شکار را به خاطر بسپار، پرنده مردنی است!

گذشته‌ها روش صید طوری بود که هر کس چند تا صید می‌کرد و یکی را به خانه می‌برد و چندتای دیگر را به بازار می‌آورد و می‌فروخت اما حالا دیگر مانند گذشته‌ها نیست؛ صید زیاد شده و روش‌ها عوض شده.» از جواب دادن طفره می‌رود و من هم جرأت نمی‌کنم خیلی سؤال پیچش کنم. چون چند نفری گفته‌اند در بازارچه اصلاً نگو که خبرنگار هستی.

ما هر سال با جمع‌آوری کمک‌های مردمی برای قوها ۲ تن گندم و ذرت می‌خریم تا هر سال به اینجا بیایند چون هیچ تضمینی نیست اگر به جای دیگری بروند شکار نشوند.»‌الله قلی می‌گوید حضور قوها در مزارع این منطقه به نفع کشاورزان هم هست: «قوها وقتی به اینجا می‌آیند شروع به خوردن آفات و کرم‌های زمین می‌کنند و این کار باعث می‌شود زمین‌ها برای سال زراعی بعد قوی و بدون آفت باشد. حضور قوها در واقع یک جور سرویس رایگان به مزرعه‌داران است.»تا جایی که چشم کار می‌کند قوها توی آب نشسته‌اند و گاهی آرام از جایی به جای دیگر پرواز می‌کنند. مردم مشغول سلفی گرفتن با آنها هستند و از دیدن این منظره زیبا راضی به نظر می‌رسند. این پرندگان زیبا میراث طبیعت برای ماست. کاش می‌شد به جای دیدن دام‌ها در تمام آبگیرهای مازندران، پرنده‌ها را دید که آرام و بی‌پروا زندگی می‌کنند و زندگی و زیبایی می‌بخشند.