ترامپ باعث درگیری تجاری اروپا و آمریکا می‌شود

خبرآنلاین: دیپلمات با سابقه کشورمان معتقد است که ترامپ حق نقض برجام را ندارد و طرح موضوع پاره کردن برجام برای ایجاد یک فضای طلبکارانه به منظور گرفتن امتیاز بیشتر از ایران است.

رئیس جمهور منتخب آمریکا در دوران کارزار انتخاباتی خود تاکید داشت که برجام را پاره خواهد کرد، پس از اعلام نتایج انتخابات و پیروزی وی در این کارزار، برخی تحلیلگران معتقدند که او در این مورد تنها شعار یا یک لاف سیاسی زده است، اما این مساله با انتخاب کابینه وی و همین طور مجلس ای کشور که یک پارچه جمهوری خواه شده است این شعار ها را کمی به واقعیت نزدیک کرده است که ایا واقعا ترامپ می تواند یک طرفه برجام که یک معاده بین المللی محسوب می شود را نقض کند یا خیر، در این رابطه با علی اکبر فرازی معاون اسبق امور بین الملل اتاق بازرگانی ایران گفتگو کرده ایم که از نظر می گذرانید:

اول اینکه اصولا کاندیداهای ریاست جمهوری زمان انتخابات صحبت هایی می کنند و تا زمانی که رسما وارد کاخ سفید نشوند و سیاست اجرایی دولت را اعلام نکنند، نظر انها به عنوان نظر رسمی ان دولت تلقی نمی شود. باید دید که ترامپ بعد از نشستن پشت میز کاخ سفید، رسما به عنوان ریاست جمهوری ایالات متحده چه موضعی خواهد گرفت.

دوم واکنش هایی که تا کنون به اظهارات ترامپ و اطرافیانش دیده شده، به نظرم هم از جانب ایران هم از جانب شرکای اروپایی امریکا ، واکنش های مناسبی بوده است. این نشان از ان دارد که امر دیپلماسی و شرایط سیاسی بین المللی یک امر سیال است. جاده ای یک طرفه نیست که یک نفر به عنوان ریاست جمهوری امریکا اراده کند و همگان از وی تبعیت کنند.

موضع طلبکارانه امریکا به عنوان یک اصل در سیاست خارجی انها شناخته شده است. اکنون باید به آنها تفهیم کرد که این یک معاهده دوجانبه بین ایران و آمریکا نیست. بلکه، توافقی بین ایران و (۱+۵) است که مهر سازمان ملل بر روی ان خورده است لذا آمریکا نمی تواند یک جانبه آن را نقض کند.

در یک معاهده هر دو طرف حق و حقوقی دارند، بدیهی است که ایران دست بسته نیست که بنشیند و نقض کردن برجام را نظاره کند، یا انها مواردی را نادیده بگیرند و ایران هم میدانی برای مانور نداشته باشد! قطعا این طور نخواهد بود و جمهوری اسلامی ایران گزینه های خود را در این خصوص اجرا خواهد کرد و به دلیل همین واکنش احتمالی ایران است که عربستان و رژیم صهیونیستی از نقض برجام نگرانند.

انها بر روی ترامپ فشار اورده اند که برجام را نقض نکند و به جای آن امتیازات بیشتری از جمهوری اسلامی طلب کند. همانطور که اشاره کردم آمریکا نمی تواند برجام را نقض کند چرا که به نفع جامعه جهانی نیست. اما چون برخورد طلبکارانه دارند سعی می کند امیتازات بیشتری از ایران بگیرد.

در تبلیغات رسانه ای آمریکا وانمود میشود که گویا فقط ایران است که به برجام نیاز دارد ، در حالی که این یک معاهده بین المللی است و به این معناست که غرب هم به این معاهده نیاز دارد. ایران با پذیرش ان ثابت کرد که علاقمند به استقرار و گسترش صلح در جهان است. بدیهی است اگر دولت ترامپ بخواهد برجام را نقض کند نه تنها واکنش ایران بلکه واکنش دیگر کشورهای اروپایی، و حتی متحدین آمریکا را در پی خواهد داشت.

۳) در مسائل منطقه ای، از جمله سوریه، به دنبال گرفتن امتیاز بیشتر از روس ها و احتمالا از ایرانی ها است.

اصولا هر نوع انتخاباتی در امریکا مخصوصا این دوره که با شوک بزرگی همراه بود به طور طبیعی مقداری روی بازار اثر می گذراد. اثرات آن چه عمیق باشد چه نباشد ، درازمدت نخواهد بود. چرا که بازار در آینده روال خودش را پیدا خواهد کرد. شوکی که به بورس های اروپا، آمریکا، آسیا و شرق دور وارد شد ، ارام ارام در حال تعدیل شدن است. اما اینکه نقض برجام چه اثری بر روابط می گذارد باید بگویم که:

اولا اقتصاد ایران خوشبختانه یا متاسفانه در دل اقتصاد های بزرگ نیست که در جای خودش قابل بررسی است. درونگرا است. خوب یا بد، باید در یک مبحث دیگری صحبت کرد. اما در این مرحله خوب است چرا که خیلی تاثیر پذیر از بیرون نخواهد بود. اگر سرمایه گذاران خارجی نتوانند در ایران سرمایه گذاری کنند این مساله قطعا به سود ما نیست. دستاورد اساسی برجام باید تسهیل ورود سرمایه گذاران به داخل ایران باشد.

اگر ترامپ به این کارشکنی ها ادامه دهد ، قطعا با مقاومت طرف های اروپایی روبه رو خواهد شد. چرا که فقط جمهوری اسلامی نیست که نیاز به این سرمایه گذاری ها داشته باشد اروپا با وضعیت اقتصادی که دارد به شدت نیازمند ایران است تا از این طریق با همسایگان ما هم در ارتباط باشد. این یک اختلاف اقتصادی وتجاری بین امریکا و متحدینش ایجاد خواهد کرد. انها هم در این راستا اقدام خواهند کرد و راهکاری پیدا خواهند کرد که بتوانند راوبط تجاری خودشان را با ایران گسترش دهند.

لذا باید از این فرصت ها استفاده کرد که خود شرکت های بزرگ متقاعد شوند تا با دولت مردهای خودشان رایزنی کنند و راه را برای تجارت با ایران باز کنند. به عنوان مثال بوئینگ اگر مجبور شود از فرمان کنگره و وزارت دارایی تبعیت کند، سرمایه بسیار کلانی را از دست خواهد داد.

در هر حال حاضر نظرم این است که اگر ما برای جذب متحدین اروپایی به سمت همگرایی برویم، و اگر سرمایگذاران و شرکتهای بزرگ اروپایی و امریکایی را متقاعد کنیم که دولت امریکا را تحت فشار قرار دهند تا بتوانند راهی برای مبادلات بانکی با ایران باز کنند، این امکان وجود دارد که ایران شاهد حضور بیشتر سرمایه گذاران خارجی شود. اما اگر قدرت لابی سرمایه گذاران و شرکتهای معتبر اروپایی و امریکایی را را نادیده بگیریم، کماکان اهرمی برای فشار از سوی سرمایه گذاران بر روی دولت جدید آمریکا نخواهیم داشت.