اسکیزوفرنی می تواند به دیابت نوع دو مرتبط باشد

وب سایت کلیک: افراد مبتلا به اسکیزوفرنی ۳۰ سال زودتر از دیگر افراد دچار مرگ می شوند. از سویی دیگر، بیشتر مرگ های ناگهانی به دلیل اختلالات فیزیکی از جمله حملات قلبی و سکته مغزی است که دیابت یک عامل خطر عمده برای آن ها است.

داروهای آنتی سایکوتیک به عنوان یک عامل افزایش دهنده خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ محسوب می شود، ولی موارد دیگری نیز وجود دارد که افراد مبتلا به اسکیزوفرنی را در معرض خطر ابتلا به دیابت قرار می دهند و این موارد عبارتند از رژیم نامناسب و عدم ورزش.

مطالعات نشان می دهند که خطر ابتلا به دیابت در بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی خیلی بالاست. احتمال ابتلای افراد مبتلا به اسکیزوفرنی طولانی مدت، سه برابر بیشتر از دیگر افراد است. اولین بار در قرن ۱۹ ارتباط بین اسکیزوفرنی و دیابت شناخته شد. این موضوع زمانی مطرح شد که استفاده از داروهای ضد روان پریشی و رژیم غذایی نامناسب احتمال ابتلا به دیابت را بالا می بردند و اکنون مطالعات نشان داده اند که بین ابتلا به اسکیزوفرنی و دیابت یک لینک برقرار است.

در مطالعه اخیر، داده ها از مطالعات مختلف گردآوری شد و روی خون افراد مطالعه انجام شد و شواهد نشان دادند که خطر ابتلا به دیابت در افراد مبتلا به اسکیزوفرنی اولیه که هیچ دارویی ضد روان پریشی استفاده نمی کنند یا خیلی کن مصرف می کنند وجود دارد.

دیابت با قند خون نشان داده می شود. سطح گلوکز بالا در خون، نشان دهنده خطر بالاتر ابتلا به دیابت است.

در این مطالعه نشان داده شد که در مقایسه با افراد سالم، افراد مبتلا به اسکیزوفرنی دارای سطوح گلوکز بالاتری در خون هستند. در این مطالعه همچنین سطح انسولین مورد توجه قرار گرفت.

انسولین هورمونی است که باعث حرکت قند از خوت به بافت می شود. سطح انسولین در دیابت نوع دو مطرح می شود. مطالعه اخیر نشان داده است که سطوح بالاتری از انسولین و میزان مقاومت بالاتر به انسولین در افراد مبتلا به اسکیزوفرنی اولیه افزایش می یابد.

حتی اگر در مطالعات افراد مبتلا به اسکیزوفرنی با افراد سالم از نظر رژیم غذایی، ورزش و نژاد همسان باشند، این نتایج از نظر آماری معنادار خواهند شد. این مورد نشان می دهد که نتایج ما تحت تاثیر تفاوت ها در فاکتور های شیوه زندگی یا نژاد میان دو گروه تغییر نمی کند و نشان می دهد که اسکیزوفرنی در افزایش خطر ابتلا به دیابت نقش مستقیم دارد.

فاکتورهای متعددی وجود دارند که می توانند احتمال ابتلا به هر دو شرایط مطرح شده را افزایش دهند. یکی از این عوامل خطر ژنتیکی مشترک و عوامل دخیل در رشد و نمو فرد می باشد.

به عنوان مثال، تولد نوزاد نارس و کم وزن می تواند به عنوان عامل خطری برای اسکیزوفرنی و دیابت در مراحل بعدی زندگی مدنظر قرار بگیرد. همچنین سطح بالای هورمون استرس، کورتیزول نیز یکی دیگر از عوامل خطر ابتلا به دیابت است.

ممکن است استرس با توسعه اسکیزوفرنی مرتبط باشد و حتی ممکن است استرس با خطر بالاتر ابتلا به دیابت در ارتباط باشد.

این یافته در واقع یک زنگ خطر و بیدار باشی است که آنچه در مورد ارتباط اسکیزوفرنی با بیماری ها از جمله دیابت می دانستیم تجدید نظر کنیم و برای پیشگیری به دیابت بر روی اسکیزوفرنی نیز تمرکز داشته باشیم.