شباهت های دو زن گمشده در اقتباس های ادبی

روزنامه بانی فیلم: پائولا هاوکینز نویسنده آمریکایی که کتاب رُمان پرطرفدارش به نام «زنی در قطار» به یک فیلم سینمایی برگردانده شده و با موفقیت قابل ذکری در سطح جهان به نمایش درآمده، هفته پیش شباهت های فراوان کاراکتر اول قصه اش را که زنی به نام راشل واتسون است و رل او را در ورسیون سینمایی امیلی بلانت بازی می کند، با شخصیت نخست رُمان «دختر گمشده» که نوشته چیلیان فلین است، رد کرد.

وی گفت: واتسون در قصه من زنی بی پناه است که زندگی اش به بی نظمی کشیده شده، حال آنکه ایمی دون در کتاب فلین (که از روی آن نیز یک فیلم موفق ساخته شده است) زن حیله گری است که در سایه آشفتگی های ظاهری خود قصد سرکوب شوهرش را دارد. با این حال هر دو داستان فوق عملاً قصه زنانی هستند که ناپدید می شوند و شوهران شان در معرض اتهام قرار می گیرند و در هر دو مورد یک کارآگاه زن قوی برای حل معضل وارد صحنه می شود. در مقام توضیح باید افزود که کارآگاه زن فیلم «دختر گمشده» کیم دیکنز است و نقش کارآگاه فیلم «دختری در قطار» را آلیسون یانی بازی می کند و هر دو داستان بر این نکته تاکید می ورزند که سرسخت های ذاتی این دو کارآگاه حلال مشکلات است و آنها هستند که می توانند یک کلاف پیچیده را باز و تا حدی گره گشایی کنند.

از سوی دیگر و برخلاف آنچه پائول هاوکینز می گوید شباهت ها بین کاراکترهای اصلی دو داستان فوق زیاد است و همین مسئله است که سبب شده حتی سرنوشت فیلم های ساخته شده از روی آنها نیز مشابه جلوه کند و به یک شکل به آنها نگاه شود. در این میان «دختر گمشده» طی اکران عمومی اش در اواخر سال ۲۰۱۴ صاحب ۳۷۰ میلیون دلار در گیشه های خود در سطح جهان شد و کاندیدای جایزه اسکار نقش دوم زن- برای روزاموند پایک- هم شد و همین مسئله یونیورسال را که سازنده «دختری در قطار» بوده، واداشت تا کاری را رو کند که از فیلم ساخته شده توسط دیوید فینچر پایین تر نباشد. در این میان امیلی بلانت امیدوار است که به خاطر ایفای رل اول این فیلم کاندیدای اسکار نقش اول زن در انتخابات امسال شود و کار پایک را به گونه ای تکرار کند اما وی به رغم پیشینه نامزدی برای جوایز گلدن گلوب و بافتا در ارتباط با فیلم هایی چون «به درون جنگل» و «شیطان پرادا می پوشد» قدری بعید است که از طریق فیلم اقتباس شده از روی داستان پائولا هاوکینز هم به چنین خواسته ای برسد.