سوختن سلامت مردم در دعواهاي وزارت بهداشت با وزارت كار

جوان نوشت: اين روزها وزير بهداشت سخت عصباني است؛ وزيري كه پيش از اين هميشه جلوي دوربين و پشت تريبون آرام و با لبخند صحبت مي‌كرد، حالا وقتي پشت تريبون قرار مي‌گيرد ديگر لبخندي به لب ندارد و با لحني عصبي اغلب اوقات انتقادات وارد شده از سوي هم‌صنفان خودش به طرح تحول را اينگونه پاسخ مي‌دهد:‌«‌در جامعه پزشكي، كرم از خود درخت است، يعني بعضي پشت‌پرده‌ها را مي‌بينند دولت‌هاي پيشرفته دنبال پالنگي انداختن نيستند. بنده شايد مجبور شوم دفعه بعد جور ديگري صحبت كنم.

جلوي غضنفرها را بگيريد. آن آقا اگر عرضه داشت يك‌بار خود را عرضه كرده و الان كنار رفته است.»‌ اظهارات وزير درباره منتقدان طرح تحول در حالي است كه برخي از اقتصاددانان نيز اين طرح را زيرسؤال مي‌برند.

دعواهاي مسئولان با يكديگر اگرچه در نهايت هيچ سودي به حال مردم ندارد، اما در عمل باعث رو شدن برخي پشت‌پرده‌ها مي‌شود و واقعيت‌هاي پنهاني از ناكارآمدي هر يك از اين افراد را رسانه‌اي مي‌كند. ماجراي طرح تحول سلامت و به ته‌ديگ خوردن كفگير منابع براي ادامه اين طرح هم موجب درگيري جدي وزارت بهداشت و وزارت رفاه شده است. در اين بين، اما دود اين اختلافات جلوي دوربيني انگار تنها به چشم مردم مي‌رود و قرار نيست هيچ ناظري به اين اختلافات ناشي از ناكارآمدي پايان دهد.

۴ ميليارد در ماه سهم كارگران براي تأمين اجتماعي

ضعف و ناكارآمدي بيمه‌ها از كسي پوشيده نيست و شايد يكي از انتقادات درست وزير بهداشت، انتقادش به عملكرد وزارت رفاه باشد. وزير بهداشت در سومين نشست هم‌انديشي اساتيد دانشگاه‌هاي علوم پزشكي انتقادات تندي به وزارت رفاه داشت و گفت: ۱۲ سال پيش سلامت مردم را دست بنگاه اقتصادي داديم و سلامت مردم به وزارت رفاه رفت. اسم آن را گذاشتند رفاه و بنده معتقدم حيف اين اسم است. اين وزارت چه چيز برايش مهم است؟ براي او حقوق و سرمايه‌گذاري مهم است و بعد هم مي‌گويد حقوق بايد به دست كارگران و بازنشستگان برسد زيرا پزشكان وضعيت مالي خوبي دارند و اين بدبختي ما شده است. هاشمي تصريح كرد: من از پشت اين تريبون اعلام مي‌كنم در طول ۳۰ سال گذشته سهم درمان كارگراني كه برخي سنگشان را به سينه مي‌زنند، خرج درمان آنها نشده ا‌ست. در همين يك‌سال گذشته از كارگران پول گرفتند، اما پول درمان كارگران را ندادند و به همين دليل در حال حاضر ۱۱ هزار ميليارد تومان هم بدهي دارند. چون سهم درمان كارگران را جاي ديگر هزينه كردند. سازمان تأمين اجتماعي در ماه رقمي حدود ۴ هزار ميليارد تومان حق بيمه از بيمه شدگان خود مي‌گيرد كه حدود يك سوم آن كه بايد خرج درمان كارگران شود، مشخص نيست كجا مي‌رود.

اين اظهارات هاشمي هر چند در جاي خود قابل بحث و بررسي است، اما پاسخگوي بسياري از انتقادات وارده به طرح تحول نيست به خصوص اينكه برخي از منتقدان اين طرح پزشك نيستند كه «كرم از خود درخت باشد» بلكه اقتصاد‌دان هستند. به طور نمونه فرشاد مؤمني، اقتصاد‌دان و استاد دانشگاه علامه با تشبيه طرح تحول به مسكن مهر مي‌گويد: هر دو طرح در شناخت كانون اصلي بحران‌ها به ويژه براي اقشار كم‌درآمد درست و دقيق عمل كردند، اما بنيان‌هاي قانوني آنان با ابهام روبه‌رو بود. وي معتقد است از يك طرف گستره و عمق اين بحران افزايش نگران‌كننده‌اي پيدا كرده و از طرف ديگر شيوه مواجه‌شدن نظام تصميم‌گيري كشور با اين بحران اين پتانسيل را دارد كه مسئله را به يك بحران غيرقابل برگشت تبديل كند. از نگاه اين اقتصاددان اينكه شيوه‌هاي متعارف همكاري مورد نياز براي حل مسئله جاي خودش را به منازعه‌هاي غيرقابل توجيه دو وزارتخانه بهداشت و رفاه داده است، بر نگراني‌ها مي‌افزايد. احمد فياض‌بخش هم يكي ديگر از كارشناساني است كه در پاسخ به كاهش هزينه‌هاي مردم با طرح تحول سلامت تأكيد مي‌كند: اين اتفاق باعث افزايش هزينه ساير بخش‌هاي تأمين‌كننده خدمات درماني مانند ماليات عمومي منابع خيريه شده است. وي همچنين در مورد آسيب‌ ناشي از افزايش كارانه‌هاي پزشكي مي‌گويد: در حالي كه براي تعيين هزينه كار پزشكي ابزار متنوعي همچون حقوق ساعتي و بودجه سالانه وجود دارد. مجريان طرح تحول سلامت در سال گذشته مرتكب اشتباه ديگري شدند و با تمركز كارانه پزشكي اين طرح به طرح پرهزينه تبديل شد.

مردم بازيچه دعواهاي زرگري

مردم اما نگرانند؛ ‌همان مردمي كه همچنان نه خدمات خوبي در بيمارستان‌هاي دولتي مي‌گيرند و نه دفترچه بيمه‌هايي كه در دست دارند برايشان كارايي دارد. كارگراني كه هر ماه ۲۳ درصد از حقوقشان را بابت داشتن اين دفترچه‌ها و به اميد پس‌انداز براي آينده پيشكش بيمه مي‌كنند و سلامتشان بازيچه ناكارآمدي وزرايي شده كه هر بار يكي توپ را در زمين ديگري مي‌اندازد.