تایید وجود تله پاتی در برخی بیماران

وب سایت کلیک: تله پاتی اغلب به عنوان یک تخیل در فیلم ها و داستان های علمی تخیلی دیده می شود اما بد نیست نگاهی به تحقیقات علمی انجام شده در این زمینه بیندازیم.

آنچه ما با عنوان اوتیسم می شناسیم، طیف گسترده ای از افراد را شامل می شود. یک کودک اوتیسمی ممکن است کاملا قادر به برقراری ارتباط بوده و در زندگی روزانه خود عادی برخورد کند، در حالی که دیگری به ندرت حرکت کرده و برخی نیز به طور کلی قادر به برقراری ارتباط نباشند. همچنین کودکانی تحت عنوان اوتیسمی "دانشمند" قرار دارند که توانایی های شگفت انگیزی از خود نشان می دهند. به همین دلیل اغلب اوقات از آن به عنوان اختلال طیف اوتیسم(ASD) یاد می شود.

برخی از این دانشمندان قادرند محاسبات پیچیده ریاضی را مانند ماشین حساب یا کامپیوتر در سرشان انجام دهند و برخی نیز توانایی های قابل توجه هنری در موضوعات مختلف دارند. این لیست توانایی ها مدت های مدیدی است که در اوتیسمی ها مشاهده می شود و یک توانایی که روزی به آن افزوده خواهد شد تله پاتی است.

متاسفانه باور رایج این است که کودکان اوتیسمی که حرکت نمی کنند و ارتباطی با دیگران ندارند، پس متوجه چیزی نمی شوند. با این حال برخی شواهد نشان می دهند که این افراد نه تنها کاملا آگاه هستند بلکه توانایی های ذهنی بسیار بالاتری از یک فرد معمولی دارند.موانع ارتباطی باعث می شود که آن‌ها نتوانند آن را با دیگران به اشتراک بگذارند، اما شاید ما چیزی را از قلم انداخته ایم؟

گرچه اغلب به مسخره گرفته می شود اما دانشمندان بسیاری مطالعاتی روی تله پاتی انجام شده و مقالاتی منتشر شده است که مشاهدات باور نکردنی با نتایج آماری قابل توجه داشته اند. در حقیقت سال ۱۹۹۹ یک دانشمند در دانشگاه ایروین مقاله ای منتشر کرد که نشان می داد آزمایشات فرا روانشناسی نتایج محکم تری نسبت به مواردی دارند که نشان می‌دهد دوز روزانه آسپرین از حمله قلبی جلوگیری می کند.

تله پاتی یک توانایی است که در گروه فرا روانشناسی قرار می گیرد. انواع دیگر شامل مشاهده از راه دور، تجربه نزدیک به مرگ(NDE)، و تجربه خروج از بدن(OBE) می شوند.

شواهدی دال بر تله پاتی در میان برخی کودکان اوتیسمی غیرمتکلم

دایان پاول، نویسنده و محقق و عصب ـ روانشناس تجربی است. تحصیلات وی بسیار گسترده بوده و با بهترین اندیشمندان قرن کار کرده است. او بیوفیزیک و علوم اعصاب را در مقطع کارشناسی خوانده و به مدرسه پزشکی جان هاپکینز پیوست. وی پس از دریافتم درک دکتری در جان هاپکینز مانده و فوق دکتری نورولوژی و روان‌پزشکی دریافت کرد. سپس در پروژه ژنوم انسان به تحقیقات زیست شناسی مولکولی در دانشگاه کالیفرنیا پیوست.

وی همیشه به آگاهی انسان علاقه مند بود، مخصوصا توانایی های خاصی که این کودکان با استعداد دارند. و اینکه آن‌ها چطور به درک ما از آگاهی کمک می‌کنند. وی در سال ۱۹۸۷ به مدت شش ماه در موسسه روان‌پزشکی لندن نزد متخصصین اوتیسم آموزش دید.

این‌ها تنها بخشی از رزومه درخشان پاول هستند اما برجسته‌ترین آن‌ها مطالعات وی در زمینه "گسترش توانایی های انسان" است. کار دکتر پاول با کودکان اوتیسمی غیر کلامی شواهد قوی مبنی بر وجود توانایی تله پاتی کسب کرد.

اخیرا در جهان علم، دانشمندان یک فناوری ایجاد کردند که ارتباط تله پاتی برقرار می‌کند. البته این همانند تله پاتی واقعی عمل نمی کند زیرا از فناوری بهره می جوید، اما با این حال قدمی به سوی باز کردن ذهن افراد به سمت تله پاتی محسوب می شود. جالب است که شواهد بسیاری وجود دارند که نشان می دهند این پدیده وجود دارد، اما تعاریف علمی جدید برای قبول آن محدودیت دارد. و مهم نیست که چقدر این شواهد، آشکار هستند.

آزمایش هایی از این دست، مایه تمسخر بوده اند اما هیچ دلیل واقعی برای این تمسخر وجود نداشته است. دانشمندان معروف بین المللی دائما بر اهمیت آنچه اغلب توسط جریان اصلی نادیده گرفته می شود، تاکید می کنند ـ در واقع ماده(پروتون، الکترون، فوتون، هر چیزی که جرم دارد) تنها واقعیت موجود نیست. ما می خواهیم ماهیت واقعیت های موجود را بشناسیم اما در صورتی که دائما آن را با سیستم های فیزیکی بسنجیم، چطور به مقصود خود برسیم؟ نقش سیستم های غیر فیزیکی مانند آگاهی، یا تعامل آن‌ها با سیستم های فیزیکی(ماده) چه می شود؟

پارامترهای علمی کنونی به ما کمک کرده اند اما در حال رسیدن به نقطه ای هستیم که باید این پارامترها را گسترش داده و قبول کنیم زمان علم غیرمادی فرا رسیده است. مفاهیم این زمینه ها بسیار گسترده هستند اما اکتشافات جدید، این نگرانی را به وجود می آورد که انسان چه استفاده ای از آن‌ها خواهد کرد. نحوه استفاده ما از فناوری باید تغییر کند و این اتفاق زمانی رخ می دهد که ما ذهنمان را به روی دیدگاهی جدید از ماهیت واقعیت ها باز کنیم.