اردوغان به سوریه و متحدانش اعلام جنگ کرده؟

خبرآنلاین: یک تحلیلگر روس معتقد است اردوغان پس از پیروزی های چشمگیر سوریه و متحدانش در حلب بازی تازه ای را به منظور ضربه زدن به این اتحاد آغاز کرده است.

پاول فلگنگاور در تحلیلی می‌نویسد: نظامیان روس همراه با متحدان شیعه و علوی پس از ۱۴ ماه بمباران، عملیات ویژه، تلفات و هزینه‌های سرسام آور به یک پیروزی جدی نزدیک شده‌اند. خطوط دفاعی شبه‌نظامیان اپوزيسيون سوریه در شرق حلب در حال شکاف برداشتن است و بزودی محاصره طولانی، خونین و مصرانه به پایان خواهد رسید. برای درک اهمیت امر به این مسئله اشاره می‌کنم که برخی منابع اعلام کردند که در جریان مشورت با اعضای دائمی شورای امنیت، روسيه "پیشروی ارتش سوریه در بخش شرقی حلب و آزادی محله‌های مهم شهر از دست تروریست‌ها" را مطرح کرده بود.

در همین حال رجب طیب اردوغان رئیس‌جمهور ترکیه اعلام کرد نیروهای ترک برای این وارد سوریه شده‌اند که به حکومت اسد مستبد پایان دهند که متعاقب آن کرملین خواستار ارائه توضیحاتی از سوی ترکیه دربارۀ اظهارات رئیس جمهور ترکیه شد.

فلگنگاور در ادامه تصریح می‌کند: نیروهای نظامی اکتشافی ترکیه با مقاصد دور و درازی وارد سوریه شده اند. این اتفاق در حالی رخ می‌دهد که مسکو و خود پوتین پیشتر بطور غیر علنی از عملیات ضدکردی ترکیه حمایت کرده بودند، البته مشروط بر اینکه ترکها در محاصره حلب دخالت نکنند. ولی ظاهراًَ اردوغان می‌خواهد با سرنگون کردن اسد به ادعای خودش "عدالت را در سوریه احیا کند". این در حالیست که اهداف نهایی مسکو و آنکارا با هم تضاد دارد و پیروزی بزرگ در حلب نیز با توجه به شرایط فعلی، ارزش خود را از دست داده است.

اگر ترکیه و ارتش مقتدر آن آماده‌اند همراه اپوزيسيون با اسد و متحدان روس و ایرانی وی مقابله کنند پس دلیلی برای تسلیم شدن در ویرانه‌های حلب یا در جای دیگری نیست.

تحلیلگر روس در ادامه می نویسد: همه در خاورمیانه دیدند که به آمریکا نمی‌شود امید بست اما هر جایی که روسيه (و پوتین) باشد پیروزی آنجا خواهد بود. با این حال مسکو تلاش می‌کند تا درک کند چرا اردوغان ناگهان تصمیم گرفته که از شبه‌نظامیان حمایت معنوی کند.

برخی ناظران بر این باورند که سخنان اخیر اردوغان بیشتر متوجه مخاطبین داخلی بوده و این حدس از واقعیت دور نیست که آینده اردوغان به حمایت اسلامیست‌ها و ناسیونالیست‌های ترکیه در همه پرسی آینده بستگی دارد. لذا اردوغان نمی‌تواند به مسکو و دمشق امتیاز جدی بدهد. پوتین هم به رغم مکالمات تلفنی هر روزه نمی‌تواند عقب بنشیند. بنظر می‌رسد جنگ سوریه هر عاقبتی که نبرد حلب داشته باشد، همچنان ادامه خواهد یافت.