصاحبه گفته است: بنده تعجب می‌کنم از بعضی اصلاح‌طلبان که مرتبا اعلام می‌کنند طرف مقابل ما نفسی برای شرکت در انتخابات ندارد، فردی ندارند. مثل اینکه دوست دارند در مسابقه‌ای شرکت کنند که یک تیم بیشتر در آن شرکت نکرده و از پیروزی و برنده‌شدن خود در چنین مسابقه‌ای ابراز خوشحالی کنند. به‌نظر بنده این‌جور سخن‌گفتن، به دستاورد انتخابات که اهمیت آن گفته شد، لطمه می‌زند و هم اگر نیک بنگریم، نشانه ترس آقایان است از اینکه مبادا طرف مقابل با قدرت وارد شود.

او افزود: بنده احتمال می‌دهم انتخابات ریاست‌جمهوری آینده یک انتخابات بسیار جدی باشد و شاید در میان انتخاباتی که از اول تا حالا برگزار شده، انتخابات سال ۹۶ از همه جدی‌تر باشد. البته من برای حدسی که می‌زنم دلایلی هم دارم و در آینده که به انتخابات نزدیک می‌شویم، می‌توانم آنها را تشریح کنم.

اين گفته حدادعادل در شرایطی است که جریان اصولگرا در فرصت باقی‌مانده تا انتخابات، هنوز نتوانسته سازوکاری را برای وحدت و انسجام ایجاد کند. این در حالی است که اصلاح‌طلبان تأكيد دارند در انتخابات ریاست‌جمهوری ٩٦ تمام‌قد از روحانی حمایت خواهند کرد. آنها درعین‌حال معتقدند جریان اصولگرا برای انتخابات ریاست‌جمهوری مهره‌های جدی خود را وارد عرصه نخواهد کرد، چه در این صورت، نتیجه سوختن مهره‌های اصلی اصولگرایان خواهد بود. حالا نقد حدادعادل به این پیش‌بینی است. او سعی کرده جریان مقابل اصلاحات را جریان قدرتمندی نشان دهد تا آنجا که انتخابات ٩٦ را یکی از جدی‌ترین انتخابات‌های ریاست‌جمهوری برشمرده است.

اگرچه ارائه شواهد را به آینده و انتخاباتی‌شدن فضا موکول کرده، اما آنچه در عمل خود را نشان داده، غیر از این پیش‌بینی حدادعادل است. به عنوان نمونه، جریان مؤتلفه که در رقابت‌های مجلس پیوندی را با جبهه پایداری برقرار کرده بود و دم از وحدت می‌زد، حالا بر معرفی نامزد حزبی تأكيد دارد. این سخن را حمیدرضا ترقی تأیید کرده و گفته بود که این حزب ٦٠ شاخص را برای نامزد موردنظر خود تعیین کرده و گفته است تاکنون به هشت نامزد رسيده و آذر آن نامزد‌ها را معرفی خواهد کرد. جامعه روحانیت هم به‌تازگی تلاش‌هایی را برای ایجاد وحدت آغاز کرده که هنوز نتایجی از آن به دست نیامده است.

از سوی دیگر، جریان پایداری است که همچنان از گزینه خود در انتخابات ریاست‌جمهوری ٩٢ حمایت می‌کند و آن کسی نیست جز سعید جلیلی که پایگاه رأی او در انتخابات پیشین روشن شد و بعید است اصولگرایان تخم‌مرغ‌های خود را در سبد جلیلی قرار دهند. دراین‌میان از بین جریان‌ها به افراد می‌رسیم؛ چهره‌هایی که اصولگرایان بتوانند حول آنها به اجماع برسند. یکی از آنها محمدباقر قالیباف است. اگرچه به‌تازگی هم قالیباف پیش‌شرطی را برای ورود به عرصه انتخابات گذاشته بود.

او گفته بود، تنها درصورتی‌که اصولگرایان همگی به نفع او اجماع کنند، وارد عرصه خواهد شد. اگرچه به گفته حمید رسایی، قالیباف در سال ٩٢ توصیه به نیامدن شده بود. دیگر گزینه هم علی لاریجانی است که بعید است کرسی نقد ریاست مجلس را به حلوای نسیه ریاست‌جمهوری واگذارد. به علاوه اینکه او تابه‌حال در برخی مواضع، از جمله موضوعات کلان سیاست خارجی خود را همراه دولت روحانی قرار داده و این همراهی به حدی رسیده است که برخی از اصولگرایان معتقدند عقلای آنها در انتخابات ریاست‌جمهوری، به نفع او تلاش خواهند کرد.

رئوفیان از حامیان محسن رضایی در گفت‌وگو با سایت انتخاب درباره پیش‌شرط قالیباف و حزب مؤتلفه اسلامی برای حضور در انتخابات مبنی بر اینکه همه احزاب اصولگرا، باید پیرامون آنها به ائتلاف برسند نیز گفت: من معتقدم اگر محوریت جامعه روحانیت از سوی همه طیف‌ها مورد قبول واقع شود، فکر نمی‌کنم کسی شرط و شروط بتواند تعیین کند.

رئوفیان افزود: این طیف میانه‌رو به رهبری علی لاریجانی تلاششان را برای رأی‌آوری روحانی می‌کنند، اما از نتیجه نهایی وحدت باید تمکین شود. اگر افراد پشت يک میز بنشینند و بگویند اگر کاندیدای من مطرح شد، من تابعم اگر نه من می‌روم کاندیدای خودم را معرفی می‌کنم، جور درنمی‌آید. او افزود: کاندیدای احتمالی این تشکل جلیلی است، اما اگر قرار باشد تشکل مصباح تن به ائتلاف ندهد و تشکل‌های دیگر هم تن ندهند، باز همان آش و همان کاسه سال ٩٢ است.