آشتی صدا و سیما با پیکر بی‌ جان «آیت‌ الله»

رضا سلیمانی در روزنامه شرق نوشت: سال‌های متمادی است که از عمر بابرکت مجمع تشخیص مصلحت نظام با فرمان تاریخی و سرنوشت‌ساز بنیان‌گذار جمهوری اسلامی ایران، حضرت امام خمینی(ره) می‌گذرد؛ مجمعی که بنا بر ضرورت بن‌بست‌شکنی در جریان قانون‌گذاری کشور، اندیشه‌اش در سال ١٣٦٦ بنا بر پیشنهاد جمعی از بزرگان نظام، از جمله مرحوم آیت‌الله هاشمی‌رفسنجانی مطرح شد، رشد کرد و به‌تدریج همراه با بالندگی نظام اسلامی، به بالندگی و بلوغ کامل رسید و با صراحت در قانون اساسی آمد و درحال‌حاضر به عنوان عالی‌ترین جمع مستشاران عالی‌ مقام معظم رهبری علاوه بر انجام وظایف اولیه، یعنی بن‌بست‌شکنی در روند قانون‌گذاری کشور و رفع اختلاف میان مجلس شورای اسلامی و شورای نگهبان، وظایف خطیر و اساسی بررسی و تدوین سیاست‌های کلی نظام و حل معضلات ارجاعی از سوی رهبری معظم انقلاب و در دوره جدید نظارت بر حُسن اجرای سیاست‌های کلی نظام تفویضی از سوی رهبری معظم انقلاب را برعهده دارد. کمتر اجلاسی در سطح مجمع تشخیص مصلحت نظام وجود دارد که در آن، سران سه قوه به همراه جمعی از نخبگان سیاسی، اقتصادی و فرهنگی کشور هر دو هفته یک بار گرد هم آیند تا علاوه بر رفع موارد اختلافی بین مجلس و شورای نگهبان، سیاست‌های کلی نظام را پس از بررسی و تدوین، به رهبری انقلاب تقدیم کنند و پس از ابلاغ از سوی معظم‌له، نظارت آن را نیز برعهده بگیرند.

با این مقدمه درباره اهمیت و جایگاه رفیع مجمع تشخیص مصلحت نظام و ریاست اداره چنین جلسه مهم و اساسی در کشور، جای تأسف بسیار اینکه مجبورم پس از رحلت رئیس فقید آن، آیت‌الله هاشمی‌رفسنجانی به واقعیتی تلخ و درعین‌حال، درخورتأمل اشاره کنم که در سال‌های متمادی ریاست مرحوم آیت‌الله هاشمی‌رفسنجانی بر این مجمع، صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران، یعنی رسانه ملی کشور، به دلیل زاویه‌های سیاسی و جناحی که با ریاست چنین مجمع مهمی داشت، آن را تقریبا بایکوت و منزوی کرده بود و در پخش اخبار مربوط به جلسات یا انعکاس اظهارات ریاست آن که به مناسبت‌های مختلف ابراز می‌شد، به حداقل‌ها اکتفا می‌کرد؛ تا جایی که مرحوم آیت‌الله هاشمی‌رفسنجانی وقتی در ایامی خاص مانند سالگرد دفاع مقدس، آزادسازی خرمشهر، دهه فجر انقلاب اسلامی، وقایع و مناسبت‌های داخلی و بین‌‌المللی مختلف، در ابتدای جلسات، سخنرانی و اعلام مواضع مي‌كرد، در سانسور کامل خبری، هیچ‌گونه انعکاس و بازتابی در صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران نداشت که البته این سانسور شامل سایر برنامه‌‌ها و دیدارهای داخلی، سخنرانی در همایش‌ها و همچنین دیدارهای شخصیت‌های خارجی و بین‌المللی با ایشان نیز می‌شد.