پتانسيل عظيم سياسی كه ذره‌ ذره آب می‌شود!

انقلاب اسلامی ایران بر اساس خواسته های مردم پا به عرصه گذاشت. در این بین از ابتدای نهضت، جریان هایی بوده اند که بر همین رویکرد و اصول پیش رفتند و به سعادت رسیدند ولی برخی از گروه ها و رده‌هاي سیاسی نيز حضور داشتند که در ابتدای انقلاب همگام با نظام و همزبان با مردم بودند ولی در ادامه برای خودخواهی های سیاسی و منافع درون جناحی به ناکجا آباد رفتند امروز خبری از آنها نیست.

نامه نیوز: انقلاب اسلامی ایران بر اساس خواسته های مردم پا به عرصه گذاشت. در این بین از ابتدای نهضت، جریان هایی بوده اند که بر همین رویکرد و اصول پیش رفتند و به سعادت رسیدند ولی برخی از گروه ها و رده‌هاي سیاسی نيز حضور داشتند که در ابتدای انقلاب همگام با نظام و همزبان با مردم بودند ولی در ادامه برای خودخواهی های سیاسی و منافع درون جناحی به ناکجا آباد رفتند امروز خبری از آنها نیست.

گفتني است در میان همين جریان های سیاسی که توانستند از این آزمون های انقلاب سربلند بیرون بیایند، برخی در رخدادهای این دهه اخیر نمره مردودی گرفته و از نظر چشمان مردم افتادند. جریان هایی که می توانستند در مسیر ملت و نظام حرکت کنند ولی خود را جدا از این دو اصل تعریف کردند و جایی دیگر در جامعه نداشتند.

دكتراي سياسي مردم ايران

مردم ایران از آنجایی که با انقلابی چند وجهی به خواسته های خود دست پیدا کردند، به خوبی از مسائل سیاسی و موضوعات روز اطلاع پیدا کرده و آن را تحلیل می کنند. با همین رویکرد جریان های سیاسی که از میان آزمون های مختلف سربلند بیرون آمده اند و امروز در جامعه مشغول فعالیت هستند باید بدانند که مردم به خوبی عملکرد آنها را زیر نظر داشته و به موضع تصمیمات لازم را خواهند گرفت، بنابراين نبايد به گونه‌اي پيش رفت كه در اذهان مردم لكه‌اي نامبارك از خود باقي گذاشت.

حال نواصولگرايي خراب است

یکی از جریان هایی که این روزها به نظر می رسد حال و روز مناسبی در میان عرصه سیاسی ایران ندارد، نو اصولگرایی است. نو اصولگرایی جریانی است که بعد از جدا شدن بزرگانی مانند، هاشمی رفسنجانی، ناطق نوری، حسن روحانی و علی لاریجانی و طیف طرفدار آنها به وجود آمده است و بیشتر به راست رادیکال یا افراطی در مباحث علوم سیاسی معروف هستند. آنها بدون شک در این روزها میراث گران بهایی از آن دوران یعنی عنوان اصولگرایی را در اختیار دارند ولی به نظر می رسد نه تنها توانایی مدیریت این جریان را ندارند، بلکه احتمال دارد این عنوان ارزشمند را نيز از جايگاه خود تنزل دهند.

بحران خودساخته

يكي از ايرادهايي كه اين روزها اهالي و صاحب نظران عرصه سياست به اين جريان وارد مي‌دانند، تمرکز بر روی افراد متعدد و گاهي نيز ضعيف براي انتخابات است. جريان اصولگرايي كه روزگاري نه چندان دور گزينه‌هاي اصلي انتخابات‌هاي رياست‌جمهوري، مجلس و شوراي شهر را معرفي مي‌كردند، امروز با بحراني به عنوان "گزينش‌نامزد" مواجه شده‌اند. بحراني كه سبب شده است تا اين جريان اصيل گزينه‌هايي را معرفي كنند كه حتي مورد انتقاد هم حزبي‌هاي خودشان واقع شوند. در همين راستا، جهانبخش محبی‌نیا از چهره‌هاي اصولگراي مجلس‌شوراي اسلامي با انتقاد از سياست‌هاي اين جريان اظهارکرده‌است: «با توقف کاروان به حرکت درآمده محمود احمدی نژاد شرایط انتخابات ریاست جمهوری سال آینده به نفع دولت آقای روحانی رقم خواهد خورد و نه اصلاح طلبان.نماینده مردم میاندوآب در مجلس با بیان اینکه اصولگرایان با حسن روحانی در زمینه داشتن کاندیدای واحد به توافق نخواهند رسید افزود: ۹۰ درصد مدعیان کاندیداتوری انتخابات ریاست جمهوری آینده در بین اصولگرایان خیلی ریز هستند و حتی به درد سمت استانداری نمی‌خورند چه برسد به کاندیداتوری با انتخابات ریاست جمهوری!» بدون شك گزينه‌هايي كه وجود دارد يا در گذشته امتحان خود را پس داده‌اند يا به گفته برخي از اصولگرايان در حد جايگاه رياست‌جمهوري نيز نيستند.

نكته ديگري كه در اين بين بيش‌از هر چيز اذهان را درگير خود كرده است، استفاده از گزينه‌هايي است كه مردم نسبت به آنها هيچ آشنايي و برخي نيز علاقه‌اي ندارند. اين روند سبب مي شود تا اعتماد عمومي نسبت به اين جريان در ادامه كاسته شده و آينده نه چندان خوبي در انتظار طيف راستگراي ايران باشد. نكته‌اي كه بارها دلسوزان اين جريان نيز آن را بيان كرده‌اند ولي آن قشري كه اين روزها در راس جناح نواصولگراي ايران ايستاده اند و بدنه آنها را راهبري مي‌كنند، به گونه‌اي عمل مي‌كنند كه گويي به دنبال از كمرنگ‌كردن كارآيي اين پتانسيل عظيم سياسي ايران هستند.