اجماع اصولگرایان دشوار است اما محال نیست

سید‌حسن رسولی در روزنامه آرمان نوشت: انتخابات اردیبهشت ۹۶ فصلی مهم از سیاست در کشور را رقم خواهد زد. درحالی که حسن روحانی در دوره گذشته با شعار اعتدال و همراهی اصلاح‌طلبان توانست به پیروزی برسد، گمانه‌زنی‌های مختلفی درباره سرنوشت انتخابات آتی وجود دارد.

گروه‌های سیاسی برنامه‌ها و رایزنی‌های خود را برای انتخاب کاندیدای مورد حمایت خود جهت شرکت در انتخابات پیشرو انجام می‌دهند. پیش بینی می‌شود در حوزه نفوذ جریان اصلاحات و اعتدالیون حسن روحانی رقیبی نخواهد داشت و اجماع روی رئیس دولت یازدهم شکل خواهد گرفت، اما اینکه در آرایش سیاسی انتخابات پیش‌روی تصور شود روحانی یک بازی از قبل مشخص و از قبل برنده شده را در پیش دارد به نظر‌می‌رسد دور از انتظار است و باید در این پیش‌بینی تامل و تردید کرد.

در واقع باید توجه کرد اگر جریان اصولگرا بتواند به یک اجماع درونی دست یابد و اجماع آنها به معرفی یک رقیب مورد وثوق همه گرایش‌های فکری اصولگرایان در مقابل روحانی منتهی شود، در این صورت رقابت روحانی با فرد مورد نظر رقابت دشواری خواهد بود. به همین دلیل تلاش برای اجماع در دستور کار مخالفان روحانی قرار گرفته است و آنها می‌کوشند یک رقیب جدی به صحنه انتخابات بیاوردند.

البته اگر مجموعه راهبران این جریان فکری که مطابق با آنچه این روزها مشاهده می‌شود، از محوریت کافی و لازم برای ایجاد چنین اجماعی برخوردار نباشند و در هم‌جهت‌سازی همه زیربخش‌های متنوع این جریان با ناکامی مواجه شوند در آن صورت شاهد حضور کاندیداهای متعدد از جریان اصولگرایی در انتخابات آتی خواهیم بود، تحت چنین شرایطی روحانی هماوردی آسان‌تر را در پیش خواهد داشت. اما نباید از این نکته غافل شد که با وجود کاندیداهای متعدد، این جریان به دلیل برخورداری از تفوق رسانه‌ای می‌تواند با تمرکز بر نقاط ضعف دولت، برای روحانی در انتخابات چالش ایجاد کند.

با توجه به قابل پیش‌بینی نبودن تحولات سیاست داخلی باید صبر کرد تا طلیعه آرایش انتخاباتی روشن تر و گمانه‌زنی‌ها هم به صحت نزدیک‌تر شود، اما با بررسی وضعیت این جریان به نظر می‌رسد ائتلاف جریان اصولگرا روی قالیباف ناشدنی نیست و با توجه به نام آشنا بودن قالیباف برای افکار عمومی در صورت یک‌پارچه شدن همه ظرفیت‌های اصولگرا و توفیق‌سنجی وی در ترازوی مردم باز هم به نظر می‌رسد قالیباف از راهیابی به پاستور باز ماند.

اما وی در صورت حضور به عنوان تنها نامزد اصولگرایان این ظرفیت را دارد که برای روحانی چالش‌هایی جدی ایجاد کند. البته همان‌طور که گفته شد این اتفاق نیازمند همگرایی تمام عیار و یک‌پارچگی نظری و عملیاتی در اصولگرایان است که تحقق چنین امری می‌تواند کار سخت و دشواری برای آنها باشد. براساس ترکیب فعلی تقسیم قدرت در جریان اصولگرا، رسیدن به این هدف بعید به نظر می‌رسد، اما نباید فراموش کرد هر نوع کار دشواری را نمی‌توان غیر ممکن دانست.