چطور قدرت مریل استریپ کارگردان نامدار را ترساند

روزنامه بانی فیلم: در مراسم گلدن گلوب که صبح امروز برندگان خود را شناخت، طبق خبری که از پیش اعلام شده بود، مریل استریپ به عنوان دریافت کننده جایزه سیسیل بی دمیل روی صحنه رفت.

به نقل از هالیوود ریپورتر، رابرت بنتون سازنده فیلم مشهور «کریمر علیه کریمر» با یادآوری این فیلم و تجربه همکاری‌اش با مریل استریپ در این فیلم پرداخته است.

بنتون این بازیگر افسانه‌ای را در فیلم «کریمر علیه کریمر» در سال ۱۹۷۹ کارگردانی کرده بود.

وی می‌گوید: در بهار ۱۹۷۸با کیت جکسون برای بازی در نقش جوآنا کریمر دیدار کردیم. او فوق‌العاده بود، اما او به دلیل بازی در «فرشتگان چارلی» گرفتارتر از آن بود که بخواهد به ما ملحق شود. بنا براین ما مجبور شدیم بگوییم : باید هر چه زودتر بازیگر دیگری را برای این نقش پیدا کنیم. به بازیگران دیگری فکر کردیم و در حالی که برخی فوق‌العاده بودند و برخی هم برای آن نقش کافی به نظر می‌رسیدند ؛ سم کوهن مدیر برنامه‌های من گفت: به من اجازه می‌دهی مریل استریپ را دعوت کنم؟ گفتم: او را روی صحنه دیده‌ام. - و در واقع صحنه نمایش «باغ آلبالو» مد نظرم بود- گفتم: او عالی بود ، اما ما به فردی نیاز داریم که سابقه حضور و مهارت بسیار زیادی داشته باشد.

کوهن گفت: فقط با او ملاقات کن. خب بعد من با داستین (هافمن) صحبت کردم وبا (جف) استنلی (تهیه کننده) حرف زدم و برای این که حسن نیت خودمان را نشان بدهیم با مریل در هتل شری نیدرلند در نیویورک قرار ملاقات گذاشتیم.

اما از اینجا داستانی متفاوت شکل می‌گیرد. بنتون می‌گوید مریل داستان متفاوتی را تعریف می‌کند و می‌گوید یک سخنرانی ارایه کرد درباره این که این کاری ضد زن است. اما من آن را به خاطر نمی‌آورم. به خاطر می‌آورم که او فقط ۶ کلمه ادا کرد. این بدترین مصاحبه‌ای بود که من تا آن زمان با یک بازیگر در همه زندگی‌ام داشتم. نه این که منظور این باشد که او بی‌ادب بود، اما وقتی با کسی ملاقات می‌کنی و آنها خواستار یک نقش هستند باید سعی کنند تا تو را تحت تاثیر قرار دهند.

مثل این بود که او اصلا نمی‌خواست آنجا باشد. اما یک کیفیتی در او بود که هر چه بود، دقیقا همان‌چیزی بود که باید باشد. داستین به سمت من برگشت و من به سمت داستین برگشتم و با هم گفتیم: این جوانا کریمر است. این اعتماد از کجا به وجود آمد ، نمی دانم؛ اما کاملا دوطرفه بود.

این کارگردان در ادامه می‌افزاید: در نخستین روز فیلمبرداری او باشکوه بود. فکر کردم: «اوکی. بذار ببینم بعدش چطور پیش می‌رود» و او همیشه همان بود وهمه ما بودیم که داشتیم دنبال او می‌رفتیم. او منظم‌ترین بازیگری است که تاکنون دیده‌ام. از روز اول عاشقش شدم. او برای هر چیزی یک سروصدا و نمایش راه نمی‌اندازد و کارش را انجام می‌دهد. او مودب، مهربان، باهوش، و شوخ است. او واقعا جذاب است.

بنتون در ادامه می‌گوید: تا رسیدن به پایان فیلم کرامر، در همه صحنه‌های دادگاه، همه ما خسته بودیم. در صحنه آخر با مریل بودیم. من گفتم: مریل! گوش کن، ما این صحنه را واید شات می‌گیریم، مدیوم شات هم می‌گیریم و بعد یک کلوز آپ و بعد از زاویه دیگر. بنابراین از تو در مدتی طولانی فیلمبرداری می‌شود. خواهش می کنم همه احساساتت را برای کلوز آپ نگه دار زیرا این مهم‌ترین صحنه است که باید بازی شود.

