حسین هاشمپور در روزنامه شرق نوشت: در خاصبودن وزارت فرهنگ همین بس که یازدهم آبان، سه وزیر ردای وزارت پوشیدند، اما این روزها وزیر فرهنگ بیش از آن دو، زیر ذرهبین است؛ بهعنواننمونه، رسانهها سرویسهای فرهنگ و هنر بهروزی دارند و هنرمندان، آنلاین اخبار این عرصه را رصد میکنند.
حسین هاشمپور در روزنامه شرق نوشت: در خاصبودن وزارت فرهنگ همین بس که یازدهم آبان، سه وزیر ردای وزارت پوشیدند، اما این روزها وزیر فرهنگ بیش از آن دو، زیر ذرهبین است؛ بهعنواننمونه، رسانهها سرویسهای فرهنگ و هنر بهروزی دارند و هنرمندان، آنلاین اخبار این عرصه را رصد میکنند.
اما آموزشوپرورش چنین موقعیت رسانهایای ندارد و سرویسهای ورزشی همچنان غرق در قرمز و آبی و فدراسیون فوتبالند که معمولا وزیر ورزش در آن گم است، مگر اینکه در دو تیم استراتژیک پایتخت ورود کند؛ ازهمینرو افکار عمومی چهارچشمی به وزیر فرهنگ خیره است تا شمیم تحول و نشاطی که رئیسجمهور وعده داده را از وزارت فرهنگ استشمام کند.
یک - هرچند هیچ رویکرد فرهنگی، محصول ١٠، ٢٠روزهای دربر ندارد، اما بهگمانم اگر وزیر فرهنگ در یک مؤلفه زیرساختی تمرکز کند و در آن هوای تازه بدمد، میتواند به انتظار جامعه پاسخ مثبت دهد؛ برخی کارشناسان معتقدند ریشه اصلی ناکامیهای هنری- فرهنگی ما در توسعهنیافتن اقتصاد هنر و فرهنگ است؛ اگر مسیر درستی برای توسعه اقتصادی هنر و فرهنگ تعریف شود، با خلق فرصتهای تازه کاری برای شعاع وسیعی از هنرمندان و تحول در کثرت آفرینشهای هنری، بسیاری از مشکلات این وادی به خودیخود حل میشوند؛ این گمانه به لطف دو شاخصه بازار مصرف ٨٠ میلیونی ایران و نیز پتانسیل بخش خصوصی که شاید با مشوقهایی مانند معافیت مالیاتی اشتیاقشان برای سرمایهگذاری بيشتر شود، ممکن به نظر میرسد؛ نکته خوشایند اینجاست که آقای سیدرضا صالحیامیری در نطق جلسه رأی اعتماد مجلس و نیز یکی، دو مصاحبه معدودش به این مهم اشاره و گویا پاشنهآشیل را بهخوبی شناسایی کرده است.
دو - اگر هنرمندان ایدهآلپروری نکنند و وضع موجود را نقد و وضعیت مطلوب را طلب نکنند، به یقین دنیا یک مزه مهم را کم خواهد داشت؛ مثلا تعریف خطوط قرمز و کاستن از عرض آن، ترمیم احساس هنرمندان درخصوص آزادی بیان و حمایتهای قانون در این زمینه و مهار ابزارهای دلواپسان...، همه اینها آرزوهایی است که بارها در این ستون بر آنها تأکید شده، اما بهیقین اگر ما با انقلابی در آفرینشهای هنری روبهرو شویم ممکن است از مسیری میانبر برخی از این چالشها دور زده شوند.
دستکمترین دستاورد چنان رونق اقتصادیای، ازمیانرفتن اصطکاک میان هنرمندان و حذف انرژیهای زائد است که خود یکی از بادهای ناموافقی است که به بدنه تصمیمساز فرهنگ و هنر کشور آسیبهای جدی وارد کرده است.
سه - اگر وزیر فرهنگ، چنین نقشه راهی را مقبول بشمارد، بدیهی است هرگونه تغییر در این وزارتخانه باید بر این مدار بچرخد: «تعیین راهکارهایی برای برونرفت از این فقر دامنهدار هنری و فرهنگی»؛ نکته امیدبخش این است که نزدیکان آقای وزیر او را در زمینه اقتصادی و خلق فرصتهای سرمایهگذاری صاحبنظر معرفی میکنند و حتی این ویژگی را یکی از دلایل انتخابش از سوی رئیسجمهور میدانند.
ارسال نظر