نامه بازماندگان فاجعه منا به سازمان ملل

جام جم آنلاین: خانواده های شهدای فاجعه منا و همچنین بازماندگان این حادثه در نامه ای به کمیسیون حقوق بشر سازمان ملل،‌خواستار تشکیل کمیته حقیقت یاب بین المللی درباره فاجعه منا شدند.

متن کامل این نامه به شرح زیر است:

با سلام

این صدای بازماندگان شهدای حج ۱۳۹۴ است که پس از بیش از یک سال از آن فاجعه هولناک به گوش شما می رسد، فاجعه ای که به واسطه آن در مراسمی آئینی جان بیش از ۷۰۰۰ مسلمان بی گناه ستانده شد، رقمی بیش از تعداد قربانیان بسیاری از جنگهای صد سال اخیر جهان.

رخدادی که ابعاد حقوقی، مدنی و کیفری آن در سکوت سهمگین بین المللی دفن شد، در این واقعه کم نظیر، حجاج بی گناه و غیر مسلح به دلیلی نامعلوم به خیابانی باریک و فرعی هدایت شدند و درگرمای طاقت فرسای عربستان و ازدحامی بی سابقه و در بی اعتنایی کامل مأموران حاضر در صحنه، جان شریفشان ستانده شد و علیرغم در دسترس بودن ادوات کنترل بحران نظیر ماشین آتش نشانی، آمبولانس، نیروهای امداد و نجات، نیروهای امنیتی و ...کلیه اقدامات در سایه فضایی امنیتی، با تأخیری غیرقابل توجیه صورت پذیرفت.

همچنین با وجود استقرار نیروهای امداد و نجات کشورهای میهمان در صحنه از کمک رسانی به آنان ممانعت شد و متأسفانه دولت سعودی علیرغم اینکه می دانست تعداد نیروهای سیستم درمانی کفاف رسیدگی به مصدومان را نمی دهد، از پذیرش پیشنهاد و اعلام آمادگی پزشکان بدون مرز برای خدمت رسانی به زائران بیت الله الحرام سرباز زد.

حتی پس از انتقال مصدومان به بیمارستانها آن هم در کشوری برخوردار از ثروت و دسترسی بلامنازع به تکنولوژیهای مورد نیاز، بسیاری از مجروحان تا حدی مورد بی توجهی قرار گرفتند که بتدریج به سیل شهدا پیوستند.

همچنین پیکر پاک شهدا در شرایطی کاملا غیرانسانی رها شده و برخی در گورهای دسته جمعی بدون رعایت آدابی که مسلمانان برای تدفین پیکر عزیزانشان اجرا می نمایند، به خاک سپرده شد و مابقی در کانتینرهای حمل مواد غذایی در شرایطی بسیار نامناسب رها شدند بشکلی که پس از یک روز بواسطه تغییر و تحولات شیمیایی واقع شده بر روی پیکر این عزیزان، محل استقرار کانتیترها با لایه ای از خونابه پوشیده شده بود و بدیهی است که مواجهه با این صحنه برای همراهان و هم میهنانی که مسئولیت شناسایی پیکرها را عهده دار بودند، به چه میزان رنج آور و غیر قابل تحمل بوده و این رفتار موهن با شهدا تا چه حد خاطر بازماندگان را آزرده است.

علاوه بر آنچه ذکر شد شاهدین عینی نکات دیگری را نیز عنوان می کنند که همگی دال بر قصور غیرقابل انکار عربستان سعودی در دامن زدن به وسعت این فاجعه انسانی است.
نظیر:
ـ مسدود کردن انتهای خیابان ۲۰۴ با زنجیره ای انسانی از نیروهای امنیتی و پلیس در طول بروز این واقعه
عدم مبادرت به کنترل ورودی خیابان 204 (پس از ایجاد اوج ازدحام ) و عدم ممانعت از ورود سایر حجاج به این خیابان
ـ باز ننمودن راههای خروجی اضطراری و فرعی برای هدایت حجاج به خارج از محل ازدحام، نظیر فرعی ۲۱۵ که در اواسط فرعی ۲۰۴ قرار داشته و در مواقع ازدحام در سالهای قبل، جمعیت به خیابان سوق العرب هدایت می شدند. این در حالی‌ست که همزمان با فشرده شدن جمعیت در فرعی ۲۰۴ و جان دادن حجاج زیر دست و پای یکدیگر، ترافیک در خیابانهای مجاور نظیر جوهره، ملک فیصل و سوق العرب روان و هدایت جمعیت به این خیابانها به راحتی میسر بود.

این واقعه در حالی رخ داد که برای کنترل حجاج ، از شب قبل هلیکوپترهای سعودی بر فراز مشعر الاحرام و منا پرواز می کردند و در تمام زمان بروز این رخداد نیز حضور داشتند اما اقدامی برای مهار وسعت فاجعه انجام ندادند.

بی توجهی به علایم حیاتی حجاج مصدوم و آسیب دیده و عدم جداسازی پیکرهای نیمه جان از شهدا و انتقال دسته جمعی آنان به کانتینرها و سردخانه ها

تعلل در انتقال برخی پیکرها به سردخانه و یا جابجایی مکرر آنها بین کانتینرها و سردخانه ها و عدم اجازه به مدیران و متولیان امر برای شناسایی پیکرها، تا بدانجا که بدن آنان دچار تغییراتی شد که در عمل قابلیت شناسایی آنها از دست رفت

عدم صدور روادید به مسئولین کشورهای آسیب دیده برای ورود به عربستان و همچنین عدم همکاری نیروهای دولتی عربستان برای انتقال پیکرها به میهنشان. این تأخیر منجر به این امر شد که تعداد بسیار زیادی از بدن های مطهر شهدا به مدت ۱۲۰ روز در سعودی مفقود بوده و عزیزانشان از وضعیت آنان بی اطلاع بودند، همینک نیز همچنان از محل دفن برخی از شهدا اطلاع دقیقی در دسترس نیست.

اگر بپذیریم در هر رخداد نامطلوب (بویژه فاجعه ای در این سطح) یافتن علت و عوامل بروز آن یکی از ارکان اصلی بررسی آن رخداد می باشد و همچنین اگر بپذیریم که علی القاعده می بایست حقوق و قوانین بین المللی در مورد حجاج بیت الاحرام نیز جاری باشد، بنابراین عربستان در قبال حفظ امنیت و بروز خسارات احتمالی اتباع خارجی که به صورت مسافر در آن کشور مقیم هستند، دارای مسئولیت است.

از سویی چنانچه دولتی مطلع باشد که در روزها و مناسبتهای خاص احتمال بروز خطر برای مسافران کشورش بیشتر است موظف است با تمهیدات لازم و ویژه، جلوی بروز حوادث و وقایع نامطلوب را سد نموده و اگر از این امر عدول نماید و به بدین واسطه خطری متوجه اتباع کشورهای بیگانه در آن کشورگردد ، طبق قوانین بین المللی مورد بازخواست قرار می گیرد.
در مورد حجاج کشورهای مسلمان در منا و در روز عید قربان ، تمامی این موارد به استناد شواهدی که ارائه شد بطور کامل نقض شد و از سوی دولت سعودی ، فاجعه ای به این عظمت به قضا و قدر منسوب شد و در برابر درخواست مکرر بازماندگان و اقشار مختلف مردم ایران برای بررسی این فاجعه، هیچ پاسخی از جوامع بین المللی نیز دریافت نشد.