او گفت: باشد. بعد در واید شات او همه احساسش را بروز داد و همه آن صحنه گرفته و در پنجمین برداشت این صحنه را تمام کرد و ناگهان سکوت ایجاد شد. من هرگز چنین چیزی در زندگی‌ام تجربه نکرده بودم. این که یک بازیگر بتواند همه را به سکوت وادار کند. به طرفش رفتم و گفتم: مریل! فوق‌العاده بود و باید دقیق به خاطرم بیاید به او چه گفتم. بعد ما برای مدیوم شات کارمان را شروع کردیم و باز همه چیز همان طور پیش رفت. بعد رفتیم سراغ کلوزآپ و او تغییر نکرد. و بعد وقتی وقتی به صحنه گرفتن فیلم از بقیه پرداختیم باز او دقیقا همان کار خودش را موبه مو اجرا کرد.

وقتی ما فیلمبرداری آن روز را تمام کردیم من دیگر از او می‌ترسیدم. واقعا از او ترسیده بودم. هرگز هیچ کسی را با این قدرت در همه زندگی‌ام ندیده بودم. فکر می‌کردم یک بیگانه، یک موجود فضایی به من حمله کرده. او درخشان بود.

موضوع فیلم «کریمر علیه کریمر» به کارگردانی رابرت بنتون طلاق است. و داستان آن از این قرار است: تد کریمر (هافمن) کارمند سخت کوش و نسبتاً موفق یک شرکت تبلیغاتی است اما بیش از حد در کار خود غرق شده و بدین خاطر همسرش جوآنا (مریل استریپ) شدیداً احساس تنهایی می‌کند. در ابتدای فیلم جوآنا در کمال تعجبِ تد، تصمیم خود برای متارکه را به وی اعلام کرده و به کالیفرنیا می‌رود. اما مجدداً به نیویورک بازمی‌گردد و در حالی که پانزده ماه از ترک خانه توسط وی می‌گذرد تصمیم خود برای گرفتن حضانت تنها فرزندشان، بیلی، را به شوهر سابقش اعلام می‌کند. اما درخواست وی با مخالفت شدید تد روبرو می‌شود. تد که بسیار ناراحت است در کمال بدشانسی کار خود را نیز از دست می‌دهد. از آنجا که تا زمان برگزاری دادگاه فرصت چندانی نیست وی می‌بایست هرچه سریعتر شغل جدیدی پیدا کند در غیر این صورت صد درصد حضانت بیلی از وی گرفته خواهد شد. هرچند که حتی در صورت شاغل بودن تد، از آنجا که بیلی هفت سال بیشتر ندارد احتمال اینکه دادگاه با درخواست حضانت جوآنا مخالفت کند نیز بسیار پایین است…

این فیلم جایزه اسکار بهترین فیلم، جایزه اسکار بهترین کارگردان، جایزه اسکار بهترین فیلمنامه، جایزه اسکار بهترین بازیگر مرد برای داستین هافمن و جایزه اسکار بهترین بازیگر زن مکمل برای مریل استریپ را برد.

مریل استریپ بازیگر برنده سه جایزه اسکار و هشت جایزه گلدن گلوب، جایزه سسیل بی. دمیل را نیز دیشب به فهرست افتخارات خود اضافه ‌کرد.

انجمن مطبوعات خارجی هالیوود پیش از برگزاری مراسم دیشب اعلام کرده بود در هفتاد و چهارمین دوره جوایز سالانه گلدن گلوب با اهدای جایزه سیسیل ب دمیل از این بانوی هنرمند تجلیل می‌‌کند.

مریل استریپ همچنین به خاطر توانایی‌اش در زمینه کمدی و نیز اجرای موفقش در فیلم اخرش «فلورانس فاستر جنکینز» ساخته استیون فریرز این جایزه را دریافت ‌کرد.

استریپ تاکنون ۳۰ بار نامزدی جایزه گلدن گلوب را دریافت کرده و در سال ۲۰۰۸ برای درام «شک» و موزیکال «ماما میا!» هم زمان در دو بخش نامزد دریافت گلدن گلوب بوده است. همین اتفاق در سال ۲۰۰۲ برای «اقتباس» و «ساعت‌ها» نیز افتاد.

استریپ تا کنون ۸ بار برنده جایزه گلدن گلوب شده که شامل «بانوی آهنین» در سال ۲۰۱۱، «جولیا و جولیا» در سال ۲۰۰۹، «شیطان پرادا می‌پوشد» در سال۲۰۰۶، «فرشته‌ها در آمریکا» در سال ۲۰۰۳، «اقتباس» در سال ۲۰۰۲، «انتخاب سوفی» در سال ۱۹۸۲، «زن ستوان فرانسوی» در سال ۱۹۸۱ و «کریمر علیه کریمر» در سال ۱۹۷۹ بوده است.

اوبا ۱۹ بار نامزدی اسکار در این زمینه نیز رکورد گذاشته است.