کورش الماسی در روزنامه شرق نوشت: در دوره‌های گوناگون تاریخی تعریف، ساختار و اعتبار حاکمیت‌ها متناسب با شرایط عینی هر دوران تغییر کرده است. در جهان معاصر تعریف نظام سیاسی برایند نظام‌مندشدن خرد جمعی هر جامعه برای حل‌وفصل کارآمد و کم‌هزینه‌تر مشکلات، دشواری‌ها و تحقق نیازها، خواسته‌ها و انتظاراتی که در قالب اهدافی مانند ایجاد رفاه، آرامش و امنیت برای یکایک شهروندان است، تبلور می‌یابد.
کورش الماسی در روزنامه شرق نوشت: در دوره‌های گوناگون تاریخی تعریف، ساختار و اعتبار حاکمیت‌ها متناسب با شرایط عینی هر دوران تغییر کرده است. در جهان معاصر تعریف نظام سیاسی برایند نظام‌مندشدن خرد جمعی هر جامعه برای حل‌وفصل کارآمد و کم‌هزینه‌تر مشکلات، دشواری‌ها و تحقق نیازها، خواسته‌ها و انتظاراتی که در قالب اهدافی مانند ایجاد رفاه، آرامش و امنیت برای یکایک شهروندان است، تبلور می‌یابد.
درنتیجه اعتبار نظام سیاسی در مقبولیت آن نزد اکثریت شهروندان است. بنابراین نظام سیاسی در هر کشور زمانی کارآمد است که بی‌وقفه و صادقانه به ایجاد رفاه، آسایش و امنیت برای همه شهروندان تحت پوشش خود که همانا توسعه همه‌جانبه و تحقق منافع و امنیت ملی است، بپردازد.
اظهارات، رفتار و عملکرد نخبگان در حوزهای گوناگون، بنیادی‌ترین سنگ محک و معیار نظام اخلاقی در هر جامعه‌ای است. در جهان معاصر برخلاف گذشته‌های دور یگانه فلسفه وجودی حاکمیت و مؤلفه‌های تشکیل‌دهنده آن؛ یعنی سیاست‌ورزان و نهادهای گوناگون اجتماعی، تلاش برای حل‌وفصل مشکلات، دشواری‌ها، دغدغه‌ها و امور گوناگون شهروندان به‌عنوان موکلان نظام سیاسی است. درصورتی‌که حاکمیت در غالب سیاست‌ورزان و نهادهای اجتماعی، رفتار، اظهارات یا عملکردی برخلاف تعریف ذاتی خود داشته باشد، بی‌هیچ تردیدی موجب آشفتگی، بلاتکلیفی، اختلالات و ناهنجاری‌های گوناگون اجتماعی می‌شود که در نهایت سبب سست‌شدن و حتی فروپاشی نظام اخلاقی در جامعه خواهد شد.
به‌طورکلی، کاربرد نظام اخلاقی در هر جامعه‌ای، نظام‌مندکردن رفتار شهروندان در مقابل یکدیگر و هدایت جامعه به‌سوی اهداف و آرمان‌هایی است که سبب آرامش، آسایش و امنیت روحی شهروندان می‌شود. به‌همین‌دلیل می‌توان به‌درستی انواع ناهنجاری‌های فردی، گروهی و اجتماعی را انعکاس اوضاع و احوال نظام اخلاقی جوامع در نظر گرفت.
اگر نکات فوق معقول باشد، آن‌گاه، بی‌راه نخواهد بود اگر گفته شود، بی‌نظمی‌های بخش زیادی از کارگزاران حاکمیتی در حوزه‌های اقتصادی، سیاسی، فرهنگی، صنعتی، تجاری، علمی و به‌ویژه مالی از یک‌سو و مشکلات و دشواری‌های شهروندان چون بی‌کاری، معضلات بی‌شمار جوانان، ناتوانی خانواده‌های بسیاری از تأمین نیازهای ضروری و اولیه، مشکلات آموزشی، تحصیلی، بهداشتی-درمانی و... از سوی دیگر همه حاکی از حال و روز نظام اخلاقی جامعه است.
کاملا می‌توان درک کرد که سیاست‌ورزان رسمی و غیررسمی به دلیل دغدغه‌های فراوان خدمت‌‌رسانی به شهروندان وقت کافی برای دیدار اقشار مختلف شهروندان در نقاط گوناگون کشور، مثلا، سیستان‌وبلوچستان، ایلام، کردستان، کهگیلویه‌وبویراحمد و... را ندارند، اما برای دریافت درک عینی، کاربردی و واقعی از زندگی روزمره بخش زیادی از شهروندان ایران‌زمین حداقل می‌توانند یک روز، فقط یک روز کاری خود را صرف بازدید از محله‌هایی مانند اتابک، بیسیم، میدان شوش معروف به لب خط، خاک سفید، دروازه‌غار، راه‌آهن، گمرک و... در تهران کنند.
در جهان معاصر به دلیل تضعیف و محدودشدن مرزهای میان شهروندان جوامع مختلف که حاصل دستاوردهای پیشرفت بی‌سابقه علوم در حوزه‌های گوناگون از جمله رسانه‌های جمعی است، دیگر برای نظام‌های سیاسی از هر جنسی امکان‌پذیر نیست که مشکلات، دغدغه‌ها، خواسته‌ها، نیازها، انتظارات و... شهروندان را نادیده بگيرند یا محدود کنند.
ادیان و پیامبران برای رستگاری بشر از بی‌عدالتی‌ها، سختی‌ها، ظلم، زورگویی، فقر، بی‌نظمی، بی‌قانونی، ناهنجاری‌ها و... از طرف حضرت حق و خالق هستی فرستاده شده‌اند. حرام در قوانین مدنی و فقهی به رفتار، اظهارات و عملکردی اطلاق می‌شود که برای هم‌نوع، جامعه، مؤمنین و دین، ناروا، ممنوع، مضر یا آسیب‌رسان باشد. در یک روز در روزنامه‌ای می‌خوانیم ١٤ درصد معتادان، جوانان کم‌سن‌وسال هستند.
ازاین‌رو، به دلیل میزان غیرقابل اندازه‌گیری و توصیف سختی‌ها، غم‌واندوه و دشواری‌های گوناگون معیشتی، بی‌کاری، آموزشی، تحصیلی، اقتصادی، بهداشتی-درمانی و... که گریبان بخش وسیعی از شهروندان ایران‌زمین را گرفته است، بنا بر فلسفه وجودی همه آموزه‌های دینی و قوانین مدنی که تعریفی مشخص از وظیفه و جایگاه نخبگان و سیاست‌ورزان ارائه می‌دهند، می‌توان گفت، تا رفع مشکلات طاقت‌فرسای همه شهروندان ایران‌زمین که محصول ناکارآمدی اندیشه‌ها، راهکارها، طرح‌ها و راهبردهای سیاست‌ورزان است، خواب بر همه سیاست‌ورزان حرام است.
ارسال نظر